Chapter 30:

1545 Words

•Eychan• Hindi ako pumasok sa isa kong subject dahil sa nangyari kanina. Gusto kong mapag-isa para makapag-isip nang mabuti. Pumunta ako sa locker room at kinuha roon ang skater shoes ko. Ito lang naman palagi ang nagpapakalma sa akin kapag naguguluhan ako. Dumeretso ako sa sports gym pagkatapos kong mag-ayos ng mga gamit sa locker. Nakahinga ako nang maluwag nang wala akong makitang tao sa loob. Isinuot ko na ang aking skater shoes at pumunta sa gitna ng rink. Nagpaikot-ikot lang muna ako sa loob para ikalma ang aking sarili at makalimutan ang mga bagay na gumugulo sa aking isipan. Hindi ako gumawa ng mga stunts dahil hindi naman ako nag-eensayo para sa kompetisyon. Napangiti ako nang maramdaman kong unti-unti nang gumaan ang aking pakiramdam. Nawala na iyong mumunting kaba na lumuluk

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD