(STELLA’S POV)
Isang marahas na buntonghininga ang aking pinakawalan habang nakadungaw sa bintana ng aking kwarto. Nag-iisip din ako kung paano ko mayayakap ang aking anak o makikita. Sa totoo lang ay gustong-gusto ko na itong buhatin at pupugin ng halik. Ngunit paano?
Pumunta kaya ako Maynila? Kausapin ko kaya si Manang Prima? Pumuslit kaya ako sa bahay ng lalaking ‘yun para makita ko lang ang aking anak? Bigla tuloy akong napapitik sa hanging. Kaya naman dali-dali kong kinuha ang aking cellphone para tawag si Manang Prima.
Ngunit biglang kumunot ang aking noo nang mapansin ko ang isang tao mula sa malayo. Nakasuot ito ng sombrero, sa mga mata niya, ganoon din ang jacket. Bigla ko ring pinaningkit ang aking mga mata para matitigan ko ito ng husto. Ngunit hindi ko talaga makita ang mukh
