Krisha Penincillon's POV.
Lahat kami ay napatahimik dahil sa sinabi ni Mariel. Sana nga ay alam na niya ang solusyon para matapos ang mga nangyayari. Dahil hindi na talaga namin kaya ang mga kaganapan.
“Umayos kayo ng tayo.” umayos naman kami ng tayo. “Mag hawak-hawak tayo ng kamay.”
Nag hawak-hawak lang kami ng kamay. Pagkatapos ay humangin muli ng malakas.
“Kahit anong mangyari ay 'wag na 'wag kayong bibitiw.” saad ni Mariel.
Kahit sobrang lakas na ng hangin ay hindi parin kami bumitiw sa pagkakahawak. g**o-g**o na ang mga buhok namin maging ang mga kagamitan dito sa loob ng studio ay magulo na.
Makalipas ang ilang minuto ay tumigil ang malakas na hangin. “Tapos na ba?” tanong ko kay Mariel.
Lahat kami ay halatang kinakabahan. Magkaka-hawak parin kami ng mga kamay, at wala ni isa
