KABANATA 9

1010 Words

(ATASHA POV) "Gamitin mo yan sa mga personal mong pangangailangan. Bukas kapag nagpunta ako doon, ako na bahala sa papa mo." "Maraming salamat po sa ito. Malaking tulong na po para sa amin ni tatay." Tumayo itong muli at lumapit sakin at umupo sa tabi ko. Ang bilis pa nga dumapo ng kaliwang kamay nito sa balikat ko. And the way he did it, para bang may malisya. Tapos samahan pa ng tingin nitong parang nakahubad ako sa harapan n'ya. "Gusto ko sanang mapatunayan sa inyo ng papa mo na nagbagong buhay na ako. Pamilya pa rin tayong lahat kahit na masasabi kong may alitan man tayo noon, ngunit kaya natin itong maayos. Handa akong kalimutan ang lahat." Inalis nito ang kanyang kamay sa balikat ko at ang kanang kamay n'ya ay napadpad sa pisngi ko. Nakakailang na ang mga nangyayari. Parang al

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD