BYENAN

ANG TINANGGIHANG PROPOSAL

Bago dumating yung lakad nila ni Simo sa beach resort sa Bagac ay muling nagkita sila ni Robert. Doon din sa mall na iyon sa bayan na kapitolyo ng Bataan sila nagtagpo. Nagpaalam si Loida kay Simo at nagdahilan na may ipinaaayos si Alfred na papeles na kailangang ipadala dito. Kinabisado ni Loida kung paano makakarating sa bayan nang hindi na nya iistorbohin si Simo. Sinabi kasi ni Simo na marami siyang tanggap sa kanyang talyer.

Habang nakasakay siya sa pampasaherong jeep na may paradahan walking distance lang mula sa bahay ni Simo ay sari-sari ang nasa isip ni Loida. Hindi na nakatawag si Alfred mula noong hulinng video call nila. Marahil ay nasa laot na naman ang barkong sinasakyan nito. Pero, ayos lang sa kanya ang gano’n. Parang nakukunsensya siya kapag kausap nya sa telepono si Alfred. Lalo na kapag sinasabi nitong nami-miss nito yung lambingan nila. Nami-miss nito ang kantutan nila. Nagtitiis kasi itong walang kantot doon. Samantalang siya dito ay sagana sa kantot. At kung wala lang talyer si Simo, baka oras-oras nga ay kinakantot siya nito!

At heto, nakipagtipan siya kay Robert na una nyang naging nobyo. At aaminin nyang sa pagkakataong ito ay gagawin nya ang lahat para makantot siya ni Robert. Gusto nyang ipadama dito ang kulang sa buhay nito. Kulang yung nangyari sa kanila. Halik-halik lang. Masuyong yakap. Gusto nyang ipadama kay Robert na mas masarap siyang kantutin. Gusto nyang patikimin ito ng s*x na hahanap-hanapin nya. Gusto nyang maisip nitong may masarap pang putahe kesa sa putahe na inihain sa kanya ng haliparot na babaeng iyon!

Haliparot? Hindi ba sinasabing degrading o kapintasan ang pagiging haliparot?

Sa digmaan ng damdamin, yung labanan sa pagitan ng dalawang babae para sa pagmamahal at atensyon ng iisang lalaki, dapat maging haliparot ang isa kung haliparot ang isa. Ang ipinapanalo ng nagwawagi ay ang paggamit ng kaparehong estratehiya nang kalaban. Pareho sila sa mga kaangkinan. May p**e siya. May p**e rin si Mildred. Kung sa personalidad, dapat tapatan nya ito. Yung kakulangan nya sa timbangan ng paghahambing ay dapat punan nya doon sa mas higit naman ang kanyang kakayahan. Naalala nya si Simo. Yung libog na nakikita nya sa mga mata ng byenan nya ng maghubad siya sa harapan nito, ay gusto nyang makita kay Robert.

“Kanina ka pa?” tanong ni Robert nang bumungad sa lamesa sa dulo ng food court.

“Di ko pa naubos itong mineral water na inorder ko,” sabi ni Loida.

Nakatingin siya kay Robert. Naka-casual dress lang ito. Isang pulang La Coste na sports-shirt. Denim pants at sports-shoes na Nike. Hakab na hakab ang sports-shirt sa maskulado nitong katawan. Machong-macho tingnan ang simpatikong ex-boyfriend ni Loida. Maka-laglag panty ang dating nito kay Loida.

“Parang kakainin mo ako sa pagkakatitig mo sa akin ah?” biro nito sabay upo sa harapang upuan ng lamesa paharap kay Loida. Dumukot ito sa wallet ng isang one thousand pesos na buo.

“Walang barya eh. Wag mo na akong suklian. Parang bayad din sa abala.” Sabi nitong nakanngiti. Naka-labi na kinuha ni Loida ang pera, at inilabas sa shoulder bag ang lady’s purse at inilagay doon ang pera.

“Mukhang madatung ka naman. Okey na itong pampa-buenas sa purse ko.” Sabi nyang hindi ngumingiti. Saglit na naghari sa pagitan nila ang katahimikan. Parang pareho silang nangangapa kung ano ang pwedeng sabihin, kung ano ang pwedeng pag-usapan.

“Yung tungkol sa wallet ko na akala ko ay nadukot, hindi pala. Naroon pala sa hinubad kong pantalon.”

