THE LOST HEIRS

The Lost Heirs: 6

After one week: Ang pag haharap ng mag ina

Eya's pov

" Well Well, Well! Dito pala nagta trabaho ang KABIT ng asawa ko. " deretso na saad ng babae sakin. Ano yung sinasabi nya? Wala akong alam!

" P- po? Ma'am? Oorder po ba kayo? " utal kong saad at itinuon ang atensyon sa touch screen. Mahirap na! Dahil mukhang mapag bibintangan nanaman ako.

" Hindi ka naman siguro tanga at Bingi. Sa sinabi ko. "

" M- Ma'am, hindi ko po magagawa yung sinasabi nyo po. " utal kong saad. Unang beses pa lang ito na sinabihan akong kabit.

" Anong hindi! Eh nagawa mo na nga?! "

" May nangyayare ba dito? Eya dun ka muna. Ma'am may hindi poba kayo nagustuhan. " tanong ni Kuya Vester. Sumingit ito dahil nakaka kuha na ng atensyon ang babae.

Dahil sa totoo diko alam ang binibintang sakin nung babae. At ngayon lang ito nangyare!

" Oo! Meron!! Hindi ko gusto ang presensya, ng babaeng yan dito?! Dahil isa syang kirida! Kabit! Mistress?! - " piniit ko ang mga sinasabi nito sakin.

" Ma'am mawalang galang na po, hindi kopo alam ang tinutukoy nyo sakin. Dahil di naman po ako ganyang klaseng babae. Tsaka isa pa po nakakakuha na po kayo ng atensyon. Bastos na po kung bastos pero mukhang gusto nyo po ata na mawalan ako ng trabaho. Porke't mayaman ka lang?! Matapobre talaga?! Sabihin nyo po ang gusto nyo, dahil diko magagawa ang sinasabi nyo! sige na po, nakaka abala na po kayo. "

yan ang natutunan ko sa mga ginagawa nina tatay sakin.

Kailangan kong lumaban at protektahan ang sarili ko. Sa kung sino man.

" Kakilala moba yun Eya? Bakit nya sinasabi na isa kang kabit? " takang saad ni Kuya Vester sakin. Unang trabaho ko pa lang to. Pero ito na agad ang nangyare.

Malas siguro ako. Haist!

" Nako kuya hindi kopo sya kakilala. Maniwala po kayo sakin, tsaka yung sinasabi nya po? Hindi kopo yun magagawa. " pagpapaliwanag ko.

Sa totoo naman kase diko naman naencounter yung lalake nya. Hindi kaya asawa yun ni Mr. Walcker?

Nakita ko naman na umalis na iyong babae. Dahil kung sakaliman nga. Diko alam pero nakaramdam ako ng kaba.

" Nako! Napansin lang nun ang kagandahan mo kaya yun ang nasabi. Masyadong halata na inggit sya! Wag mona yun pansinin, magtrabaho na lang tayo. " saad naman ng kapatid ni kuya Vester.

Napa buntong hininga na lang ako.

Habang nagtatrabaho naman kame ay dumating si Ate Gweyn. Mukhang may sasabihin ata!

" Gweyn! isa ngang machiatto. Take out! umuwi ka maaga. May pag uusapan tayo! " sunod sunod na saad ni Ate sakin.

Mukhang may emergency ata kameng pag uusapan. Ano naman kaya iyon? Inasikaso ko muna ang inorder ni ate at binigay dito.

After nun nag trabaho na lang ako at naging busy din. Pero ang kinakabahala ko ang kung ano man na sasabihin ni ate. Ano kaya yun? Importante ba yun?

Nang maka uwi ako ay nakita ko si Ate sa sala.

" Ate! Nandito na po ako. " saad ko kay Ate

" Maupo ka muna, tapos may sasabihin ako sayo. " saad nya tapos umupo naman ako. Ano ba talaga ang sasabihin ni ate? Nakakapag taka lang!

" Ano poba yun ate? Nakakapagtaka lang po eh. "

" Ano kase nakita ko ito sa ilalim ng drawer, mukhang nahulog! Sayo ba ito? Kase mukhang hindi naman sayo eh. " saad ni ate at nakita ko ang kwintas ko. Kaya nagitla ako ng makita ito.

paano yun napunta sa mga kamay ni ate?

" Nako ate, opo akin po! Hinanap ko po yan nung unang makaligo ako dito. " saad ko kay ate kaya nag tataka ito sakin.

" Iyo? Eh ang pangalan mo Eya Sampson, hindi naman Scarlet dianna. " S- Scarlet dianna? Sino yun? Ang pag kaka alam ko akin yung kwintas.

" Iyon poba? Bata pa lang po ako eh pinasuot na po iyan ng Nanay ko. Nandyan daw po kase ang kinabukasan ko. " pag papaliwanag ko naman kaya mas lalo itong nagtaka sakin.

" K- kinabukasan? Hindi ko maintindihan? Sinasabi mo bang ampon ka? " Doon ako napa tigil. Ampon nga ba talaga ako? Hindi naman diba? Hindi.

