CHAPTER 71

1553 Words

I feel so much happiness right now. Pero hindi padin ako tumitigil na mag dasal na magiging maayos ang lahat. Naniniwala talaga ako na eto na iyon. Pero hindi padin mawala sakin ang takot dahil pag masyado kang masaya minsan ay kasunod nito ang matinding lungkot at pag hihinagpis. Naisip ko minsan bakit kaya ganun. Bumalik na din kame sa bahay namin sa Valenzuela habang iniintay namin na matapos ang bagong bahay namin na ipinapagagawa ni Kojic. Nababagot ako dahil ako nalang mag isa dito sa bahay. Bumalik na kasi si Kojic sa office niya tapos yung mga bata ay pumasok na sa school. Naalala ko nung araw na nag paalam kame sa parents ni Kojic na muli na kameng babalik sa dito. Una ay tumutol pa si Daddy dahil malaki naman daw ang bahay doon maging ang mama ni Kojic ay bakas naman ang pag

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD