Chapter 2

1714 Words
Nag-stay ako sa aking room nang matagal just to calm myself and to calm my loud beating heart simula nang makita ko ang aking uncle. He still looks handsome, pero mas matikas na ngayon ang kanyang katawan. His body is bigger too, and I am sure he has this stone-like muscles that he earned habang nasa service siya. I’m just so happy that he's back, alive and well. Mas lalo pa akong natuwa nang sabihin niyang retired na siya. All his life, nagsilbi siya sa military at medyo mataas din ang kanyang ranggo, kaya naman marami siyang naipon na pera. Ang problema nga lang, ang naipundar niyang bahay ay inangkin ng kanyang stepbrother, ang aking ama. Kung saan na sila nakatira ng bago niyang pamilya. Hindi ako makapaniwalang nagawa ng aking ama ‘yon. Nagtiwala sa kanya si Uncle Rhyo at ganito pa ang gagawin niya. Mas mabuti na ngang dumito na muna siya kahit matagal pa. Kung sabihan ko kaya si Mama na dito muna tumira si Uncle habang nagpapatayo ito ng bago niyang bahay. Kaysa naman magrenta ito ng apartment. Sayang lang ang pera. Kami lang naman ang nandito at sapat ang kwarto na narito. Teka, speaking of kwarto, ginawa nga palang storage ni Mama ang guest room! Napakagat ako sa aking labi at may namuong ideya sa aking isipan. Mabilis akong nagbihis at bumaba na para tuungan siyang magluto. Hindi kagaya kanina, hindi na siya lumapit sa akin. In fact, he was keeping his distance na medyo nagpalungkot sa akin. Ayoko na aminin pero miss na miss ko rin siya. Alam kong mali ang ginawa namin noon, pero wala akong pinagsisisihan. He was my first and I hink he is going to my last. Since, hindi na ako interesado sa iba pa. Siya lang talaga ang gusto kong makasama sa buhay ko. Sana lang at posible na mangyari ‘yon lal na at hindi na siya aalis pa. Nakahain na ako sa mesa nang dumating ang aking ina mula sa kanyang trabaho. Habang kumakain kami, nag-uusap sila ni Uncle Rhyo. Nakinig lang akosa kanilang usapan, which was about my father. May iba pa pala siyang ginawa bukod sa pagkuha niya ng bahay. Marami pa raw itong utang kay Uncle na hindi niya alam kung mababayaran pa nito. “Naku, Rhyo, kita mo na. Kaya kami naghiwalay ng kapatid mo dahil sa kalokohan niya,” inis na sabi ng aking ina. “You should sue him para naan magtanada siya. Palagi na lang siyang nakakatakas sa panloloko na ginagawa niya.” “May nakusap na akong lawyer. Ayoko lang naman na hayaan lang siya. Baka may biktima pa siyang ibang tao.” sabi naman niya. “Nga pala, salamat sa pagtanggap mo sa akin rito. Pansamantala lang naman ako titira rito. Bukas na bukas din maghahanap ako ng apartment.” “Huwag mo nang alalahanin ‘yon. Tsaka mag-stay ka rito hangga’t gusto mo. Kami lang ni Chrome ang nandito at madalas palagi siyang nag-iisa. Huwag ka ng maghanap ng apartment at dumito ka na lang. Marami ka na ring naitulong sa amin, Rhyo. Hayaan mo na, makabawi naman ako sa’yo. Your family and, from now on, you will stay here as long as you want.” Matamis siyang ngumiti. Mukhang pareho kami ng iniisip ni Mama. Hindi ko pinahalata na masayang-masaya ako nang tumingin siya sa akin. Tumango lang ako sa kanya. Naramdaman ko ang paghawak ng kanyang kamay sa aking hita at pinisil niya pa ito. “Mama, nakalimutan mong ginawa mong storage ang guest room,” sabi ko rito at natigilan naman ito. “Oo nga pala! Doon ko tinambak ang mga office files ko. Wala naman kasing gumagamit.” “Okay lang… Sa sofa na lang ako matutulog.” “Ha? Hindi pwede! Aayusin ko ang guest room bukas.” “Ako na, Ma. Alam ko naman na busy ka sa trabaho mo. Wala naman akong klase bukas, so I have some free time. Puwede ka namang matulog muna sa kwarto ko, Uncle. Kasya naman tayo roon.” Nakangiti siyang tumingin sa akin at tumango. “So, that settles it! Welcome to the family, Rhyo! Treat this as your home, okay? Alam ko naman na close kayong dalawa kaya walang magiging problema.” “Oo nga, eh! Na-miss ko ang bonding namin ni Chrome.” sabay gulo niya sa aking buhok. Pinalis ko ang kanyang kamay at matalim ko siyang tiningnan. Napatawa lang naman siya at kinindatan niya ako. Napailing lang naman ako at uminom ng malamig na tubig para maibsan ang umiinit kong katawan. Nang makabalik ako sa aking kwarto, ang lakas na naman ng tib0k ng aking puso. Masyado ba akong obvious nang ini-offer ko sa kanya. Na dito muna siya matulog? Kalalake kong tao, pero kinakabahan ako. Mas kinakabahan pa nga ako ngayon kaysa pag sa pagsali ko sa tournament. Huminga ako nang malalim at kinuha ko ang aking laptop at ilang books. Sinimulan kong gumawa ng aking homework. Nakaupo ako sa aking kama na nakasandig ako sa headboard nang may kumatok sa aking pinto. Mabilis