Lumilipas ang araw, hindi ko alam kung ano na ang mga nangyarui noon. Ang dinadama ko lang ngayon ay kaming dalawa ni Orwa na magkasama. Magkatabi sa pagdlat ng mga mata hanggang sa pagsara. Walang pinapalampas na pagkakataon para sa pagmamahalan naming dalawa.
“Anong gusto mong ipabili na pagkain sa akin, mahal?” tanong niya sa akin.
“Gusto ko lang ng matamis na kalamay,” sagot ko. Iinakita ko rin sa kaniya ang matamis kong ngiti.
“Sakto ay may bilihan ng kalamay doon sa dulo ng gulayan, maraming bumilibili roon kaya bilisan mo na lang na magtungo para makaabot ka pa,” saad ni lola Remejos.
Ngayon na nakauwi na ako sa baha, narito din si Lola Remejos para lang alagaan ako, lalo pa at minsan ay umaalis si orwa para lang makabili ng gamot ko at ng mga pagkain namin. Nagpapadala
