Temptation of Rannasha

Temptation of Rannasha

Prologue

~~~~~~~~~~~~~

Khaki Montenegro

Rannasha Kingston

~~~~~~~~~~~~~

DISCLAIMER: This story is purely fictional. Any resemblance of the contents of this story to real life even on behalf of characters, places, things, or events is not intentional and will be apologized for if any.

~~~~~~~

"Rannasha, iha. Nariyan na ang kuya Khaki mo, sinusundo ka na. Mag madali ka riyan at nakakahiyang paghinatayin ang sundo mo."

Boses ng ginang mula sa labas ng pinto ng kwarto ni Rannasha at marahan itong kinakatok.

"Palabas na po nanay Lily!" Pasigaw na sagot ni Rannasha.

Sampung sigundo ang tinagal ni Rannasha sa harapan ng salamin. Hindi siya mapakali lalo na ng marinig niya ang pangalan ni Khaki.

Kinaltukan ni Rannasha ang sarili, ano ba itong ini-isip niya. "Hoy Rannasha! Umayos ka bata ka pa at bawal mag ka-crush, lalo't pa kay kuya Khaki. Parang kuya at kapatid mo na siya." Kastigo ni Rannasha sa sarili.

13 years old palang si Rannasha pero bukas ang kanyang especial na araw. Kaarawan niya bukas at mag ka-katorse niya siya.

Kinuha ni Rannasha ang kanyang bag sa ibabaw ng kama at lumabas ng silid.

Sa pasilyo ay nakasabay ni Rannasha si Zien, ang limang taong gulang niyang kapatid. Karga ng yaya nito. Si Zien ay pang apat na anak ni Styles at Xyrish.

"Good morning ate Rannasha, are you going to school?" Bati at tanong ni Zien sa kanya.

"Hi my baby brother, good morning to you too. Yes po, papasok na ako sa school." Matamis na ngumiti si Rannasha sa kapatid.

"I'm going to school too, look at my uniform, am I handsome? Ate Rannasha?"

"Oh yes naman, mana ka kaya kay Daddy. Mag aral ka ng mabuti ha, bye Zien." Hinalikan ni Rannasha si Zien sa pisngi at pagkatapos nag madaling tumakbo patungo sa hagdan.

Sa pagmamadali ni Rannasha sa pagbaba ng hagdan ay napatid siya sa sariling mga paa.

Mabuti na lamang at may maagap na kamay na mabilis na kumabig sa kanyang baywang.

Tumama ang mukha ni Rannasha sa matigas na dibdib ni Khaki.

Agad napatingala si Rannasha at nakanganga pa habang nakatitig sa gwapong mukha ni Khaki.

"Kuya Khaki." Mahinang usal ni Rannasha.

Samantalang si Khaki ay nakakunot ang noo at bakas sa mukha nito ang pagka-irita.

"Puwede ba mag dahan-dahan ka sa pagbaba ng hagdan. Baka mahulog ka." Iritang sabi ni Khaki. Hindi narinig ni Rannasha ang sinabi ni Khaki dahil tulala parin ito.

Natauhan lang si Rannasha ng pitikin ni Khaki ang kanyang noo.

"Tulala kana riyan." Masungit na wika ni Khaki.

Agad na lumayo si Rannasha kay Khaki at tumayo ng tuwid. Pasimpleng ngumiti si Rannasha kay Khaki at nag iwas ng tingin.

Kumunot ang noo ni Khaki ng mapatitig ito sa labi ni Rannasha.

"Do you put lipstick on your lips?" Nakakunot noo na tanong ni Khaki kay Rannasha.

"A-ah, hindi no, candy lang ito. Kumakain kasi ako ng candy sa kwarto bago lumabas." Palusot ni Rannasha.

"Really?" Bahagyang yumuko si Khaki gamit ang hinlalaki ay pinunasan ni Khaki ang labi ni Rannasha.

Nanglalaki ang mga mata ni Rannasha dahil sa ginawa ni Khaki.

"So, what do you call it? Crayon. I already told you not to put this thing on your lips, and you are too young to put lipstick or any makeup." Seryosong sabi ni Khaki.

