Chapter 6

2368 Words
a/n: UNEDITED HAPPY READING THANKS FOR WAITING... KEEP SAFE EVERYONE KEEP PRAYING TOO. JOHN 18:36 Jesus answered, "My kingdom is not of this world. If My kingdom were of this world, then My servants would be fighting so that I would not be handed over to the Jews; but as it is, My kingdom is not of this realm. Chapter 6 "MARAMi pong salamat talaga Doctora hindi ko po talaga malaman ang gagawin kanina slaamt po" patuloy na pasaslamat sa akin nito isang linggo na rin ang nakakaraan ng pumunta ako sa bulubundukin na lugar na ito it was part of Mindanao malayo sa kabihasnan pero mababait ang mga tao. "walang anuman ho, basta ipainom lang sa kaniya bago kumain sa umaga at pagkatapos kumain sa gabi" bilin ko dito habang binibigay ang isang bote na syrup na gamot para sa limang buwan na anak nito. "salamat po talaga Doctora eto nga po pala munting pasalamat ko sa inyo" nahihiyang nilabas nito ang dalawang piling ng saging saba at ilang gulay gaya ng carrots patatas at repolyo "naku salamt po dito sa gulay niyo" tuwang tuwang sabi ko. "pasensya nap o kayo Doctora wala kasing pera-" "naku okay ho lang iyon maraming sa lamat po sa gulay mukhang masarap itong ipochero" ngiti ko pa. Naiiyak itong kinamayan ako "hulog ka talaga ng langit dito sa baryo naming docotra hayaan niyo po baka sa makalawa mag ihaw kami ng baboy bibigyan kop o kayo doctora pati gulay na rin" aniya "naku mukhang aasahan kop o iyan ah" biro ko dito. Nagpaalam na rin ito sa akin. Masaya ang lugar na ito kahit pa bagng salta lang ako sa baryo nila hindi sila naging mailap sa akin may kuryente naman dito at sagan sa tubig iyon nga lang in moderation ang paggamit ng kuryente dahil sa gabi hindi naman sila nag iilaw kundi gasera lang nasanay na rin akong gasera lang wala namang lamok dito sa lugar dahil kada gabi nagsisiga sila ng isang uri ng dahon na pampaalis ng lamok daw. Ang pangunahing pinagkakabuhayan ng mga tao dito ay ang pagtatanim ng gulay palay at iba pang pananim nag-aalaga rin sila ngbaboy, kambing baka manok at yung mga alaga nila dito hindi kumakain ng nakasanayan kong feeds kundi oraganic ganun din sa gulay kaya yung mga gulay nila dito malalaki at hindi pinepeste ng mga uod. Mag iisang linggo na pala ako dito panatag naman ang loob kos a baryong ito lalo pa isa ito sa beneficiaries ni Philip na tulungan. Napatingin ako sa kalendaryo nakasabit sa dingding ng maliit kong klinika dito. Bukas na pala ang graduation ni Bronze tapos na rin siya sa wakasa sa kursong Businees management. Napabutong hininga ako dahlia lam kong hindi ako makakapunta sa graduation niya. siguro baka si mommy na lang ang kasama niya. Baba na lang ako bukas para mapanood na lang ang live streaming sa f*******: ng graduation niya palagi naman iyong ginagawa ng unibersidad na pinagtapusan ko rin. Walang wifi at signal ang lugar na ito kaya naman kung gusto mong tumawag kailangan mong bumaba ng bundok mabuti na rin iyon para iwas naman ako sa mga balitang tungkol sa kaniya, dalawan pung minutong lakaran dahil matarik ang daan hindi pwede ang sasakyan pero pagnakalampas ka naman sa hangganan may nag-aabang na doon na habal habal isang motorsiklo na maghahatid sayo sa sentro mayor ng lugar. Binitbit ko ang gulay at inikayta iyon sa secondfloor ng bahay ni Philip umpleto naman