Love Me Back

chapter 16

C16

CARLOTA POV

Hindi ko mapigilang mapangiti habang sakay sa kotse ni Adam sabi niya uuwi na raw kami sa kanyang bahay. Excited akong makauwi na kami dahil gusto ko na siya 'ng makasama. Ramdam ko kasi na mahal na niya ako dahil hindi na niya ako sinasaktan at hindi na siya katulad dati na mabilis magalit sa akin, kahit ang kanyang mga mata ay hindi na rin ito matalim kung titingnan niya ako.

“Are you hungry already?”Umiling naman ako sa kanya dahil hindi pa naman ako nagugutom.

“You?”tanong ko naman sa kanya at umiling rin siya sa akin.

Makalipas ang ilang oras ay narating na namin ang bahay ni Adam. Napatingin naman ako ng kinuha niya sa likod ang kadenang ginamit niya sa pagtali sa akin doon sa bahay namin.

“What are you going to do with that?”tanong ko sa kanya habang papasok na kami ng bahay.

“I just have use.”aniya habang hinawakan ako. Tumango na lang ako sa kanya.

“Manang Odith!”Tumakbo naman ako papunta kay manang, dahil masaya akong makita ulit siya.

“Oh, iha kumusta ang lakad niyo?” wika niya habang nakangiti sa akin.

“Okay lang po manang,” ani ko.

“Babe, let’s go upstairs.” Nilingon ko naman si Adam habang may malawak akong ngiti sa labi, dahil ang ganda pakinggan ng tawagin niya akong babe. Parang hindi rin ako makapaniwala na tinatawag niya akong babe.

Kaya humawak agad ako sa kanyang braso at naglalakad na kami pupunta sa kanyang kwarto. Pagpasok namin ay agad na niyang isinara ang pinto.

“Babe, dito na ba ako matutulog?” tanong ko sa kanya habang umupo ako kama.

“Yes.” sambit niya habang inayos ang kadena.

“Babe, bakit dala mo pa rin ‘yan dito?” takang tanong ko naman sa kanya dahil pwede naman sana ‘yang ibigay kay manang.

“Of course, nandito kasi ‘yong paglalagyan ko nito.”wika niya habang lumapit sa akin.

“Ano naman ang itatali mo rito babe?” tanong ko ulit sa kanya, dahil wala naman akong nakikita 'ng pwede niyang paglagyan ng kadena.

“You.” bigla namang namilog ang aking mata sa kanyang sinabi at nag-uumpisa na akong kabahan.

“Babe, are you kidding, bakit mo naman ako itatali?”tanong ko sa kanya habang unti-unting umatras.

“Are you afraid?” wika niya na may ngiti sa labi. Hindi ko maiwasang makaramdam ulit ng takot sa kanya. Akala ko okay na kami, akala ko mahal na niya ako.

“Adam, please h’wag ka namang ganyan, akala ko okay na tayo, diba hindi kana galit sa akin?” bigla naman siyang tumawa ng nakakaloko kaya napatakbo na ako sa dulo ng kama dahil natatakot ako Kay Adam. Bigla nalang siyang nagbago.

“Do you think pinapatawad na kita dahil sa pagtakas mo sa akin? You really think na nakalimutan ko na ‘yon? Of course not.”wika niya habang unti-unting lumapit sa akin. Napapailing naman ako sa kanya habang naglalandas ang aking luha.

“Adam please I’m sorry please,” pagmamakaawa ko sa kanya habang naghahanap ng matatakbuhan.

“Stop fooling me Lota. Dahil hindi na ako naniniwala sa ‘yo.”aniya.

“No, Adam promised t-this time I-I n-never escape.” ani ko.

“Shut up!!” sigaw niya naman sa akin habang hinahabol ako ng tumakbo ako papunta sa pintuan.

“Adam!!!! Let me go!!! I don’t want you to chain me again please Adam!!” sigaw ko sa kanya habang hawak niya ako sa braso at kunot noo tumitig sa akin.

“Tsk. Don’t cry babe, ayaw mo ba rito sa room ko? you want me to chain you in storage room?”

“No!! no!! please Adam ayoko do ‘n please let me go, magpapakabait na ako hindi na-.”

“Bullshit!!” napapitlag ako ng bigla niya akong sinigawan.

“You think mabibilog mo pa ang ulo ko?” wika niya habang kinaladkad na niya ako pabalik ng kama.

“Adam parang awa mo na, please, ayoko na ibalik mo na ako sa amin please,” iyak kong sabi sa kanya habang itinali na niya ang isa kong paa.

“Why would I do that? While you’re mine.” Tawa pa niyang sabi sa akin.

“Adam, why are you torturing me like this?” iyak ko naman tanong sa kanya. Dahil ang sama niya, ang sama sama niya.

