It's been a week, simula ng makalabas ako ng hospital. Unti-unti na ring naghilom ang mga sugat sa aking mga kamay at paa. Sa tuwing naaalala ko ang pangyayari ay hindi ko mapigilan ang mapaiyak. Minsan nagigising ako ng mga alanganing oras dahil napapanaginipan ko iyon.
Hindi naging madali sa akin ang lahat upang kalimutan ang pangyayari na halos kumitil ng aking buhay.
We keep it a secret sa lahat ng taong nakapaligid sa amin at ang tungkol sa pangi-ngidnap sa akin at sa aking pagbubuntis.
Magkahalong saya at lungkot naman ang aking nararamdaman sa tuwing naiisip ko si Vince Andrei. Madalas naalala ko ang sinabi niyang wala siyang pakialam sa akin, kaya't hindi ko maiwasang maging emosyonal. Kahit ilang beses ko ring paulit-ulit na ipaalala sa sarili ko na dapat kamuhian ko siya pe
