─── ･ ｡ﾟ☆: *.☽ .* :☆ﾟ. ───
Mula liwanag ay nabalot ng kadiliman ang paligid ni Ezekiel. Tila walang hanggan ang kadiliman na ito dahil kahit gaano pa man kalayo ang takbuhin niya, hindi ito natatapos at hindi niya makita ang dulo.
Umaalingawngaw ang boses niya sa paligid sa tuwing magsasalita siya.
"Mom! Dad!"
Ang tanging sumasagot lang sa kanya ay ang pag-echo ng sariling boses niya.
"Can someone hear me?"
Nang mapagod tumakbo at magsisisigaw si Ezekiel, naupo ito sa kung saang parte ng kadiliman. Hindi niya alam kung nasaan siya at hindi niya alam kung may kasama ba siya dito sa tila walang hanggang dilim.
Maya-maya ay naramdaman niya ang sarili niya na parang lumulutang. Napakagaan ng pakiramdam niya na parang bang dinuduyan siya ng alon ng dagat. Nananatiling madilim ang paligid
