Halos may isang oras na rin kaming naglalaro sa court. Pawis na pawis kami pareho at halos wala pa akong puntos. It's like I'm playing for the impossible win. Sino ba kasing mananalo sa one-on-one kung isang Kenneth Yu na monster three point shooter ang kalaban mo?
Sa pagod ko ay umupo nalang ako sa bench na naroon. Nag-shoot muli si Ken bago natatawang lumapit sa akin.
"Tired?" Umupo ito sa tabi ko.
Sumimangot ako. "Wala akong pag-asang manalo sa'yo."
Lalo itong natawa, he even pat my head. "It's okay, this is just a game."
I sighed. Ini-stretch ko ang binti ko dahil pakiramdam ko ay sasakit ito ng sobra mamayang gabi. Bihira lang kasi ako maglaro ng ball games.
"Do you want to go now?"
Nilingon ko siya. Pawis na pawis din siya pero nakakamanghang mabango pa rin siya at cool tignan