Sumimangot ng husto si Rannasha at inirapan si Khaki. Dahil sa ginawang iyon ni Rannasha ay napataas ang isang kilay ni Khaki.

"Kuya Khaki naman e, hindi na po ako bata. Dalaga na ako. Pakiramdam ko tuloy, wala akong kalayaan gawin ang mga gusto ko. Kasi lahat bawal." Pag mamaktol ni Rannasha.

"Yes, you are a big girl now. But you're still my baby girl. Right? At isa pa hindi mo na kailangan mag lagay ng kahit anong make-up sa mukha.

You are so beautiful. You don't need to put makeup on your face." Turan ni Khaki at pinisil ang pisngi ni Rannasha.

Namula ang pisngi ni Rannasha at napayuko ng bahagyang upang itago ang pamumula ng kanyang mag kabilang pisngi.

"Let's go, kuya Khaki baka ma-late na ako." Wika ni Rannasha at umalis sa harapan ni Khaki.

Pag labas ni Rannasha sa pinto ng kanilang mansion ay nakasalubong niya si Xyrish eve, ang tinuturing niyang ina.

"Good morning Rannasha, may sundo ka ba ngayon? Gusto mo ipahatid kita kay Tom." Saad ng kanyang mommy.

"Ahmm... Nariyan na po si Kuya Khaki, mommy." Saad ni Rannasha.

"Nasaan siya?" Tanong ni Xyrish sa anak.

"Hi, ate Xyrish." Biglang sumulpot si Khaki mula sa likuran ni Rannasha.

"Khaki, walang palya sa pagsundo kay Rannasha ah. Talagang nag papaka-kuya ka sa anak ko, simula kinder hanggang ngayon hatid-sundo mo siya." Sabi ni Xyrish

"Syempre naman ate Xyrish, baby ko 'to eh." Wika ni Khaki at sabay akbay kay Rannasha.

"Sige po mommy aalis na po kami. Halikana kuya Khaki."

Lumapit si Rannasha sa ina at humalik pisngi nito. "Okay, mag iingat kayo. Wait nag almusal kana ba?"

"Doon na lang po sa school mommy." Sambit ni Rannasha.

"Ingatan mo ang anak ko, Khaki." Bilin ni Xyrish kay Khaki.

"I will ate Xyrish, ako pa ba." Aniya ni Khaki.

Nasa labas ng gate ang kotse ni Khaki hindi niya na ito ipinasok sa garahe.

Nauunang maglakad si Rannasha habang si Khaki ay nasa likuran ng dalaga at malayang pinagmamasdan ang kabuuan ng likod ni Rannasha.

Binilisan ni Khaki ang paghakbang para ma-abutan si Rannasha.

"Your skirt is too short, baby girl." Mahinang sabi ni Khaki.

"Hanggang hita naman po ang medyas na suot ko, kuya Khaki. Saka ganito ang uniform namin, kaya wala akong magagawa." Saad ni Rannasha.

"Tsk! Kahit mahaba ang medyas mo, maiksi parin iyang palda mo. Baka masilipan kana niyan." Turan ni Khaki.

Nag kibit balikat si Rannasha bago buksan ang pinto ng kotse sa backseat. Nabigla pa si Rannasha ng makita sa loob ng kotse si Maverick, ang best friend ni Khaki.

"Kuya Maverick!" Masiglang sigaw ni Rannasha at mabilis na pumasok sa loob ng sasakyan at sinugod ng yakap ang lalaki.

Malapit rin dito si Rannasha, katulad kay Khaki mabait rin ito sa kanya.

"Nakabalik kana po pala mula sa Singapore, nasaan ang pasalubong ko." Nakabungisngis na wika ni Rannasha at nilahad ang dalawang kamay sa harapan ni Maverick.

"Wala, taghirap ako ngayon kaya wala kang pasalubong." Saad ni Maverick.

Sumimangot naman si Rannasha at ngumuso na parang bata.

"Joke lang, ikaw pa ba. Ang lakas mo kaya sa akin, syempre may pasalubong ka sa akin, hindi puwedeng wala." Wika ni Maverick at kinuha mula sa tagiliran ang dalawang may katamtaman na laki ng paper bag.

