A Shadow of an Illusion

Chapter 23

Menrui’s Point of View

I woke up with a head ache that I never felt before. Sinubukan kong tignan kung nasaan ako pero wala akong makita dahil sa dilim ng lugar na kinalalagyan ko. I even tried to squint my eyes so that I will have a clue on where I was, but the darkness inside this room is stopping me from doing so.

At dahil wala na rin naman akong makita para tignan kung nasaan ako, pinilit ko na lang alalahanin kung ano ang nangyari sa akin bago ako nagising sa madilim na lugar na ‘to. I closed my eyes as I tried to remember what happened.

Right. Kasama ko sina Hemera at Fawn no‘ng bigla na lang akong kunin ng mga ninja na hindi ko naramdaman na nasa paligid din pala at naghihintay ng tamang pagkakataon para makuha nila ako.

Everything happened so fast because when they went on my side, while I am focused on the fight that was happening in front of me, I did not have time to react or even enchant a spell because they already knock me out by force and then I lose my consciousness.

Hindi ko na alam ang nangyari pagkatapos no‘n. Ni hindi ko na rin alam kung ano ang nangyari kay Hemera o ‘di kaya naman ay kay Fawn. Hindi ko na rin nalaman kung ano pa ang ibang nangyari sa mga tauhan ni Erebus na nasa loob ng palasyo no‘ng mangyari ang insidente. Hindi ko talaga alam kung ano ang nangyari, pero isa lang ang masisiguro ko; na ako ang dahilan kung bakit nila napag-desisyunan na pasukin ang palasyo ni Erebus.

At kung ibabase ko sa nangyari sa loob ng palasyo ni Erebus, sa tingin ko ay nasa isang village ako kung saan nakatira ang mga ninja na ‘yon. Mukhang doon nila ako dinala matapos akong mawalan ng malay at hindi ko malaman ang dahilan kung bakit nila kailangang gawin ‘yon.

Did they found out the truth about my identity? But I am careful though. Kahit na nasa labas ako ng palasyo, sini-sigurado ko na walang sinuman ang makaaalalm kung sino ako. Sini-sigurado ko rin na walang nakakakita sa tuwing gagamitin ko ang magic ko. And I am sure that those three, Hemera, Helios, and Fawn, will never tell that I am a Goddess to anyone because I told them not to do so.

Pilit kong iniisip kung ano ang magandang dahilan kung bakit nila ‘to ginagawa, pero blanko ang utak ko. Wala naman kasi talaga akong ginagawa para pag-interesan nila akong kidnap-in hindi ba? Or maybe I have something that’s why they did this to me? I don’t know. I really don’t know and I think the only one who can answer my question as to why they kidn*pped me was the ninjas who brought me here.

And then I thought of the words that I remembered the ninjas asked me before they fought Hemera and Fawn, “Are you the Emperor’s wife?”

Nanlaki ang mata ko nang mapagtanto ko na baka kaya nila ako kinuha at dinala rito ay dahil ako ang asawa ni Erebus. That’s possible, right? I mean, alam ng lahat na kasal kami dahil sa dami ng tao na dumalo noong kasal namin.

Malaki ang posibilidad na iyon nga ang dahilan kung bakit nila ito ginawa. Kaya nila ako kinuha ay dahil sa naging asawa ko si Erebus. After all that is the question that they asked me, right? So there is really a big possibility that it is the real reason why I am here.

Pero hindi ko malaman kung bakit kailangan nila akong kidnap-in dahil lang asawa ako ni Erebus. I mean, he really has too many enemies everywhere, and this is the first time that someone kidn*pped me because I am his wife. And I think I should compliment them because maybe they are brave enough that’s why they manage to sneak in at Erebus’ palace without any fear.

Though sa ngayon, tingin ko ay hindi nila magugustuhan kung pupurihin ko sila. I mean, the freaking kidn*pped me because I am Erebus’ wife, so why the h*ck would they be happy if I compliment them right now? Sa tingin ko pa nga ay malaki ang galit nila sa akin dahil hindi naman nila ako ki-kidnap-in kung hindi, ‘di ba?

Great. Now I’m back on contracdicting myself, and I also started to overthink things. Dapat talaga hindi ko na iniisip ang mga ganitong bagay lalo na ngayon na kailangan kong maka-hanap ng paraan para maka-labas dito.

