Palakas ng palakas ang bugso ng ulan nang lumabas si Voltaire at Zarah sa lumang bahay na iyon. Sinamahan pa ng malalakas na kulog at kidlat na nakakatakot. Patakbo nilang tinungo ang sasakyan na ginamit ng mga masasamang loob at sumakay doon. Hinagilap ni Voltaire ang susi non at pinaandar papalayo sa lugar. Napailing na lang ang binata nang matantong giba pala ang wiper niyon kaya halos hindi niya maaninag ang daan na kanilang binabaybay. Maputik at malubak ang daan. He glanced on his watch. Alas 10 na ng gabi. Tahimik lamang ang dalawa sa buong byahe. Ang mga diwa nila'y kapwa nakasentro sa masamang panahon na kanilang naranasan. Matapos ang ilang minuto ay sa wakas umabot na sila sa isang maliit na bayan. May iilang bahay na silang nakikita sa gilid ng hindi sementadong daan. Nagpatulo