" Ewan kopo kase, narinig ko na din po iyan ng ipadampot ako ni tatay sa mga tauhan nya. Sinasabi po nila na hindi po ako tunay na anak nina Tatay. "

Saad ko. Nakita ko naman si ate na napahawak sa bibig.

" Ibig sabihin nito, ang kwintas na ito ay galing sa mga tunay mong magulang? Ang ibig sabihin din ba nito. Iyon ang pangalan mo? "

" Hindi papo tayo nakakasigurado dun ate. Hindi pa naman po ako naniniwala ng walang pruweba. Ampon po talaga ako! "

" Anong walang pruweba? Ito! Nandito na. " saad naman ni ate.

~~~~~~~~~~

No one's pov

Habang busy ang dalawang dalagita sa bahay ay bigla naman nawalan ng kuryente. Di umano ay lumakas ang hangin at Umulan ng malakas. Ngunit may bagyo palang dumating!

Hindi sila nagpanic at naglagay na din agad ng kandila.

Habang nagsisindi sila ng kandila ay bigla na lang napasigaw si Gweyn sa takot na dala nito sa kanya.

" Aaaahhhh! " sigaw nito at nagdulot ito ng pag iyak ng dalaga. Nataranta naman si Eya dahil sa nadinig. Habang nataranta ito sa paghahanap

eh may tinawagan ito.

" Hello? Kuya Gavin? Tama po ba. Ano po kase si Ate Gweyn. " tarantang saad nito sa kabilang linya kaya nataranta naman ang lalake dahil dito.

" Ano nangyari kay Gweyn! " walang alinlangan ang pag alala naman agad ng binata.

" diko po alam pero parang may phobia po ata si Ate. " saad naman ng dalaga habang hinahanap si Gweyn! Nag aalala na din ito.

" Don't hung up! Im on my way?! Bantayan mo si Gweyn. " tarantang saad ng binata dito

" Opo kuya, pero kuya malakas ang ulan at hangin. Baka mapano po kayo! " pag alala din ng dalaga sa binata.

" No! Wag moko alalahanin. Im on my way papunta na ako dyan. " tarantang saad ng binata sa kabilang linya. Sabay nawalan ito ng linya sa dalaga.

Lowbat na pala ito. Hindi manlang nya nacharge ang phone. At ngayon paano nya mahahanap si Gweyn kung sobrang dilim ng paligid.

" Ate?! Ate nasan ka?! Mag salita ka! " sigaw ni Eya ngunit tuloy tuloy lang ang pagiyak ni Gweyn. Ano nga ba ang nangyayare kay Gweyn.

Nang makapa ni eya kung nasan si Gweyn ay nagsalita agad ito.

" Gavin?! T- tawagan mo si Gavin. " iyak na saad nito. Umiiyak lang ito habang yapos yapos ang tuhod.

" Wag ka mag alala ate papunta na sya dito. Tahan na po wag na po kayo umiyak! " pagpapatahan nito jay Gweyn.

Papunta na dito si Kuya Gavin' ayan ang nasa isip ni Eya ngayon.

Samantala sa kabilang dako. Sa Dalawang pamilya at ang dalawang ilaw ng tahanan hindi mapakali dahil sa kung anong mangyari sa mga nawawalang anak. Kung ano ang kalagayan ng mga ito ngayon.

Naka rinig sila ng malakas na pagdabog ng pintuan.

" Eya?! Gweyn?! Nasan kayo?! Gweyn! " narinig naman ng dalaga ang boses ng binata. At talagang nag alala talaga ito ng sobra.

" Kuya nandito kame sa Second floor! Sa may Altar. " sigaw ni Eya kaya napatakbo agad ang binata. Nang makadating naman ito ay dinaluyan nito si Gweyn.

Makikita mo sa mata ng binata na alalang alala ito.

" Gweyn, nandito na ako wag kana umiyak! Nandito lang ako. " mahinahon na saad ng binata at hinawi nito at ilang hibla ng buhok.

niyakap naman nito ang binata. At patuloy pa rin ang pagagos ng mga luha. Dahil na alala nya ang pagkawala ng magulang. At hindi mo ito ma aalis sa kanya.

" Gavin, sina Mama at Papa. Sina Mama at Papa?! "

" Ssh, Sshh! Nandito na ako okay. Wala na sina Mama at Papa mo. Tayo na lang nandito! " saad naman ng binata. At hinahagod nito ang dalaga.

" Eya? May naluto ba kayong pagkain? " tumango ang dalaga at nag salita.

" Opo Kuya! " saad nito kaya inutusan naman sya agad ng binata. Hindi maka alis ang binata sa umiiyak na dalaga.

dahil kailangan sya nito.

" Sa ngayon kumuha ka muna ng tubig! " saad ng binata kaya umalis naman agad si Eya. Pumunta sya sa Kusina.

At habang kumukuha ito ay may umilaw na isang Cellphone. Nakita nya dito na tumatawag ang pamilyang Walcker.

" Mark bakit? Sorry ha! Nag mamadali kase ako eh! Sige maya na lang muna?! " Binaba nya ito! At umalis na. Sa pag kaka alam nya din ay pang emergency cellphone nila ito.