"Yung isa, pasulubong ko sa'yo. Yung isang paper bag naman advance birthday gift ko sa'yo. Diba birthday mo na bukas." Nakangiting saad ni Maverick.

"Wow! Thank you kuya Maverick!" Masiglang sabi ni Rannasha at muling yumakap sa lalaki. Nagulat si Maverick ng bigla siyang halikan ni Rannasha sa kanyang pisngi, natulala pa siya.

Hindi nakaligtas sa paningin ni Khaki ang ginawa ni Rannasha, kaya naman hinawakan niya si Rannasha sa baraso at hinila palabas ng backseat.

Nabigla si Rannasha sa ginawa ni Khaki at medyo nasaktan siya sa pagkakahawak ni Khaki sa braso niya.

"Kuya Khaki?" Mahinang usal ni Rannasha.

"Sa front seat ka umupo. Hindi niyo ako driver!" Iritang wika ni Khaki.

"Pero kuya Khaki kas--"

"Sa front seat ka ma-upo Rannasha!" Matigas na turan ni Khaki at matalim na tiningnan si Maverick sa loob ng kotse. Nag taas ng dalawang kamay si Maverick na parang sinasabing wala siyang ginagawang masama.

Pabalibag na sinirado ni Khaki ang pinto ng backseat.

"Kuya Khaki, galit ka po ba sa'kin?" Malumanay na tanong ni Rannasha.

Blangkong tiningnan ni Khaki si Rannasha. "No, sumakay kana." Pinagbuksan ni Khaki si Rannasha ng pinto ng front seat.

Tahimik lang sila sa buong byahe patungo sa Anderson. Pero si Maverick ay panay ang ngisi sa backseat. Nakikita naman ito ni Khaki mula sa rear view mirror.

"Kuya Khaki, diyan na lang po ako sa labas ng gate bababa." Bigkas ni Rannasha.

"And why?" Tanong ni Khaki.

"Ah, ayon kasi si Atarah nakatayo sa labas ng gate." Turo ni Rannasha sa kaibigan niya, na ngayon naghihintay sa kanya.

"Okay." Tipid na sabi ni Khaki.

Bumaling si Rannasha kay Maverick at matamis na ngumiti.

"Thank you po ulit kuya Maverick sa gift at pasalubong." Saad ni Rannasha.

"Welcome, baby Rannasha. Hmmm... Nga pala pakibigay rin ito kay Atarah." Inabot ni Maverick ang kulay white na paper bag kay Rannasha.

"Sige po kuya Maverick."

Tumitig si Rannasha kay Khaki. Nag aalangan siya kung hahalik ba siya sa pisngi ng lalaki. Halata kasing galit ito base na rin sa pagkakabusangot ng mukha nito. Deretsong nakatingin si Khaki sa kalsada.

Huminga ng malalim si Rannasha umangat ang kanyang pang-upo at planong halikan si Khaki sa pisngi. Nang malapit na ang labi ni Rannasha sa pisngi ng lalaki, ay biglang bumaling si Khaki. Kaya dumapo ang labi ni Rannasha sa labi ni Khaki.

"Woah! Bullseye." Nakangising usal ni Maverick.

Agad inilayo ni Rannasha ang kanyang labi sa labi ni Khaki, hindi niya alam kung saan siya titingin. Pero si Khaki ay nakatulalang nakatitig sa mukha ni Rannasha.

"Hmmm.. bababa na ako." Wika ni Rannasha at nag madaling binuksan ang pinto ng fron seat. Nauntog pa si Rannasha ng bumaba sa sasakyan.

Malaking hakbang ang ginawa ni Rannasha halos tumakbo na nga siya papalapit sa kaibigan.

"Rannasha!" Masiglang sigaw ni Atarah at tumakbo rin ito upang salubungin si Rannasha. Nagyakapan ang dalawa at nag beso sa isa't-isa.

"Teka, bakit namumula ang buong mukha mo. Anong nangyari sa'yo?" Usisa ng kaibigan kay Rannasha.

"Ah, wala. Oo nga pala pinabibigay sa'yo ni kuya Maverick. Dumating na siya galing Singapore." Sabay abot ni Rannasha sa white paper bag.