“Libre ako sa araw na ito,’ nasabi ni Loida. Open-ended na declaration iyon. Parang sinasabi nyang nyang malaya siya kung saan siya gustong dalhin ni Robert. Naka-ekis ang mga hita nya sa ilalim ng lamesa. May wistful thinking na pumupuno sa utak nya. At nagpapabilis iyon ng t***k ng puso nya. Ganito rin ang nararamdaman nya noon nung bago pa lang siya nililigawan ni Robert. May iba lang kulay ngayon. Sabpagkat sa pagkakataong ito ay gising na gising na ang p********e nya. Dalawa nang lalaki ang nakatikim at nagpasasa sa kanyang katawan. At mag-ama pa!

Tiningnan ni Robert ang relo sa kanyang bisig.

“I have six hours na mag-ikot-ikot dito sa kapitolyo. How about sa park or sa movies, tulad dati?”

Natitigan ni Loida sa Robert. Kamote! Sa lahat naman! Sa park? Mamamasyal? Kakain ng popcorn habang iniikot ang promenaders lane? Ito ang hirap ng maging babae! Ano kaya ang iisipin ni Robert kung yayain nya ito ng direkta sa motel?

“Nope, ayoko sa mga yun. May maalala lang ako sa ating dalawa!” Ah, maalala nyang hindi man lang siya tinangkang hipuan ni Robert sa loob ng sine! Halik lang. Banayad na halik sa labi at pagkatapos nagkasya na ito na magka-holding hands sila hanggang sa matapos ang palabas!

Ipinakita nito that time na para siyang isang babasaging kristal sa kamay nito.

“Doon tayo sa maiba naman.”

Nakita nyang napalunok si Robert. Saglit na nag-isip.

“Kasal na ba kayo ni Alfred?” biglang tanong nito.

“Hindi pa. Nasa byahe siya ngayon sa barko. Mag-four months na siya. Every six months ang tour of duty nya. Pag-uwi nya pakakasal na kami. Sa ngayon, kasal lang kami sa kama.”

Nagkatitigan sila. Hindi nya alam kung ano ang iniisip ni Robert.

“Malapit ka ng ikasal. Pero di ka pa kasal. Would you consider giving yourself a very private stag party?”

“What do you mean?”

“Identical ang kalagayan natin. Ikakasal na rin ako. Why not we shared a party. Isang pribadong kasayahan para sa ating dalawa? I will consider it my own bridal shower. At consider it your own stag party.”

Nakita nyang lumamlam ang mga mata ni Robert. Tinitigan siya nito.

“For old time’s sake Robert. Pagkatapos, let us live our separate lives. Gusto ko lang maalis ang ilang ‘what ifs’ sa buhay ko. Ginigiyagis ako ng isiping, what if ako ang unang nagbigay sa’yo ng motibo? What if, kung ako ang unang babaeng nagpakantot sa’yo? Pwede sigurong tayo ngayon ang ikakasal sa isa’t-isa, di ba?”

Ah. Ang gago! Ang kagago-gaguhang unggoy na si Roberto Marquez! Tinitigan siya. Inabot ang kamay nya na nakalapag sa lamesa. Pinisil-pisil.

‘‘Look Loida. It musn’t be. Lalo lang lalala ang bitterness mo, ng bitterness ko. It is not fair for you, at para din kay Alfred at kay Mildred. Aaminin kong mahal pa rin kita. Subalit, naging marupok ako. I chose this. This pain. Ayoko nang dumami pa ang sasaktan ko.”

Parang hindi makapaniwala si Loida sa narinig. Ang lalaking ipinagkanulo ng sariling libog--- umaayaw sa inaalok nyang one-stand sa kama!

Tumayo si Robert. Lumapit sa kinauupuan ni Loida. Dumukwang ito at hinagkan siya sa pisngi.

“I love you Loida. Be a good girl for your husband and for yourself.”

Parang nararamdaman pa ni Loida ang pagdampi ng labi ni Robert sa pisngi nya. Hindi nya nasundan ng tingin kung saan ito nagpunta. Paano ay nahilam ang mga mata nya. Para siyang sinampal ng mag-asawang sampal, o baka may anak pa itong kasama, sa sinabi ni Robert. Parang ipinakita nito na mas haliparot siya sa babae na pakakasalan nito.

“Anong ginagawa mo dito sa talyer?”

Gulat na gulat si simo matapos samahan si Loida ng receptionist nya sa kanyang private office.

