CHAPTER 14
The g*n created a loud bang. Everyone are shocked and silent. I can only hear my load breathing.
"Next time, I won't miss." Binitawan ko ang b***l. Doon lang nakapag react ang mga tao na nasa bahay.
"s**t!"
"Oh my god!"
"Lori, are you okay?" Tanong ni Leo at niyakap ako. Hinagod niya ang likuran ko. "Manang, can you get a water, please."
Pinaupo ako ni Leo sa sofa ngunit di ko parin winala ang tingin ko kay Steffanie na di man lang gumalaw sa kinatatayuan niya habang umiiyak.
"I'm sorry. I'm really sorry. I didn't know this would happen."
"Lori, Lori..." hinawakan ni Leo ang mukha ko at pilit niya akong tumingin sa kanya. Sinamaan ko muna ng tingin si Steffanie bago ako tumingin sa kanya. "Calm down okay? Okay? Everything will be fine... we'll gonna find Kian, okay?"
Tumango naman ako. Inabutan niya ako ng tubig at uminom naman ako.
"Stay here, okay? We got this." Saad niya.
Yeah... Wrath won't do anything good. I just watched them calling police. Everyone walking left and right.
"Why did you take Kian in the first place? This wouldn't happen if your not reckless and let Lori come with you." Rinig kong tanong ni Kyle kay Steffanie. Nasa harapan ko sila at nag uusap.
"I... I want get rid of him." Kumuyom naman ang kamao ko at tiningnan siya ng masama. I should've killed this b***h! Nakita naman niya ang tingin ko, agad rin siyang natakot at yumuko. "I'm not going to kill him or anything. I-I just want him to go back at the squater."
"Why would you do that?! Wala namang ginawang masama ang bata!" Inis na sabi ni Kyle.
"Lolo will give his money to Leo because of that child-"
"No! Leo, refused the money!"
"R-really? T-that's a relief."
"Relief?"di ko naman mapigilan ang sumabat sa usapan nila. "Really? You let Kian kidn*pped? And you're only thingking about the money? If something happens to him, I'll kill you before you get that money."
"What?! How dare you say that to me?! Are you threating me, right now?! I can sue you!"sigaw niya.
"I can sue you too for kidnapping." Kalma kong sabi.
"Lori, please, calm down. I don't know how can you use g*n but please no one is killing anybody! No one is sueing anybody!" Sabay tingin niya sa akin at Steff.
"So, you are picking her side now?" Tanong ko.
"I'm not picking sides, okay?"
"Even though she's your cousin, or she's Leo's cousin. I don't f*****g care." Matigas kong saad.
Dumating naman ang mga pulis at agad na sila nagpalaganap ng search party, investigation at kung anu-anu pa. Tinanong nila si Steffanie. Di ko na alam kung anung nangyari masyado silang busy para pagtuunan ako ng pansin.
Di ko nalang namalayan na umiiyak na pala ako. I can't think of anything now other than Kian. What if something happens? I hope he's okay. He's strong. He'll come back to me. He can't live without me, so am I to him. If he's isn't here, I might just die. I'll be alone...again.
"Sir, may nag iwan sa labas ng gate." Napatingin ako sa isang pulis na may dala-dalang box. Binigay niya ito sa isang pulis na nasa kabilang bahagi ng living room.
Nagmamadaling umalis si Leo at Kiel doon nang makita nila kung ano ang loob ng box.
Biglang bumilis ang t***k ng puso kaya pumunta ako sa box. Walang nakapansin sa akin dahil busy silang lahat hanggang sa binuksan ko ang box.
Nanlaki ang mata ko.
No...
I can't...
This is crazy...
Agad kong iniwas ang mata ko at di na mapigilan ang galit.
"Miss, you shouldn't touch that."
"Where's the place?! Where is he?! Did you findvhim yet" Tanong ko sa pulis na namumuno sa kanila.
"Miss, I can only answer to the family-"
"I'm his mother! God damn it!" Hinawakan ko ang kwelyo niya. "Please... I need to know. Where is he? D-did you already find him?" Umiyak na ako sa harapan niya.
"No. Not yet. My men will going to get him as soon as we know the place."
"I will come too." Saad ko.
"No, maam. You can't."
"Then what am I doing here! My son is in danger! Did you see what's inside in the box, huh?! It's his finger! His finger! What do you want me to do?!"
"Maam, just stay calm." Hinawakan niya ang balikat ko na agad ko namang kinabig. Umalis ako doon at pumunta sa garden.
Nakita ko naman si Leo doon na nakaupo sa bench.
"They said that we should wait for a call." Kalma niyang sabi.
"You looked calm. Di ka ba nag aalala?" Umupo ako sa tabi niya.
"Yeah... I'm calm and scared." Nagulat ako nang aksidente kong natabig ang kamay niya. Napatingin ako sa kanya. He's hand are shaking.
How can I be so stupid? How can I be so selfish? Hindi lang ako ang magulang ni Kian! Hindi lang ako ang nag aalala! Hinawakan ko ang nanlalamig at nanginginig niyang kamay. Sumandal ako sa balikat niya.
"I can't do anything..." ramdam ko ang sakit sa boses niya. "I thought I can be strong as you but when I s-saw what's inside the box I just lost it. I couldn't even think of anything else. I just want him safe that's it. I want them to find him faster! But someone is blocking their way to find him..."
Kumunot ang noo ko. "Someone is blocking? Do you know what they want?" Umiling siya at may binigay sa aking papel.
"Nandoon yan sa labas ng box."
Binasa ko naman ito. "Your boy is safe. Don't find him again."
"They can't even locate where that box came from."