"Hi, Rannasha. Hindi ka yata hinatid ni kuya Khaki." Boses ni Brent, ka-klase ni Rannasha at Atarah.

"Hello Atarah." Kumaway si Bryle kay Atarah. Si Bryle ay kakambal ni Brent.

"Hirap magkagusto sa bata no? Mahabang taon pa ang hinintayin natin bago mapitas ang mga yan." Saad ni Maverick.

Bumaling si Khaki sa kaibigan. "Anong pinagsasabi mo? Anong pipitasin? Hoy! Nakababatang kapatid ang turing ko kay Rannasha." Sabi ni Khaki.

"Lokohin mo ang utot mo, pare. Magkaibigan tayong dalawa pagdating sa babae wala tayong tinatago sa isa't-isa. Ako aminadong gusto ko si Atarah, kahit malaki ang agwat ng edad namin sa isa't-isa. E, ikaw? in denial ka pa, halata naman. Selos na selos ka nga kanina, akala mo ba hindi ko napapansin ang kakaibang titig mo kay Rannasha kapag nasa malayo siya. bente tres anyos na tayo pare, pero hanggang ngayon hindi kapa nagkakaroon girlfriend. Baka naman hinihintay mo si Rannasha. Pupusta ako, pagtungtong ng desi-otso ni Rannasha liligawan mo yan."

"Masyado kang malisyuso, parang pamangkin ko na yan si Rannasha. At isa pa anak ni kuya Styles at ate Eve si Rannasha. Baka mapatay ako ni kuya Styles ng wala sa oras." Litaniya ni Khaki.

"Correction pare, ampon lang ni kuya Styles si Rannasha. You are not related by blood." Sabi ni Maverick.

Tumingin si Khaki kay Rannasha napakunot ang noo niya ng makitang hindi pa pumapasok sa loob ng Anderson si Rannasha at kaibigan nitong si Atarah, nasa labas parin ito ng gate. Kumulo ang dugo ni Khaki ng makitang may lalaking kausap si Rannasha. Napakuyom ng kamao si Khaki ng kunin ng binatilyo ang bag ni Rannasha at inakbayan ang dalaga.

"That punk!" Matigas na sabi ni Khaki at akmang lalabas ng sasakyan.

"Oy saan ka pupunta?" Tanong ni Maverick.

"Hindi mo ba nakikita yun." Turo ni Khaki sa dereksiyon ni Rannasha at Atarah. "Yung pinapahinog natin, pinipitas na ng iba." Usal ni Khaki at gigil na lumabas ng kotse.

"Puwede bang dumaan muna tayo sa cafeteria, nagugutom ako e. Hindi kasi ako nakapag almusal kanina sa bahay." Turan ni Rannasha.

"Okay, libre ko." Saad ni Brent.

"Ayon gusto ko yan libre." Sigunda ni Atarah.

Si Atarah ay hindi anak mayaman, nakapag-aral ito sa Anderson dahil scholar ito ni Xyndrix, ang kapatid ni Xyrish.

Papasok na ng gate ang apat ng biglang agawin ni Khaki ang bag ni Rannasha na bitbit ni Brent.

Agad na palingon si Brent kay Khaki. Kahit mas matangkad si Khaki kay Brent ay hindi ito nag pasindak, sinubukan ni Brent agawin ang bag ni Rannasha mula kay Khaki pero bigla itong itinaas si Khaki.

"Pare, bata lang yan. Huwag mo na patulan baka makasuhan ka ng child abuse." Bulong ni Maverick kay Khaki.

"Kuya Khaki, akala ko po umalis kana?" Puno ng pagtatakang tanong ni Rannasha.

Tumingin si Khaki kay Rannasha, agad naman nag iwas ng tingin si Rannasha.

"Hindi kapa nag aalmusal diba? Bigla akong nagutom, sabay na tayo kumain ng almusal." Sambit ni Khaki sabay hawak sa kamay ni Rannasha.

"Epal na gurang!" Inis na usal ni Brent.

"Gwapo naman." Mahinang usal ni Khaki.

"Putangina pare tinawag kang gurang." Tumatawang sabi ni Maverick sa likuran ni Khaki. "Gago wag kang tumawa diyan, gurang ka rin naman." Wika ni Khaki sa kaibigan.