“Maaga kong natapos yung pinalakad ni Alfred, itay. Wala naman akong gagawin sa bahay, dito na ako tumuloy. Sabay na tayo pag-uwi nyo sa lunch break.”

“Maupo ka muna dyan sa divan, at may tinatapos lang akong estimates para sa bagong pasok na kotse. Kailangan daw ito ng insurance para sa third party liability ng naka-bangga. Gusto kong ako mismo ang mag-assess ng damage.’

Tumayo si Siimo at iniwan si Loida sa loob ng kanyang private office. Iginala naman ni Loida ang tingin sa kabuuan ng opisina ni Simo. Typical na private office ito ng may-ari ng talyer. Pero, cozy ito. May divan na pwedeng tulugan, malamig ang aircon, at tinted ang malaking salaming dingding sa harap pati na ang pintuang salamin din.

At may maliit itong personal fridge. Naisip nyang buksan ang refrigerator. May ilang beer in cans doon at mineral water. May ice cubes sa maliit na freezer nito at may ilang chocolates bar na Toblerone. Mahilig ba si Simo sa tsokolate?

Para siyang nauhaw nang makita ang beer na nasa lata. Kumuha siya ng isa at naupo sa divan. Hindi pa nawawala sa isip nya yung nangyari sa food court. She was still nursing such pain of dejection. Hindi tinanggap ni Robert yung suggestion nya. Tinanggihan siya!

Pero, in a way very noble naman ang rason nito. At may pa-konswelo-de bobo pa!

“I love you, Loida. Mahal kita…” ito yung medyo maganda doon sa sinabi ni Robert.

“Be a good girl Loida. For your husband and for yourself.” s**t, parang ipinamukha ni Robert sa kanya kung ano siya. Sapagkat, hindi nga siya naging good girl. Tinorotot nya agad si Alfred nang tumalikod ito. At ang ginamit pa nyang means ng panonorotot dito ay ang ama nito--- ang kanyang byenan!

Sunod-sunod na tungga at paglagok sa mapait na inumin ang ginawa ni Loida. Kakatwa na ang kapaitang nadarama nya sa ginawa ni Robert ay parang nilulunasan nya literary sa mapait na alak.

Kanya-kanya tayo ng paraan kung paano tanggapin ang aral ng buhay. Kung paanong iba-iba rinn ang reaksyon natin sa mga stimuli. Kung paano mo inaalis ang kirot kapag napaso ang daliri mo, ay nagsasabi ng likas na karakter mo. May mga taong kapapag napaso sa kanyang nahawakang mainit na bagay; ay diretso sa bibig. Na parang mapapawi ang kirot sa pamamagitan ng laway. May iba namang, ipapagpag sa hangin ang kamay. May iba na hihipan ito. May iba na hahanap agad ng gamot na pamahid.

Ang nangyari kanina kay Loida sa food court ay parang sa isang napaso. Isang mainit na baga ang nahawakan nya nang mag-propose siya kay Robert. Hindi normal na sa babae manggaling ang gano’ng proposal. Napaso siya sa baga na siya ang lumikha!

Naka-dalalawang lata na siya ng beer nang ipasiya nyang tumayo. Nainip siya. Gusto nyang may maka-usap. Gusto nyang may mapaghingahan ng kanyang sama ng loob.

“Miss, nasaan ang mga ibang mekaniko?” tanong nya sa receptionist na nagsama sa kanya kanina sa office ni Simo.

“Lunch break na po Ma’am. Eleven-thirty to one twelve thirty ang lunch break. Eleven ang sa akin, kasi ako ang bantay dito.”

“Saan si boss? Si tatay Simo?”

“Nandoon po sa may dulo doon sa assessment.” Sabi nito sabay turo sa sinasabi nitong kinaroroonan ni Simo.

Matapos magpasalamat ay pinuntahan ni Loida ang itinuro ng receptionist. Nakita nya agad ang paa ni Simo na nasa ilalim ng kotse. Nasa kabilang side ang ulo ni Simo sa may bandang dingding ng talyer. Bahagyang sumungaw ang ulo ni Simo nang maramdaman si Loida. Nakahiga si Simo sa isang de-gulong na mababang stretcher. Ito ay para malaya siyang makalabas at makapasok sa ilalim ng kotse.

“Nainiip ka na ba?” tanong nito kay Loida.

“Sandali na lang ito at yung underchassis na lang ang ina-assess ko kung ano ang mga papalitan.”