It means, who's behind this is not just an ordinary kidnapper. It's a professional. Why Kian, though? We have nothing if he asked for money! What does the kidnapper wants?! I can't just sit here and do nothing! If I won't do something I will never see my son again! I have to do something! Anything!
Pinahid ko ang luha ko nang may pumasok sa isipan ko. This isn't funny anymore! Kung sino mang may gawa niyo! Mananagot siya! I'll make sure that he'll pay!
Kinuha ko ang cellphone ko at pinili ang taong siguradong makakatulong sa problema namin ngayon.
"Hello~ Do you miss me? Hihihi."
"Yoyo, I meed your help." Seryoso kong tanong.
"Help for what?" Nandoon parin ang saya sa boses niya.
"Kian is missing can you find him."
"What?! What happened?" Ngayon nataranta na siya.
"We can't find him. Even the police can't find him. I'm assuming that behind this is professional. Can you find him?"
"Do you know what you are asking for? Right?" Seryuso niyang tanong.
"Yeah..."
"It means you are giving up in becoming a commoner and start to accept that you are a rich woman came from a rich family. Giving up your safety and pride? Is that okay with you?"
Yeah. Giving up all the hardwork for 14 years. I promised to my self 14 years later that I won't used any, power, connections and money that I have for my own. If I used it, it means I'm giving up the life without money, power and connections.
"Anything just locate my son, please. I'm begging you."
"There no need to beg. I'm always here to serve you, princess."
And the phone dies.
"Who's that?"
"Someone who can help."
Minutes later my phone beeped and there it is my son's location. I give my cellphone to Leo.
"Please, save our son." Nanlaki naman ang mata niya nang makita ito.
"I will!" Agad siyang tumakbo papasok sa loob. Marami akong narinig na sigawan at ang huli ay ang tunog ng sasakyang papaalis.
I won't go there. I might kill whoever the one who did this.
Pumasok ako sa loob at nakita ko si Steffanie na mukhang nag aalala. Marunong pala siya mag alala?
"Kapag nalaman ko na ikaw ang may pakana nito-"
"I'm not!" Saad niya. "And I'm sorry! I really didn't mean to."
Lumapit ako sa kanya at hinawakan ang binig niya at pilit na pinatingin sa kanya ang mukha ko.
"I should put you in jail! This is all your fault! Do you know that?" Binitawan ko ang mukha niya at aalis na sana nang nagsalita pa siya.
"Why didn't you kill me?" Natigilan naman ako. "Bat di mo ako pinatay? You had the g*n! You have the rifjt to shoot me! You're his mother! Now I know why you're so upset."
"Maybe because... I remember Kian. If I go to jail I won't be by his side." Tiningnan ko naman siya at ngumisi sa kanya. "But it doesn't mean I don't have the urge to kill you."
"This will never happen if you told me that you are his mother." Nawala naman ang ngisi ko. "Why did you hide it anyway?" Di na ako magsalita at umalis nalang. Pumunta ako sa kwarto ni Kian at doon tumambay.
Nandoon parin ang kaba sa dibdib ko ngunit nawawala na ito ngayon.
------
Di ko namalayan na nakatulog ako. Nagising ako nang may humahawak sa buhok ko. Dinilat ko ang mata ko at agad na nakita si Leo. Agad nanlaki ang mata niya at napalayo. Umiwas siya ng tingin.
"Uhm... I didn't do anything inappropriate." Napangiti naman ako sa ugali niyang pambata. Nawala ang ngiti ko nang naalala si Kian.
"Si Kian?" He smiled.
"He's safe. He's here." Nanlaki naman ang mata ko at agad na niyakap si Leo.
"Mama!" Pumasok naman si Kian at agad akong niyakap.
"Kian!" Hinalik- halikan ko naman siya sa ulo. "You kept him safe!" Saad ko kay Leo.
"I didn't do anything actually."
"What do you mean by that? You did everything while I just cried."
"You locate him."
"It's not me. I have a little help." Tiningnan ko ang daliri ni Leo pero ayos lang naman. Wala namang kulang. "A-akala ko..."
"I thought so too but when we got there, Kian is only there, safe and sound."
"What?" Napatingin naman ako kay Kian na nakangiti. "Kian, may ginawa ba sila sayo?"
"Sino? Wala, ah." Sabay tawa niya. May tinatago siya.
"Do you think it's just a prank?" Tanong ko kay Leo.
"If that's a prack it's not funny. We can't locate him, someone delivered a fake finger and made us worry like that." Saad ni Leo. "Don't worry about it. It's fine now." Hinalikan naman ako ni Leo na agad akong namula sa ginawa niya.
Di parin ako sa nay kapag siya ang gumagawa ng unang galaw.
"Alis! Alis! Alis!" Nagulat naman ako nang tinulak ni Kian si Leo papalayo sa amin. Di parin bumibitaw si Kian sa pagkakayakap sakin. "Di porket pinatawad na kita sa paghalik no kay mama ay pwede kanang lumapit sa mama ko! Sinasabi ko sayo! Hindi siya mag aasawa! Hindi siya mag aasawa! Kahit kanino! Kahit na ikaw di niya aasuwahin! Bleh!"
"Well, that's a bummer." Sabay tawa ni Leo. "I won't make a move to your mother. She will make a move to me."
Tinaasan ko naman siya ng kilay.
"Asa ka."
"Huh? You won't? Why? I thought you like me?"
"When did I say that?!" Tanong ko. Naramdaman ko ang pamumula ko. Ano bang pinagsasabi ng lalaking ito?
"I won't give up because..." Saad niya. "I love you." Sabay ngiti niya.
"Ahhhhhhh! Whhaaaaahahhhhhhh!" Sumigaw naman si Kian dahil sa inis. "Tito Kiel! Si papa, oh!"