Kailangan kong maka-labas dito para hindi na tuluyan pang mag-alala sina Hemera para sa akin. Speaking of those two, I also needed to check if they are alright after they fought almost twenty ninjas.

At base sa obserbasyon ko no‘ng nilalabanan nila ang mga yon, mukhang nahihirapan silang talunin ang mga ninja na naka-pasok sa palasyo. Nakita ko rin kung gaano karami ang mga sugat na natamo nila habang kalaban nila ang mga ninja na ‘yon.

Dapat talaga ay pinakiramdaman ko rin ang mga nangyayari sa paligid ko para hindi na rin nangyari ‘to. Para hindi na humantong sa ganito ang lahat. Ngayon, kailangan ko pa tuloy mag-isip kung paano ako makakatakas sa kung saan man ako dinala ng mga ninja na ‘yon.

At kailangan ko ring siguraduhin na hinding-hindi nila malalaman kung sino ang tunay na ako. And I know that it will be hard doing that because base on what I saw inside Erebus’ palace, I could tell that these ninjas are intelligent. Hindi lamang sila basta-basta kaya kailangan maging matalino rin ako para matakasan ko sila.

For now, I needed to know where the h*ck am I, pero hindi ko iyon magawa dahil sa sobrang dilim ng paligid. Kahit na ano ang gawin ko, tanging kulay itim lang ang nakikita ko. Ni wala nga akong maaninag na kahit ano sa loob ng kwartong ito, o kwarto lang ba talaga ‘to, dahil base sa nararamdaman ko, sa tingin ko ay isang buong bahay ito na medyo may kaliitan lang na sapat para sa isang tao.

“How am I suppose to escape now?” I mumbled to myself, irritated.

Naka-tali rin kasi ako sa isang upuan kaya naman hindi ako masyadong maka-galaw. Ang tanging nagagawa ko lang ay ang magpa-linga-linga dahil ang mga kamay ko ay nakatali sa sandalan ng upuan na kinaroroonan ko.

Pero hindi pa man ako nakaiisip ng paraan para maka-takas, may bigla na lamang akong naramdaman na presensiya ng isang tao. It was only a faint presence so I am having a hard time pin pointing where he or she is, but I know that person was around this room.

Dahil doon, naging alerto ako at ini-handa ang sarili ko sa kung sino man ang nasa loob ng kwarto na kinaroroonan ko. Sa isip ko, isa ito sa pinaka malakas na ninja dito dahil na rin sa hindi ko siya masyadong maramdaman kung nasaan siya.

“Sino ka?” pasigaw na tanong ko siya habang alerto pa ring nagpapa-linga-linga kahit na wala akong makita. “Ano ang kailangan mo sa‘kin?”

“Well, it looks like I know now why you are chosen to become his wife,” a voice of a man said, and I know that he was talking about Erebus.

I clenched my fist because what he said. So totoo nga na kaya nila ako kinuha at dinala dito ay dahil ako ang asawa ni Erebus? Pero bakit naman nila kailangang gawin iyon?

Maraming katanungan ang nasa isip ko ngayon, pero mas pinili ko ang manahimik at pakinggan na lang siyang magsalita para malaman ko kung nasaan siya.

“Alam mo ba kung bakit ka namin dinala rito sa bayan namin?” tanong niya sa akin.

So I am really at their village, huh? That confirms where I really am. Mukhang may pina-plano rin sila kaya nila ako napagpasyahang dalhin mismo sa village nila. At mukhang may ideya na ako kung ano ang tunay na dahilan nila kung bakit nila ako kinuha at dinala rito sa bayan nila, pero nanatili pa rin akong nananahimik at umaktong walang ka-alam-alam sa plano nila.

“Is that because I am his wife?” I asked as if I don’t have any clue on why they kidn*pped me and brought me here.

Tumawa naman nang pagka-lakas-lakas ang taong kausap ko na para bang may sinabi talaga akong nakakatawa. He kept on laughing for a whole minute that it almost irritates me, but I tried to stay as calm as possible.

Mukhang naramdaman niya na iba ang pananahimik ko ngayon dahil tumigil siya sa pagtawa at sinagot ang tanong ko. “Yeah. That is one of the reasons why,” sabi niya at naramdaman ko ang paglapit niya sa akin. I almost shivered when I felt his breath on my ear as he whispered to me, “But do you know the other reason why we brought you here?”