ko naman itong binuksan at nakita ko si Uncle Rhyo na may dalang unan at kumot. Binati niya ako at pinapasok ko naman siya sa aking kwarto. Malaki-laki rin ang aking kwarto na may sariling bathroom. Tinuro ko ito sa kanya at inayos ko ang aking kama. Nagtaka ako nang may pinasok din siyang sleeping bag na nilagay niya sa tabi ng aking kama. “Uncle, ano ’yan?” tanong ko sa kanya. “Dito ako matutulog.” sagot niya. Bago pa niya maayos ang kanyang sleeping bag, pinigilan ko siya. “Uncle, kasya dito tayo sa kama. Tabi na lang tayo. Hindi naman ako maarte.” Kinuha ko ang kanyang unan at inilagay ko sa tabi ng sarili kong unan. Makahulugan siyang ngumiti sa akin at sumamapa siya sa kama. “Alam ko… Share tayo ng kumot?” “Nagdala ka ng sarili mo,” natatawa kong sabi at bumalik ako sa dati kong puwesto. Tumawa lang siya at umupo sa aking tabi. “So, are you still in your swimming team?” tanong niya sa akin habang nakatutok na naman ako sa aking phone. “Hmmm? Yeah. May pinaghahandaan kaming Nationals ngayon, so the practice is brutal. Natulog na ba si Mama?” “Yup! Halatang pagod na pagod siya sa kanyang trabaho. Hindi pa rin siya nagbabago, workaholic pa rin.” “Hindi na talaga maaalis sa kanya. Kahit ilang beses kong sabihin sa kanya to take a break, she goes back and work again. Parang hindi siya mapakali pag wala siyang ginagawa, kaya hinahayaan ko na lang.” “You’re still a good kid, Chrome.” Tumingin ako sa kanya at nakatitig na pala siya sa akin. “Do you have a girlfriend? Boyfriend?” Napailing ako. “I-I had some… But, it didn’t work out.” tumango-tango siya. “Why is that?” pabulong niyang sabi. “Uncle… Siguradong pagod ka na, kaya kailangan mo ng pagpahinga.” Tinapik ko ang kanyang noo. Kinuha niya ang aking kamay at hinila niya ako palapit sa kanya. “Aren’t you going to kiss me goodnight?” tukso niyang sabi. Hindi naman ako nakasagot agad. “Just kidding!” Binitawan niya ako at tuluyan na siyang humiga sa kama. Tumalikod siya sa akin at tinakpan ang buo niyang katawan ng kanyang kumot. Kinuha ko ang remote sa aking side table at pinindot ko ito. Namatay ang ilaw maliban sa maliit na lampshade. Nilagay ko ang aking phone sa side table at humiga na rin. Nakatitig lang ako sa ilaw, and maybe half an hour, umikot ako hanggang sa kaharap ko na ang kanyang likod. Without thinking anything, I sneak in sa kanyang kumot hanggang sa magdikit na ang aming katawan. Naramdaman ko ang paninigas ng kanyang katawan, pero humarap din siya sa akin na may matamis na ngiti sa kanyang labi. Ngumiti rin ako sa kanya at iniyakap ko ang aking kamay at braso sa kanyang tiyan. “Hey…” malalim ang boses niyang sabi. Kinagat ko ang aking lower lip at napatingin siya doon. “I miss you, baby.” “I miss you too, Rhyo.” Mahina kong sabi. “I wish we could be alone right now.” Dinampian niya ng halik ang aking noo. “Gusto mo ba talaga na dito na ako tumira?” Tumango ako. “And I even invited you to my room.” bahagya siyang napatawa. Niyakap niya rin ako and I feel his hardness again. “I always thought of you, Chrome. Tinitiis ko lahat para lang makabalik ako sa’yo. I’m so happy that I’m still alive para makasama ka.” “Masaya ako na bumalik ka na sa buhay. I-I thought may iuuwi ka ngang babae rito. Tapos ipapakilala mo siyang fiancée mo at ikakasal na kayo soon.” Napaawang ang kanyang labi, tapos ay hinaplos niya ang aking pisngi. “I didn’t touch no one habang malayo ako sa’yo. I always wanted you.” ngumiti ako. Nilapit ko pa ang aking mukha sa kanya at malapit na lang maghahalikan na kami. “I want you too, Rhyo. Thank you for coming back.” pagkasabi ko nito, bigla niya akong hinalikan. Sabik akong tumugon sa kanya. Humigpit ang yakap niya sa akin at nararamdaman ko ang kanyang katigasan na tumutusok sa aking tiyan. Naging marahas ang halikan namin. Nakagat ko pa ang kanyang labi na lalo pang nagpanabik sa kanya. Nagsayawan ang aming mga dila habang impit akong umuungol sa pagkiskis ng kanyang matigas na alaga sa akin. I was so hard too, na para bang sasabog na ako. When our lips part, pareho kaming humihingal. Pilyo akong ngumiti sa kanya at tinulak ko siya sa kama. I climb on top of him and kiss him again. Nang kumalas ako, mabilis kong tinanggal ang kanyang shirt at maging ang suot niyang sando. Lalo pang nag-apoy ang kanyang mga mata at hinaplos niya ang aking dibdib. “Chrome…” garalgal ang boses niyang sabi. “Rhyo… Take me again, please. Just like last time. That was the best birthday gift ever.” puno ng pnanabik kong sabi sa kanya. He breathed heavily, and he grinned like a cheshire cat. “Baby… Come here and kiss me again.”
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD