CHAPTER 38
“Hala! Bakit po kayo umiiyak, ma’am? Ayos lang po kayo? May nasabi ba akong masama?” lumapit ako sa kanya at mabilis na binigay ang panyo na kinuha ko mula sa loob ng aking bulsa.
“I’m sorry, I’m okay, Cecilia. Nadala lang ako sa mga sinabi mo. Thank you for this.” ang tinutukoy niya ang panyo na binigay ko.
Hindi ko namalayan na nakalapit na pala sina sir Frederick sa amin.
“What’s happening here? Why are you crying?” tanong ng asawa niya.
“Nothing, we’re just talking.” sumingit ako sa usapan nila.
“Nagkwento lang po ako, sir, tungkol po sa buhay ko kasi sabi po niya. Umiyak po si ma’am bigla, pang- mmk po yata ang kwento ng buhay ko,” nakahinga ako ng maluwag nang tumawa silang lahat sa sinabi ko. Sabi ko na nga ba papasa rin ako bilang joker, eh. Bente ‘yong joke ko sa
