Chapter 23: Hindi Ikinakahiya
“Kaya ko naman po Senyorito,” sabi ko. “I know Liza pero naghihirap ka na sa pagbitbit kaya tumulong ako sayo.” “Salamat ho.” Matapos namin malagay sa likod ng sasakyan niya ay agad na kaming pumasok sa loob. Hindi na rin nagtagal sa pag andar si Senyorito sa kanyang sasakyan. Tinahak na naman ang daan patungong bahay gusto ko sanang sa may eskinita na ako ihahatid ni Senyorito huwag na sa bahay kasi nahihiya ako hindi siya nababagay sa munting kubo namin roon. Habang malapit na kami ay nagdarasal ako na hayaan niya akong doon na huminto at huwag na talagang ihatid sa mismong bahay namin hindi ko naman ikinahiya kong anong meron kami dahil naman niyang mahirap kami. Hindi iyon yung pinoproblema ko kundi baka hindi siya magpapigil na ihatid ako baka ano ring isipin nila Inay at Itay sa
- Writer
