His Own Property Mini Series #4

Chapter 8

A/N:UNEDITED HAPPY READING THANKS FOR WAITING NAGING BUSY LANG PO SA PAGHEHELP NG ATING FRONTLINERS MA'AM AND SIR YOU ARE OUR MODERN HEROES SALUTE TO ALL OF YOU!!!! GOD BLESS US ALL GOD BLESS OUR NATION KEEP PRAYING KEEP SAFE AND STAY AT HOME#WEHEALASONE! HOSANNA IN THE HIGHEST!!!SHALOM!

ACTS 8:37 [And Philip said, "If you believe with all your heart, you may." And he answered and said, "I believe that Jesus Christ is the Son of God."]

Chapter 8

MY HANDS are trembling habang inaalis ko ang balang nakabaon sa bandang tyan niya he was unconscious and I am very afraid kung sakaling magising man siya at ang sasabihin niya but despite of my worriedness and nervousness kailangan ko pa rin siyang tulungan dahil trabaho ko iyon.

Nakahinga lang ako ng maluwag ng maalis ko ang bala at matahi ang sugat niya I look at the monitor stable naman ang paghinga niya at ang heartbeat niya. hindi ako bnakatulog ng magdamag na iyon sa pagbabantay sa kaniya from time to time I was checking the monitor it was a 24 hours observation of him at ng malampasan niya ang osang araw na iyon I conclude he was now stable condition kaya naman nilipat ko siya sa isang private room nakiusap lang ako kila Kapitana mayang na buksan ang aircon. I myself take a bath too mabilis akong naligo at bumalik din sa kwarto kinalalagyan niya I cameclose to his bed may oxygen na tubo ang nakakabit sa bibig niya but I know he was safe now chineck ko ang aircondition ng kwarto gumana na iyon ibig sabihin nabuksan na nila mayang ang reserved generator dito. Huling pinasadahan ko siya ng tingin bago ko iniwan siya sa loob ulit dahil hindi ko rin kayang pakisamahan siya sa loob he has the same aura katulad kay evan possessive and so dominant.

"Doc ano po ayos na ba gumana na ba yung aircon?" si mayang.

"oo salamat stable na siya, salamat sa tulong niyo" sabi ko sa mga ito.

"Doc mabuti na lang at nandito ka naku paano na lang kung hindi sabi nung mataas na opisyales sa kabilang baryo yung doctor dawn a iyan ang napuruhan kasi nanlaban eh may dala pa man ding mga baril ang mga bandido at pasabog" si Sita.

"sabi rin Doc nung mga opisyales ng military mabuti na rin at walang media ang nakakaalam mahirap na rin daw dahil mula sa prestiryosong pamilya daw yang si Doc Walcox kaya medyo natatakot daw sila ng may mangyari nga sa kanila" si Mikay.

"magigising din siya siguro pagkatapos ng dose-oras medyo malalim nga ang bala na tumama sa kaniya pero ayos naman ang kalagayan niya" sabi ko.

"Doc mabuti pa siguro lutuan na namin ng pangtanghalian ka at pati siya paggising"si kapitana Mayang.

"oo nga Doc maiwan ka muna namin" si nini tumango na lamang ako bilang pagsanggayon sa kanila at kahit na maraming bumabagabag sa aking na pwedeng mangyari mas nangingibabaw doon ang mithiin kong magamot siya at maging okay siya.

Tinignan ko ang resulta ng mga sinagawa kng test sa kaniya at kasalukuyan ko ring ginagawan siya ng medical record kung kailangan man pagkauwi niya saktong kumatok si Nini dala ang tray ng pagkain. Iniwan ko muna ito at dumiretso sa kwarto inuukupa niya siguro tulog pa siya pwede ko naman sigurong iwan na lang muna sa lamesa niya dahan dahan kong binuksan gamit ang siko ang kwarto inuukupa niya dala-dala ang isang mangkok na ulam na tinola saging at kanin may binigay din na pineapple juice sila Kapitana. Umahon ako sa pagkakayuko muntik ko ng mahulog nag tray ng makita kong nakaelevate na siya sa hospital bed hubad na rin ang oxygen niya he look pale but I know he was okay naginginig ang tuhod na nilapitan ko ang isang lagayan ng pagkain sa isang bedroom table

"k-kamusta na ang pakiramdam mo? Nagdala ako ng pagkain alam kong gutom ka" sabi ko habang iniiwasan ang mga titig niya umawang ang labi niya marahil sa gulat tinikom niya rin iyon sa huli but his eyes remain on me.