Nang lumapit si Loida sa kotse para silipin ang loob nito ay tyemppong sumikad si Simo palabas ng kotse. Ang tumambad sa mga mata nya ay ang underchassis naman ng katambukan ni Loida. Sa pagkakatihaya nya kitang kita nya ang bilugang mga hita ng manugang. Ang maputiing mga singit nito at ang matambok na tinatakpan ng manipis na panty na suot nito. Bakat na bakat anng maitim na buhok sa panty nito.

Nabigla pa si Loida nang maramdaman ang ulo ni Simo na pumasok sa laylayan ng palda nya. Kubli sila mula sa kinaroroonan ng receptionist. Ikinukubli sila ng kotse at ng dingding.

“Itay, baka may makapansin sa atin…”

Napabukaka si Loida nang maramdaman na ibinaba ni Simo ang panty nya. Pinigil nya ang mapa-ungol nang maramdaman na kinakain na ni Simo ang p**e nya. Basang-basa agad siya. Kay dali siyang palibugin nii Simo!

Mabilis na tumayo si Simo. Kinalas ang siper ng suot na cover-all. Naka-brief lang si Simo na pinatung ng gray na cover-all. Humawak si Loida sa bubong ng kotse at bahagyang tumuwad. Alam nya nagmamadali si Simo na makaraos. Nasa alanganing lugar sila. Pero ang kaba sa ganitong sitwasyon ay lalong nagdadagdag ng libog. Napakagat-labi si Loida nang maramadaman ang mainit at matigas na b***t ng byenan na naglagos sa p**e nya.

Kung pumayag lang si Robert, dapat si Robert ngayon ang kumakantot sa kanya. Sino ang nalugi? Sino ang nawalan? Kung alam lang ni Robert kung gaano kasarap ang p**e na tinanggihan nito.

Sarap na sarap si Simo sa pagsakyod sa mainit at masabaw na p**e ng manugang. Hindi nya pagsasawaang kantutin si Loida. Napakainit ng pukeng ito. Kalibog-libog!

Impit na umuungol si Loida. Hindi nya mapigilan ang hindi mapa-ungol. Ang mainit. Mataba at mahabang b***t na tumutuhog sa p**e nya ay nagpapaapoy sa libog nya. Apoy na tumutupok sa kanyang p********e.

“Lalabasann a ako itay…” mahina ang bulong ni Loida, padaing. Pero malinaw iyon sa pandinig nii Simo. Kinadyot ni Simo ng sunod-sunod patuhog ang p**e ni Loida. Niyakap nya ito sa bewang. Naramdaman nya ang nanginginig na laman nito na humakab sa b***t nya. Biglang humulagposs ang naipong init sa pagkalalalaki nya!

Napaungol din si Simo nang pumuslit ang t***d nya. Kumakadyot-kadyot pa siya pataas habang sumasabog ang t***d nya sa p**e ni Loida.

Pinagmasdan ni Loida ang p**e nya habang naglilinis siya ng sarili sa CR ng talyer ni Simo. Nakaraos siya. Napuno ang p**e nya ng t***d ni Simo. Subalit, ang t***d ni Robert sana ang gusto nyang matikman sa loob ng p**e nya. Iyon ang ninanasa nya. Kung sana si Robert ang kumantot sa kanya, sana total satisfaction ang nadama nya. Hindi lang sana ang p**e nya ang na-satisfy, Kundi maging ang puso nyang nagmamahal.

Pinagmasdan ni Loida ang sarili sa salamin. Maganda siya, walang duda. Maalindog. Kaakit-akit. Kaliibog-lliibbg. Subalit, wala siyang swerte kay Robert. Swerte, ito yung kulang. Parang may bagay na ayaw magbigay ng daan para magkatikiman sila ni Robert. Tikiman. Yun na lang ang natiirang pagkakataon sa kanya kung sii Robert ang pag-uusapan. Hindi na nya maari si Robert. May Mildred na ito. At magkakaroon na sila ng baby.

Tinuyo nya ng tissue ang p**e nya. Basa na naman ito. Isinuot nya ang panty at matamlay na lumabas ng CR. Hinanap ng mga mata nya si Simo. Kinawayan siya nito. Nakasakay na iito sa service nito. Alam nya, hindi magugutom ang p**e nya. Hindi mauuhaw. Ang puso nya ang nagugutom. Ang puso nya ang nauuhaw. Isang obsesyon ang pumupuno sa utak nya:

Matitikman at matitikman nya ang b***t ni Robert sumpa man!