Nagulat ako dahil hindi ko inaasahan na makalalapit agad siya sa puwesto ko. Akala ko ay may kaunting pagitan pa sa aming dalawa, ngunit nagkamali ako nang narinig ko ang pagbulong niya. At hanggang ngayon ay naririnig ko pa rin ang paghinga niya dahil sa sobrang lapit niya sa akin.

Hindi ko naman magawang umalis sa kinauupuan ko dahil sa naka-tali pa rin ako sa upuang iyon hanggang ngayon. I wanted to push him away, but I could not do anything because of this st*pid ropes that was binding me in this chair.

Instead of lashing out at him, I just tried to calm myself as I answered his question. “No, and I don’t think I have any idea on why you kidn*pped me out of the blue,” sabi ko sa kaniya at umaktong wala talagang alam sa mga nangyayari.

The ninja chuckled and I felt him leave my side. Pagkatapos no‘n, bigla na lang bumukas isa-isa ang mga ilaw na nasa loob ng kwartong iyon. It almost blinded me but I still catched a glimpse of the person I was talking to.

He was wearing an all black clothes and I could see his weapons on the right side of the pants he was wearing. Hindi kita ang kalahati ng mukha niya kaya naman hindi ko malaman kung matanda na ba siya o hindi. Ang tanging nakikita ko lang ay ang mga mata niyang nagpapakita ng muhi. Kung kanino? Sa tingin ko ang pagka-muhing iyon ay para kay Erebus.

“You really do not know? Or were just acting dumb right now?” he asked me and I catched the sudden shift of the glimpse in his eyes.

Mukhang may alam siya pero hindi niya sinasabi sa akin, at para malusutan ko ito, I answered his question vaguely.

“What do you think?” I asked him as if I am challenging him to guess what is my answer on his question.

Tumawa na naman ito nang pagka-lakas-lakas na para bang hindi niya inaasahan na itatanong ko iyon sa kaniya. He even looked up as if he was trying to stop himself from laughing but could not do so.

“I did not know that you could answer me like that. You are really something else,” sabi niya at tumango-tango pa siya na tila ba may nalaman siyang bago sa akin.

Hindi ko na lamang siya sinagot dahil sa isip ko, wala rin namang mangyayari kung sasagot-sagutin ko siya. Siguradong mas lalo lang siyang magagalit at hindi pwedeng mangyari ‘yon dahil hindi pa ako nakakaisip kung paano ako makaka-takas rito nang hindi ko ipinapakita kung sino talaga ako.

And I could not use my magic to them because my magic is too unique, and they might be able to deduce who I really am. Mas lalong magkakagulo kung mangyayari ‘yon.

“Anyway,” sabi niya kaya napatingin ulit ako sa kaniya. “Back to what I asked you earlier, you really don’t know why we brought you here?” he asked me then suddenly, he was already in front of me.

Kahit na nagulat ako dahil sa biglang paglapit niya sa akin kahit na wala naman akong naramdaman na gumalaw siya, nagawa kong hindi ipakita sa kaniya ang pagka-gulat ko. Instead, I glared at him as I tried as hard as I could to not tell him anything that might lead me to more complicated things.

“I already told you that I don’t know,” I told him as I gritted my teeth, and yes, I am still trying to stay calm but I failed miserably. “Bakit hindi mo na lang sabihin ang dahilan kung bakit niyo ako dinala sa village niyo?” I challenged him.

At para na rin malaman ko kung ang nasa isip ko na dahilan kung bakit nila ako dinala rito ay totoo o hindi. Kailangan kong malaman ang tunay na dahilan kung bakit nila ginawa ang bagay na ‘to.

Narinig ko muli ang pagtawa niya bago siya lumayo sa akin at umayos ng tayo sa harapan ko. Akala ko ay magtatanong lang ulit siya sa akin, pero nagkamali ako dahil bigla na lang niyang sinabi ang lahat ng plano nila sa akin.

“We saw how fond Erebus is towards you,” pagsisimula niya sa kuwento kung bakit nila ‘to ginawa, pero may tanong agad ako sa kaniya.

“You have eyes inside the palace?” tanong ko sa kaniya.

