Nagpatuloy ang arawnamin namasaya kamini Orwa. Nasa bahay pa rin kami ng tatay ko at kung aakalainmo, normal na pamilya lang kami. Parang walang nangyari na masama o may mga bagay nangayon lang din namin natuklasan. Hindi naman nagtatanong ng kahit na ano ang tatay ko, kinakausap niya kami ni Orwa na para bang normal at matagal na naming ginagawa ito. Nagtatawanan kami, dahil napansin ko na magaling pala mag-joke si tita. Para ngang walang problema. Sana pala matagal ko na nalman na may pamilya akong ganito, sana kahit paano tumagal pa ang samahan na ito. Pero wala naman na akong magagawa pa, ito na ang bumungad sa harapan ko. Ito na ang buhay na kinakaharap ko, kaya ano pa bang magagawa ko? Kailangan ko lang sundin ang panhon at ang dinidikta sa amin ng kapalaran. Siguro hanggat masaya ak