"hmmmm.... Maiwan muna kita... sige I press mo lang ito kung tapos ka na kukunin ko na lang mamaya----"

"youre hiding here" matigas ang tono niya hindi ako nakaimik "hindi mo ba alam na halos mabaliw na ang kaibigan ko sa paghahanap sayo" still his voice remain sa mababang boses. Lumunok ako ng mariin bago siya tiningla at sinalubong ang tingin.

"ahm... it's better this way...sige maiwan na kita" ani ko at dumirestong labas. Ng masarado ko ang pinto halos lumundag ang puso ko sa bilis ng t***k nito. maraming what if's ang pumapasok sa isip ko and I am very afraid natatakot ako kung ano man ang mangyayari ngayon sa akin now he find out where I am di malayong di niya sabihin sa bestfriend niya iyon. Nasa loob ako ng clinic at nakatunghay lang sa pahkian na nasa harap ko siguro malamig na ang tinolang manok na ulam parang biglang umurong ang gutom ko ng alarm angcellphone ko at nakita kong inalrama ko pala iyon nakasechedule na papalitan ko iyong IV niya ng bago. Kinuha ko mula sa medical cabinet ang isang bagong bag ng IV at isang bag ng dugo huminga ako ng malalim bago ko buksan ulit ang pinto di ko nilimutang kumatok muna sa loon nito at ng magawa ko nga iyon pumasok na ako dala dala iyon. He was still seating pero ubos na ang pagkain kaya kahit papaano natahimik ako.

"hmmmm... papalitan ko lang iyong IV tska yung sa blood mo" ani ko. nakita kong tumango naman siya, pumunta ako sa gilid niya. at marahang inalis ang pagkakasasak ng needle doon.

"how many months did you stay here?" mahina niya na ngayong tanong.

"mag-dadalawang buwan na rin" sagot ko habang nililinisan ang parte tutusukan na naman ng needle sa kabilang kamay nya naman.

" belated congratulations nga pala for passing the physician licensure" aniya.

Naasiwa man pinilit ko pa ring ngitian siya "salamat" ani ko.

"you're name was never been posted huh? and you got Top 2 in the exam." sabi niya pa napahinto ako sa ginagawa I was controlling my emotion not to talk bakit niya alam? Nila alam?, sa huli naisip kong si Dr. Lefroy Dwayne Walcox nga pala siya how can he didn't know that eh isa sa mga hospital nila ang leading sa bansa tumahimik na lang ako walang salitang kaya kong sabihin.

"we actually celebrated your success! Evan initiated the party" aniya. Hindi pa rin ako umiimik at nakatuon lang ang mata ko sa ginagawa isa sa mga dahilan din kung bakit ayaw kong malaman nila because I was carrying his surname when I took the exam I am already Mrs. Brillianna Silver R. Paltrow married to him kaya pinilit ko talaga ang PRC nun na wag na wag nilang ipost dahil alam kong gaya ng sabi niya I don't deserve his surname but I know he have a power and money kaya eventually nalaman niya rin.

Natapos ko ang paglagay ng IV fluid niya kaya ang bag of blood naman ang inayos ko.

"I know I am not in the position to tell you this but I just want to badly help my friend you know what ng maglayas ka he was slowly destroying his life kawawa ang atay nun mukhang balak na rin yatang pasukin ang alcohol beverage na negosyo" sabay tawa niya ng mapakla.

"you are a residential doctor here?" tanong niya ulit kaya tango lang ang sinagot ko.

"then how can you manage to do modeling and medicine at the same time?" aniya.

"I just need to kaya hindi naging mahirap" simpleng sagot ko na lang.

"Evan got mad and outlashes the differebt agency,but the agency insisted it was Gold not you, akala siguro ng mga agency na iyon na maloloko nila ang kaibigan ko he know you better Bree he got literally mad" aniya. Naayos ko na rin sa wakas ang Iv niya para sa dugo.

