Chapter 41
"BAKIT ang tahimik mo?" tanong nito habang nasa gitna kami ng byahe.
"Naiisip ko lang sila itay," sagot ko sabay buntong hininga.
"Tanggapin na lang natin ang naging reaksyon nila. Kahit naman sinong magulang magiging ganoon din. Sa ngayon palamigin na lang muna natin ang sitwasyon. Balang araw maiintindihan din nila tayo." Ngumiti siya sa akin at gamit ang kanang kamay ay kinabig niya ako para sa isang yakap.
Pabalik na kami ngayon sa Manila. Hindi na kami nakapag-stay pa roon ng matagal dahil sa galit ng aking itay. Pinalayas niya kami at sinabihang ayaw niya na kaming makita. Wala akong magawa kanina kundi ang umiyak at humingi ng tawad. Muntikan na siyang ma-high blood kanina sa galit sa akin. Ni ayaw niyang buhatin siya ni Dan o maging ang hawakan ko man lang. Ang ta
