CHAPTER 30
Pinag drive ko lang ng pinagdrive ang taxi na nasakyan ko at kapag tinatanong niya ako kung saan, sinasabi ko na lang na diretso lang. Mukang nakakahalata na rin siya na wala akong mapupuntahan. Napabuntong hininga ako, nasaan na ba ako?
“Kuya nasan na tayo?”
“Tagaytay”
Tagaytay?! Alam ko na! “Kuya alam niyo po yong The Camp?”
“Opo.”
“Sige, doon tayo.” tumango ang driver at nagpatuloy sa pag dadrive
Nakatingin lang ako sa bintana. Tama kaya itong ginagawa ko? Umalis ako ng BHO sa panahon na kailangan nila ako but it’s just that I really need to do this, I need to be alone and I need some time to think. I just want to try and live on my own.
Hindi ko inakala na dadating yong ganitong time. A time when I want to be alone, a time na nagsisimula na
