NIKITA
“Walang lalampas,” matalim ang tingin na saad ko kay Xerxes.
Heto na naman kami. Patulog na naman at gaya noong nakaraang gabi ay inilagay kong muli ang unan ko sa pagitan namin.
Inabot naman niya ulit sa akin ang unan niya pero hindi ko iyon tinanggap. Binibigay niya sa akin ang unan niya pero kapag tulog na ako kinukuha niya ang nasa gitna kaya nawawalan kami ng pagitan.
Pagoda ko ngayon, masakit na ang mga binti ko kaya gusto ko na agad matulog. Maghapon kaming nag-shopping ni Mamita, hindi ko pa nga natapos ang pag-aayos ng mga pinamili naming dahil iniingatan kong magulo ang mga damit ni Xerxes kaya talagang natagalan kami nina Len-len at Fey sa pag-aayos muna ng mga gamit ng bakulaw na ito. Para wala naman siyang reklamo.
After ng dinner ay kailangan nang magpahinga ni Ma
