Ilang araw na rin ang lumipas simula nang dumating kami. I never felt empty because my family was there and they never failed to make me smile. At sa mga araw na dumaan unti-unti ko nang nakalimutan ang sakit na dulot sa akin ni Vince Andrei. Nakuha ko ring maging masaya ulit. Paminsan-minsan sumasagi pa rin naman siya sa isipan ko ngunit hindi na ganoon kalalim ang sugat.
Nagkausap na rin kami ni, Pia, dahil nagulat siya nang malaman niyang iba na ang nakatira sa bahay ko and that day tinawagan niya rin ako. At doon ko rin nasabi sa kaniya kung bakit kailangan ko nang lisanin ang Australia. She felt sorry dahil sa ginawa ng pinsan niya. She made a promise to me that she would never tell him about my condition kung sakaling magpakita ulit ito sa kaniya o baka hindi na rin sila magpangita
