CHAPTER 12 Critical Everything happened so fast. I didn’t see it coming. After I opened the gate of Preyton’s house, something exploded and flew on my way. Because of shock, I wasn’t able to dodge it. Mabuti at mabilis akong itinulak ni Zanrell. I closed my eyes in anticipation of falling. Bumagsak din naman sa ‘kin si Zanrell. Bago pa man ako mapasandal sa lapag, nailagay na niya ang braso niya sa likuran ko. Napahawak din ako sa isa niyang braso para humingi ng suporta. We both stumbled on the floor. I heard him groaned. Hindi ko lang sure kung dahil ba sa nadaganan ko ang braso niya o may iba pang dahilan. Hell! What the f*****g hell is that?! My heart continued throbbing so fast. Grabe ang kaba ko. My eyes widened when I saw Zanrell’s face became crum

