Theo's POV³:
"Kumain na ba?" tanong ko sa kasambahay na nakatalagang parating magbantay kay Liliana.
"Hindi pa rin po eh, palagi lang nakatanaw sa labas ng bintana wala pa pong kinakain, 'di rin po ginagalaw ang mga dinadala ko at kahit tubig hindi po umiinom," sagot nito na ikinabuntong hininga ko na lang.
Kinuha ko ang tray ng pagkain mula dito at inutusang bumalik na siya sa kusina at ako nang bahala magpakain kay Liliana at pumasok na ako sa silid nito.
Simula kahapon nang makalabas siya ng hospital wala pa siyang kinakain, palaging tulala sa kawalan, tahimik na nakaupo lang sa kama at madalas nakatayo sa harap ng bintana at tulalang nakatanaw sa labas.
Nakakasikip ng dibdib na makitang wala siyang kabuhay-buhay, hindi nagsasalita, walang gustong kausapin. Matindi talaga ang nagin