Sa Cafeteria habang kumakain si Rannasha ay hindi siya mapakali sa kanyang kina-uupuan. Paano ba naman kasi habang sumisipsip siya ng milk tea ay nakatitig sa kanya si Khaki. Hindi talaga siya komportable ngayon, ilang na ilang siya.

"Okay ka lang ba Rannasha?" Tanong ni Atarah.

"Y--yes."

"Kuya Khaki, may problema po ba? May dumi ba ako sa mukha?" Hindi na pigilan ni Rannasha mag tanong.

"Ang ganda mo." Mahinang usal ni Khaki.

"Po?" Patanong na wika ni Rannasha.

"Never mind. Finish your meal."

Nang matapos kumain si Rannasha ay hinatid na siya ni Khaki sa room nila.

"Bye kuya Khaki. Thank you sa libre nabusog ako." Nakangiting sabi ni Rannasha.

"Welcome my baby girl." Tugon ni Khaki.

"Ikaw Atarah nabusog ka ba?" Tanong ni Maverick kay Atarah.

"Opo kuya Maverick, salamat rin po pala sa pasalubong na ibinigay mo sa akin." Atarah said.

Kinahapunan ay sinundo ni Khaki si Rannasha. Ipinasok ni Khaki ang sasakyan niya sa parking lot ng Anderson University.

Tumingin si Khaki sa wrist watch niya 6:30 pm na, pero wala pa si Rannasha sa bench kung saan naghihintay ito sa pagdating niya.

Habang nag hihintay si Khaki sa parking lot ay saktong may napadaan na classmate ni Rannasha.

"Hey young lady, si Rannasha nandun paba siya sa room niyo?"

"Ah, wala na po siya sa room kanina pa, nauna siyang lumabas sa amin e."

Sagot ng dalagitang classmate ni Rannasha. "Ganun ba, nakita mo bang magkasama si Atarah at Rannasha?"

"Hindi po, na-unang umalis si Atarah sinundo po si Atarah nung lalaking kasama mo kanina." Sagot muli nito.

"Sige, thank you."

Lumapit si Khaki sa dalawang guard na nakatayo sa gate.

"Excuse me, si Rannasha may sumundo ba sa kanya dito?" Tanong ni Khaki sa dalawang guard.

"Naku sir, hindi pa nga namin siya nakikitang lumabas ng gate." Sagot ng isang guard.

Napakuyom ng kamao si Khaki, hindi kaya may nangyari ng masama sa dalaga.

Agad siyang tumalikod at nilibot ang buong campus kahit sa room at locker room ay nag punta na siya. Sa laki ng university na ito mahihirapan siyang hanapin si Rannasha. Highschool at college ay pinagsama sa campus na ito. Kinuha niya ang cellphone at sinubukan tawagan si Rannasha. Panay ring lang ang cellphone ng dalaga.

"F**ck s**t!" Mura ni Khaki.

"Ano ba! Ano bang kailangan niyo sa akin?!" Pasigaw na turan ni Rannasha.

Pamunta sana si Rannasha kanina sa library para kunin ang bag niya. Pero bigla siyang hinarang ng mga lalaking senior highschool na mga estudyante rin dito.

"Pare sigurado ka ba sa gagawin mo? Bata pa yan, at isa pa anak yan ni Xyrish at Styles. Nakalimutan mo na yatang pamangkin yan ni Xyndrix Anderson." Wika ng isang lalaki.

"Wala akong pakialam, handa akong makulong matikman ko lang siya. Kaya ano pa hinihintay niyo hawakan niyo siya." Utos ng lalaki sa mga kasama nito.

"Anong gagawin niyo? Huwag niyo akong hahawakan! Isusumbong ko kayo kay Daddy!" Sigaw ni Rannasha.

"Edi mag sumbong ka, isama mo pa buong angkan niyo. Wala akong pakialam, halika rito!" Hinatak ng lalaki si Rannasha sa braso niya at kinaladkad mapunta sa pinakalikod ng campus. Wala masyadong taong nagpupunta dito dahil mapuno at madamo.