Kung mayroon nga silang mata sa loob ng palasyo, sino naman ‘yon? At bakit hindi namin napansin nina Hemera ang taong iyon na nagmamanman sa loob ng palasyo? Maybe that person was one of them that’s why we did not even notice that he or she is a spy of these ninjas? Yeah. That would be the only explanation why.

“Yes, we have an eye inside his palace,” he said that made my heart pound.

Kung sino man ang taong tinutukoy niya, maaari namin iyon maging kakampi dahil sigurado akong iisa lang ang gusto naming mangyari; ang matalo si Erebus at ang bumalik sa dati ang lahat.

With that in mind, I asked him, “Who is that person?”

Kung malalaman ko lang kung sino ‘yon, mas lalong mapapadali ang misyon ko rito sa mundong ito. At isa pa, hindi ko na kailangan ulit makita si Erebus at maramdaman ang bagay na ito sa kaniya.

But to my disappointment, I heard him laugh as if he just heard something so absurd, then he looked at me with a smirk on his face as he asked, “Why would we tell you that? Bakit namin kailangang sabihin kung sino ang taong ‘yon kung pwede mo ‘tong sabihin kay Erebus kahit kailan?”

Because of what he said, my excitement dropped and I was hit by the harsh reality. Right. HIndi nila alam ang tunay na ako, kaya naman malaki ang posibilidad na hindi talaga nila sasabihin sa akin kung sino iyon.

Maybe I am really dumb because I thought that I will have another comrade inside the palace but I forgot that they kidn*pped me because they thought that Erebus was so ‘fond’ to me.

“Anyways, kahit naman sabihin ko sa‘yo o hindi, hindi pa rin naman malalaman ni Erebus kung sino siya,” he said mysteriously that made me frown at him.

“What... What do you mean by that?” I asked him, confuse.

Mukhang may gusto siyang ipahiwatig sa mga sinabi niya, at sa tingin ko ay alam ko iyon pero ayoko lang aminin sa sarili ko na alam ko kung ano ‘yon.

But instead of answering my question directly, he asked me, “You want to know the reason why we brought you here, right?”

Tumango lang ako sa kaniya habang naka-tingin sa kaniya nang seryoso.

“We brought you here because we want to lure Erebus in our village,” sabi niya sa akin na nakapag-kumpirma sa hinala ko kanina.

Totoo nga na iyon ang dahilan kung bakit nila ako dinala rito. At mukhang malalaman ko rin ang lahat ng balak nila kung patuloy akong makikinig sa sasabihin niya.

“At kapag pumunta siya rito, ang plano namin para patayin siya gamit ang lahat ng lakas ng mga taong naririto sa village ay matutupad na. And you are the reason why this plan will work,” he said then he took a step forward towards me again. “He will try to save you but he will not succeed because we will kill him instantly,” he whispered to me.

My heart pound because of worry. Alam kong hindi sila magtatagumpay sa planong ito. Alam ko kung gaano kalakas at katuso si Erebus, kaya naman nasisigurado ko na hindi uubra ang pano na ‘to. And worse, many of these ninja will die because of this plan, and I was sure that I will feel guilty if many of these ninjas will die because this plan.

“Do you really think that this plan will work for him?” I asked him.

Kailangan ko silang mapigilan sa gusto nilang gawin. Kailangan kong sabihin na hindi nila makakaya si Erebus at alam ko na mas lalo lang lalala ang sitwasyon nila.

Pero mukhang iba ang dating sa kanila nang sabihin ko iyon dahil nakita ko ang pagbabago ng expression ng mukha niya. It was turned into anger and hatred, and I know that it is a hatred towards me.

“We are prepared to die for this plan,” sabi niya at sinamaan niya ako ng tingin. “Hindi kami katulad mo na nabulag na ng pagmamahal niya kaya hindi mo na nakita ang mga mali niya! Hindi kami katulad mo na naniniwalang may kabaitan pa sa puso ni Erebus kahit na nakikita mo na ang paghihirap ng mundong ito!” Pagsigaw niya sa akin.

Marami pa siyang sinabi pagkatapos no‘n, pero hindi ko na pinakinggan pa ang sinasabi niya. Paulit-ulit na nagri-replay sa utak ko ang sinabi niya. It feels like it hits me hard that I did even have time to dodge it.

And my mind kept asking myself if what I felt towards him is really that thing called ‘love.’