"One more, last na." Si Theo ang kasalukuyan nagpapakain kay Liliana, he fed her like a baby.
Umiling na si Liliana. "I'm full..."
He just sighed and put down the plate, hindi niya ito pipilitin ubusin dahil hindi ito p'wedeng mabigla pa sa pagkain. Isang linggo ba naman walang kinain at ni tubig 'di rin halos uminom.
Kinuha niya na lang ang mga gamot nito at isang baso ng tubig at iniaabot dito. "Here, take your meds."
Kinuha naman ni Liliana mula sa kamay niya at diretsong ininom kasunod ng tubig and he smiled at her.
"Very good," he praised her like a kid at ginulo pa niya ang buhok na ikinaiwas naman nito.
.
"Stop treating me like a kid," she complained.
"But you are my baby," he said with a chuckle that makes her blush at napansin naman iyon ni Theo.
Tama ba ang nakikita niya
