Zarren P.O.V
Boung tapang akong tumayo sa isang mataas na tulay. Ni walang halong takot o panginginig man lamang. Pakiramdam ko sa gagawin kong to mapapanatag na ako. Isang talon lang dito makakasama ko na sila.
Mula sa kinakatayuan ko kitang-kita ko ang malakas na agos ng ilog. Pumikit ako at dinama ang hangin. Napangiti ako ng mapakla pero kasabay nun ang pagtulo ng luha ko.
Kahit kailan di ko naiisip na aabot pala ako sa ganito dahil lang sa pagmamahal. Naiintindihan ko na ngayon kung bakit nagkaganun si Anna dati. Kung naririto sya ngayon. Tiyak na galit na galit yun. Baliw na kung baliw pero ito lang talaga ang alam kung paraan.
Wala nang silbi ang buhay ko. Wala narin naman ako dahilan para mabuhay. Maski ang paghinga ko gusto ko na rin itigil. Para anu pa't humihinga pa ako. Wal