"hmmm...magpahinga ka na... tumalikod ako and was now ready to go when his words make me stop.

"you know Bree Evan looks strict and mad at you but deep inside of it I want to tell you that my friend loves you so much" aniya.

Lie! That was my head screaming.....napalunok ako ng mariin hindi ko siya nilingon habang sinagot ko ang sinabi niya.

"I know him for so long... and I know it was not me it was my twin please do not sugarcoat everything I know it from the start at tanggap ko iyon... please excuse me magpahinga ka na" I said before going out of that room

I went inside of my room lock myself for the whole afternoon and for the first time since I came here ngayon lang ako iiyak ng todo unti-unti na namang bumabalik ang sakit I just found out crying again. Crying to the things that already been done and damage me bigtime. I just told my self to surrender my love for him takot na akong umasa takot na akong sumugal this time I will be choosing myself over him ako naman ngayon kailangan ko munang unahin ang sarili sa ngayon pahalagahan kung ano ang meron ako at matutong makuntento kasi para sa akin para siyang isang sapatos na ipilit ko mangpagkasyahin sa paa ko hindi pa rin magkasya at paulit ulit lang akong masasaktan because we don't suit with each other naka khit anong pilit kong pasukin ang buhay niya I will get remain bruised by him dahil unang una pa lang he didn't give it freely he do that because of our parent it was against his will kung ako naman I married him because I love him secretly pero alam kong opposite iyon sa kaniyang nararamdamanwhen Gold went back he easily throw me out of his life and hearing those words from Lefroy para iyong alcohol na binubuhos sa malalim kong sugat the pain was unbearable but I remain strong and endure the pain.

Matapos kong umiyak ng ilang oras bumaba ako sa kusina parang magluto ng hapunan nilabas ko ang baka sa cooler hinugasan ko rin ang patatas repolyo na bagong ani nila Kapitana Mayang sa taniman. Maganda siguro kung nilagang baka na lang ang ulam ngayon.

Eksaktong alas-syete ng gabi ng matapos akong maghanda ng hapunan. Dinala ko ang niluto sa veranda ng bahay tanaw ang bulubundukin at ang patag na lugar hinganng malalim ulit ang ginawa ko bago ko binuksan ang pinto. Sakotng kita kong dumilat naman siya.

"hapunan tayo dadalhan na lang ba kita o gutso mo doon sa terasa? Tanong ko.

"sa terasa na lang" aniya

"sige sandali lang kunin ko lang ang wheel chair" sabi ko.kinuha ko sa stockroom ang wheel chair at ng makuha binalikan ko siya at pinasok ang wheelchair sa loob. I helped him sitdowon on the wheel chair. At tinulak ko papunta sa terasa the table are already set.

"sit down now Bree I can manage myself" aniya.

"sige" sabi ko. his eyes roam around the place and to the wide nice viewdeck of the surroundings.

"it was nice staying here huh" aniya sabay subo ng pagkain.

I was silent all the time habang kumakain kami takot sa usapan niya.hindi rin ako makanguyaw ng mabuti.

"please calm down Bree if you are thinking I will tell Evan about this please rest assured I won't labas na ako sa problemang meron kayo" aniya.

"t-thank you"tila nabunutan ako ng tinik sa sinabi niya.i was still have a doubt perp siguro panghahawakan ko muna ang sinabi niyang ito. isa pa no signal here at wala rin siyang cellphone na dala di naman siguro niya makokontak si Evan kung sakali. At nangako naman ang mataas na opsiyales ng hospital na ipaprivate ang pangyayaring ito hanngang di pa nila nahuhuli ang mga bandido.

Gumaan ang atmosphere habang kumakain kami he was asking about his collaugues at ng sinabi ko namang nasa pangangalaga iyon ng mga militar naging kalmado na rin ang iniisip niya I was so thankful he didn't insists to ask the issue I was refraining too, kaya malaking bagay na sa akin ang pangako niyang itikom ang bibig,. I hope and o really hope he will stick to what hie promise me.

"thank you for the nice dinner Bree, thank you rin for taking care of me. and I am sorry about my asshole bestfriend" pagjojoke niya bago ko siya iwan ulit sa kwarto niya para magpahinga.

empressJIA