HALLEJAH'S POV
Matinding sakit!
Walang katumbas na sakit.
Iyon iyong nagpagising sa'kin. Noong una ay pilit ko pang tiniis ito pero di nagtagal ay napapasigaw na ako sa bawat pagsigid nito sa kalamnan ko.
Bakit parang ang bilis ng muling pag-atake nito?
Sa gitna nang paghihirap ko ay malakas na bumukas ang pinto at halos nagkasabay na pumasok si Marcus at Ornok.
Gustuhin ko mang kalamayin ang pag-alalang sa mukha nila ay tanging nasasaktang sigaw ang lumalabas sa bibig ko.
Nang akmang abutin ni Ornok ang palad ko ay inilayo ko ito sa kanya na ipinagtaka niya.
"D-di mo na kakayaning m-muli akong tulungan," nahihirapan kong pahayag.
Hindi pa rin siya nakabawi sa nawala niyang lakas kaninang umaga noong bigyan niya ako ng lunas.
Halata pa rin ang kakaibang pamumutla ng kanyang ba
