2 years later ...
"Hi po Tatang." Sabay mano ng dalagita kay tatang. It's been 2 years nang makita namin siyang walang malay sa gitna ng kalsada. Nang dalhin namin siya sa hospital at hanggang sa gumaling ito ay don namin nalaman na wala itong naalala. Ni pangalan nito ay di nito alam.
Kinupkop ito ng mga magulang ko. Naging mabuti naman ito at hindi naging pabigat sa amin.
Ayaw kong ituring itong kapatid dahil sa kadalahilang unang kita ko pa lang dito ay nahulog na ako sa kanya.
Tiningnan ko ang bawat galaw nito. Hinahangin ang buhok nitong kay ganda. Bawat paglakad nito ay perpekto sa paningin ko. Sobrang ganda niya. Para siyang isang diyosa.
Di ko namalayang nakalapit na pala ito sa akin.
"Kuya. Okay ka lang?" Malambing na tanong nito sa akin. Yong tinig niya ay parang isang m
