MALALIM na buntong-hininga ang pinakawalan ko sa ere pagkuwa’y napatitig sa kisame ng kuwarto ko. It’s already seven in the evening, at simula kaninang umaga pagkatapos ng mga nangyari sa opisina ay hindi pa kami ulit nagkikita at nagkakausap ni Hideo. Pagkatapos ko kasi siyang palabasin sa office ko para pakalmahin ang sarili ko dahil sa mga nangyari, hindi na ako lumabas at hindi ko rin siya pinayagan na muling kausapin ako. Naiinis kasi talaga ako sa Marga na ’yon at hanggang ngayon ay laman pa rin ng isipan ko ang sinabi nito tungkol sa nangyari sa kanila ni Hideo dati. May kirot pa rin sa puso ko dahil doon.
Napatingin ako sa may pinto ng kuwarto ko nang marinig kong may kumatok doon. Saglit akong pumikit bago nagsalita.
“Come in,” saad ko.
Bumukas naman iyon at pumasok si Shiloh.
