CHAPTER 22

333 Words

andito lang ako naka upod sa tabi ng libingan ng anak ko syempre kahit bata pa siya no i mean fetus kahit dugo pa lang siya gusto ko siya bigyan ng isang maayos na libing habang naka tingin ako sa libingan ng anak ko maraming what if's sa isip ko What if nabuhay siya? what if nalaman ni Stephen na nag eexist siya matatanggap ba niya? ang dami ding baka na nasa isip ko gaya ng baka kung nabuhay siya siguro masaya kami sa future kahit wala si Stephen naramdaman ko naman na may tumapik sa balikat ko Hindi na aki nag abalang tingnan siya dahil alam ko na amoy palang "Lets go home gurl" Trixie's POV: its been 1 week since binigyan namin ng payapang libing ang anak ni Clarry pero no Stephen appeared hindi manlang siya nag abalang mag pakita... ang laki niyang gago tiningnan ko nama

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD