Napatingin ako sa oras habang naglalagay ako ng lipstick sa labi ko. We still have one hour left before the opening celebration starts, and I've been thinking that Luther absolutely cannot be late. Kasi syempre isa siya sa pinakamahalagang tao doon, 'no! We also need to arrive early so my dad doesn't see us together dahil nga ang plano ko ay bukas ko pa sasabihin ang tungkol sa amin and Luther agreed with that, paano ay napagbigyan ko siya kanina...
"Medyo bitin nga lang kami pareho."
Napangiti naman ako nang maalala ang nangyari. We did it in the sofa, doon lang rin at isang beses lang. Paano ay habang nararamdaman ko siya sa loob ko na kumikilos ay ipinapaalala ko sa kaniya na may pupuntahan kami--na babawi na lang ako pagkauwi namin. At tumatak 'yon sa isipan niya.
Kaya ang gusto n
