CHAPTER 22
ZEELINA'S POV: Umalis kami ni Castiel sa lumang bahay na iyon. Ang aking mga abito ay ibinigay ko na lamang kay Sister Alyana, sapagkat hindi ko na kakailanganin ang mga iyon. Bago kami tuluyang umalis sa bayang iyon ay dumaan muna kami sa mall upang mamili ng aking mga damit. I felt like I was reborn, beginning afresh with Castiel as I stepped out of his vehicle. As soon as we entered the mall, the staff of the mall greeted us warmly, which made me smile. They were so polite. Kadalasan kasing binabati ako ng mga tao kapag nakasuot ako ng abito, ngayong hindi na ay nakakapagtaka. "May problema ba?" Tanong ni Castiel nang mapansin na kumukunot ang aking noo. "Wala naman, natutuwa lang ako sa mga staff dito." "Tss!" Sabay iling niya. Inilagay niya ang kamay niya sa gilid ng aking bey
- Writer
