Dalawang buwan na rin ang nakalipas, halos di na siya magkamayaw sa pag aaral at the same time sa pagpipinta, meron siyang obrang ginagawa na parang series, magkarugtong ang diwa nito, magkarugtong ang istorya, ngunit ano nga ba ang kalalabasan nito kung habang nagpipinta siya ay may kasabay namang luha na umaapaw? Katulad na lang ng mga kulay sa kanyang pagpipinta, gaya ngayon habang nagpipinta siya, ang mga alaalang kay saya nama'y parang isang trahedya dahil sa walang tigil na agos ng luha niya.
Paano niya ba malilimot ang taong nagpatibok ng puso niya't ngayo'y durog pa rin? Paano niya ba malilimutan ang nakaraan kung lagi na lang itong laman ng mga magazine at news?
Dalawang buwan na pala ang nakalipas, nandito pa rin siya sa studio room niya, nag iisa at gumagawa ng obrang di niya
