Chapter 23
Sierra Parang huminto ang ikot ng mundo ko matapos makaalis ni Rafael, naiwan akong mag isa dito sa gitna ng daan habang maraming tao ang dumadaan. Hindi ako makahinga at naninikip ang dibdib ko, kahit anong gawin ko ay walang tigil ang pagbuhos ng mga luha ko at hindi ko magawang tumayo at ayusin ang sarili ko. Marami nang taong dumadaan at pinagtitinginan na nila ako habang nakasalampak ako sa sahig pero nanlalambot ako at hindi ko magawang kumilos. Hindi ko na alam ang gagawin ko dahil walang pa ring humpay ang pagbuhos ng mga luha ko. Napayuko ako at tatayo na sana ako nung marinig kong may tumawag sa pangalan ko at paglingon ko do’n ay nakita ko si Diego na nakatayo sa di kalayuan at bakas sa mukha niya ang pag aalala. Sandali siyang natulala at para bang napako siya sa kinatat
- Writer
