VIVIAN DE VERA
Napanganga ako nang makita ang loob ng bahay. Tunay ngang mahilig si Wynter sa sining dahil kahit saang banda ng pader niya ay may artwork.
May mga malilit na sculpture rin na nakapatong sa ibabaw ng mesa na nadadaanan namin.
Ngunit may isang piece ang nakaagaw ng atensyon ko. Isang hubad na babae na nakatingala. Nakapikit ito at may mga parang bula na naka-suspend sa ibabaw ng labi nito.
“Breath… by Wynter Abelardo,” basa ko sa nakasulat. Kumunot ang noo ko. “Abelardo?”
“You shouldn’t snoop around.”
“Bakit Abelardo ang gamit mong apelyido rito, Wynter?”
“You’re choosing information over black card?”
Tinaasan ko siya ng kilay. “Come on, I’m not going to use that in my article. I promise.”
“I’m not taking a risk with empty promises,” saad niya habang inaalis sa pagk
