Haist.
Napaupo na lamang ako sa sofa matapos makarating ng bahay habang si Ryder naman ay dumiretso sa kwarto niya para magpalit ng damit.
“Oh, andyan na pala kayong dalawa. Oh eh, kamusta naman ang trabaho niyo?” tanong sa amin ni Tito.
Napatingin lamang ako rito at pasimpleng ngumiti. Kahit na sa totoo lang ay walang kwenta ang araw ko ngayon ay hindi ko pwedeng ipahalata iyon sa kaniya at baka mag-alala ulit ito katulad nung nakaraan. Tumayo na lamang ako sa pagkakaupo sa sofa saka pasimpleng tinapik ang balikat nito at ngumiti.
Hindi na ako nagsalita pa at dumiretso na lamang sa pagpasok sa loob ng kwarto ko. Hinayaan ko ang sarili na tanggayin pahiga sa kama at dahan-dahang napangiti. Hindi ko akalain na nasa ganitong punto na ako.
‘Malapit na, Mommy, Daddy. Mai paghihiganti