"Huwag kanang maarte baby girl, sundin mo lang ang gusto ko hindi ka masasaktan." Nakangising sabi ng lalaki at biglang pinunit ang suot na uniform ni Rannasha. Napatili ng malakas si Rannasha at nag iiyak na dumampi ang labi ng lalaki sa leeg niya.

"Kuya Khaki! Tulungan mo ako." Impit na umiiyak na wika ni Rannasha.

"Wow! Bata ka pa pero ang lusog na ng dibdib mo!" Saad na lalaki at akmang hahawakan ang isang dibdib ni Rannasha ng biglang may sumipa sa bandang tagiliran ng lalaki.

Tumalsik ang lalaki dahil sa lakas ng pag-sipa ay pakiramdam nito ay nabalian siya ng tadyang.

"Si Khaki Montenegro!" Sigaw ng isang lalaki at nagtatakbo na ito kasunod ang iba pang lalaki. Naiwan yung lalaking leader na gustong gumahasa kay Rannasha.

Namutla ang lalaki ng makilala nito si Khaki.

Naglakad papalapit si Khaki sa lalaki at muling sinipa sa mukha. Pumutok ang nguso nito, hindi pa nakuntento si Khaki ay sinipa niya muli ang mukha ng lalaki. Duguan na ang mukha nito at halos sumuka ng dugo. Pinag tatadiyakan ni Khaki ang dibdib ng lalaki at hindi pa siya nakuntento ay binalian niya ng isang kamay ang lalaki. Halos mapasigaw sa sakit ang lalaking estudyante.

"Kuya Khaki, tama na po!" Awat ni Rannasha.

Kwenelyuhan ni Khaki ang lalaki at bumulong dito.

"I'm not done with you yet. We will meet again, and I will make sure that when we meet. You will face Lucifer, motherfucker!" Mariing saad ni Khaki bago bitawan ang lalaki.

Dumating ang dalawang guard at maya-maya pa ay may dumating na ambulansya.

"Kuya Khaki, please ayokong makarating ito kay Daddy at mommy. Ayoko na madamay pa ang pangalan nila sa gulong ito." Nakikiusap na wika ni Rannasha.

Lumapit si Khaki sa dalawang guard at kinausap ang mga ito.

"Paano po sir kung mag reklamo ang batang ito?" Tanong ng isang guard at tinuro ang duguan na senior highschool na binata.

"Ako ang tawagan niyo, here's my calling card. Ang gusto ko lang ay huwag ito kakalat sa buong campus. At hindi ito maaaring makarating kay kuya Xyndrix. Understand?!"

"Yes po, sir Khaki." Sabay na sagot ng dalawang guard.

Pinasuot ni Khaki ang itim na coat niya kay Rannasha, at pagkatapos ay kinarga niya si Rannasha.

Dahan-dahan niyang nilapag si Rannasha sa front seat. Si Rannasha ay panay ang iyak nanginginig ang buong katawan nito.

"Shhhh... Stop crying, you're safe now.

I'm just here for you, to protect you. I won't let anyone hurt you." Pilit na pinapakalma ni Khaki si Rannasha.

"Paano po kung hindi ka dumating kuya Khaki. Paano kung hindi mo ako nailigtas, ano kaya mangyayari sa'kin." Umiiyak na sabi ni Rannasha.

"But I'm here now, Rannasha." Pinunasan ni Khaki ang luhang patuloy na umaagos sa pisngi ni Rannasha.

"Kuya Khaki, huwag niyo na po itong sabihin kay mommy at daddy. Ayoko na pati sila ay mag problema pa at mag-alala sa akin."

"Don't worry, I won't tell them. Ako na ang bahala sa mga lalaking gustong bumaboy sa'yo. I will punish them, huwag mo ng isipin yun." Wika ni Khaki at pinatakan ng halik sa noo si Rannasha.

"Thank you kuya Khaki. I love you po." Malambing na sabi ni Rannasha at niyakap si Khaki.

Mariing napalunok si Khaki bago yakapin pabalik si Rannasha. "Kailangan muna natin dumaan sa condo ko. May uniform kang naiwan doon, mag palit ka. Hindi puwedeng umuwi ka sainyo na ganiyan ang hitsura mo." Saad ni Khaki.