“Tsk. Are you really asking me that? Did you really forget what you did?” tanong niya sa akin habang tumayo na.

“Ang sabi mo. Gagawin mo lang akong alipin? Pero bakit mo ako kailangan ikulong Adam? I’m not animal!” sigaw ko naman sa kanya. Pero tinawanan niya lang ako habang matalim niya akong tinitigan.

“At first that’s my intention, but look you always escape. Kaya now you’re my pet.” Tawa niya pang sabi sa akin.

“I hate you!! I hate you so much!! Pinagsisisihan kong minahal kita.” agad naman siyang lumapit sa akin at sinampal ako.

“Did you know what? I really hate you too to loving me! Nang dahil sa pagmamahal mo na ‘yan nasira ang relasyon namin ng girlfriend ko! kung hindi lang dahil sa pagmamahal mo na ‘yan!” Napayuko ako dahil sa kanyang sinabi, dahil tama siya. kahit anong pagsisisi ang gagawin ko ay hindi ko na maibalik ang nakaraan at kung maibabalik ko man ito hinding-hindi ko uulitin ang ginawa ko. pero kahit anong gawin ko hindi ko na maibabalik ang past. napahawak na lang ako sa aking pisngi habang umiiyak.

“From now on it will be your cage. And you can’t leave this place yet.” madiin niya ‘ng sabi sa akin at tinalikuran ako. Hindi ko naman mapigilang mapahagulhol sa sakit ng kanyang ginawa. Sana hindi na lang ako umuwi. Sana na nanatili na lang ako sa ibang bansa para hindi niya ako nakita.

Pinunasan ko ang aking luha at umupo sa sahig sinubukan kong tanggalin ang kadena na nasa aking paa pero hindi talaga ito matanggal. Tumayo naman ako para makahanap ng bagay na pwede ko ‘ng gamitin para matanggal ito.

Pero wala akong nakita. Napatingin naman ako sa pinto ng bigla itong bumukas at nakita ko si Adam na madilim ang mukha habang papalapit ito sa akin.

“Ahh Adam nasasaktan ako!” sabi ko sa kanya habang hinawakan ang kanyang kamay na nakahawak sa aking buhok.

“What are you doing huh? You think makakatakas ka ulit?” Umiling naman ako sa kanya habang umiiyak.

“Hindi naman ako tatakas e, tinitingnan ko lang an-. Ahh!” napatigil ako sa pagsasalita ng itulak niya ako sa kama.

“You know what? Napaka Sinungaling mo. Do you really think maniniwala ako sa ‘yo?” wika niya habang kinuha ang isa kung kamay. Pero nanlaban ako sa kanya at pinaghahampas siya. pero napainto ako ng sampalin niya ulit ako at kinuha ang isa kong kamay.

“Anong gagawin mo?” tanong ko sa kanya habang may hawak pa siyang isang kadena.

“Adam no, please h ‘wag mo nang itali ang kamay ko please,” pagmamakaawa ko sa kanya habang itinali niya ang isa kong kamay.

“Palaban ka kasi kung magpakabait ka lang you won’t experience it.” wika niya pagkatapos niya ‘ng lagyan ng kadena ang aking kamay. At hinalikan ako sa labi.

“Just behave here okay?” wika niya at naglakad na palabas. Napaupo naman ako sa kama habang pinipigilang mapahikbi at pinupunasan ang aking mga luha. I want to escape here, I want to go home, I don’t want here anymore. Lalo naman naglandas ang aking luha kaya ang damit ko ang ipinunas ko sa aking muka. Bumukas naman ang pinto kaya humiga agad ako, dahil baka itali na naman ni Adam ang kabila kong kamay kapag nakita niyang nakaupo ako.

“Iha kumain ka muna.” Dinilat ko naman ang aking mata ng marinig ang boses ni manang Odith, kaya tumayo agad ako at niyakap siya.

“Manang parang awa mo na tanggalin mo ‘to please masakit na po ‘yong paa ko manang.” iyak ko ‘ng sabi sa kanya. Pinunasan naman ni manang ang aking luha at nakita ko rin siyang umiyak.

“Patawad iha ayaw kong magalit sa akin si sir Adam dahil siya ang nagpapaaral ng mga anak ko, at malaki ang utang na loob ko sa kanya. Pero h ‘wag kang mag-alala dahil pakakawalan ka rin niya, mabait naman siya iha basta sumunod ka lang sa kanya.” Yumuko naman ako at lalo pang umiyak dahil wala na talagang makakatulong sa akin. Hindi na talaga ako makakaalis dito.

A/N

NASA g*******l PO ANG COMPLETE CHAPTER NITO AT PTR NA PO