ito sa gamit may gast stve naman yun nga lang baka sa isang bukas pa ang dating ng delivery kasi nga iaakyat pa dito hindi naman pwedeng iyon lang ang iakyat nila pagbumili kasi sila ng ganoon isahan lang kaya iniipon muna bago itulak sa sentro mayor. Sa ilang araw kong pagpapanood ng paggamit ng lutuang gawa sa putik na ginagamit ng uling lang at kahoy, mausok ito sa simula pero okay naman siya kaiangan kong sanayin ang sarili ko. Sometimes hardships in life make us stronger isa ito sa mga learning experiences ko tinitignan ko na lang ito in a postive ways. Okay lang na maghirap ako dito atleast ligtas naman ako kesa naman I have all things in the world but I am not safe mas mabuti na ito mas pipiliin koi to ang lumayo at mahirapan kesa naman sa malapitan ka nga hindi lang ang katawan mo ang naghihirap pati na rin ang puso at isip. "Doc! Doctora" sigaw sa labas kaya dali-dali naman akong lumabas si Mayang pala kaisng edaran ko rin dito sa baryo ang nagsisilbing kapitana nila. "Uy1 mayang ano yan" ani ko ng makalabas. "nag-ihaw kami ng bisaya na manok Doc ginagawang tinola masarap ito Doc mainit init pa."aniya. "salamat ah saan kayo nag-ihaw?" "dun sa kamalig doc sa may banglid masara ang hangin doon" aniya. "naku sige sinong mga kasama mo?" "sila Kosa Doc tska ibang mga ka friendship ko" masayang ani nito. grupo sila ng isang samahan na nangagalanga sa baryo siya ang apitana at yun naman ang mga konsehal niya o tinatawag o tawgaan nila ay Kosa "ah mukhang masaya kayo doon ah pwede bang maki-join?" "naku doc sure na sure" aniya panakbay kaming pumunta sa may kamalig na malapit sa banglid kitang kita ang magandang bundok dito at sa ibaba ay ang malapad na lupain na may mga tanim ng palay at iba't ibang gulay. Kumakain na sila doon. Nakita kong nagkakamay ang mag tio. "doc kain po" "magaling nandito na si Doctora!" tuwang tuwa ang mga iba naupo ako doon masarap nga ang simoy ng hangin dito. "Doc umiinom ka po ba?" tanong ni Nini isa sa mga kakosa ni mayang. "ano bay an?" "lambanog Doc o Tuba sa amin masarap do doc pag napabayaan na ito pwede ng gawing suka" aniya. "aahhhh.... Sige nga Ni patikim nga ako" sabi ko nilagyan naman ako nito sa isang basong gawa sa kayawan. "maganda ito doc pampatunaw lang sa kinaing karne ng manok" sabi niya pa. "Doc maganda ba ang maynila? Anong istura?" si Mikay naman. "maganda naman may mga gusaling matatas pero maganada pa rin yung dito sa inyo prsskong hangin"sabi ko. "oo nga mikay mas maganda sa atin dito wag mo ng balaking pumunta pa ng maynila at hanapin si Fernando mo tss! wag ka ng umasa doon pinagpalit ka na nga diba?" ani ni Sita naman sa kaibigan. "oo nga gago yung Fernando na iyon wag lang talaga siyang babalik dito na kasama ang iniirog niya na kundi malilintikan siya sa akin" si Bonita naman o Boni. "hoy mahiya ng akyo kay doctora" sita ni mayang sa mga kaibigan, "eh okay lang naman po diba Doc nagdradrama lang tong si Mikay dahil sawi sa pag-ibig" ani ni Nini. Sinaktan mo ang puso ko Sinaksak mo ng kutsilyo Binuhusan mo ng asido, pinukpok ng martilyo Sinaktan mo ang puso ko Ngayon ako'y naghihingalo Mauubusan na 'ko ng dugo Sinaktan mo ang puso ko Pagkanta ng mga ito sa kaibigan na ngayon ay nagdadarama na nga. "grabe kayo alam niyo bang ang sakit sakit" iyak ni Mikay "alam naming kaya nga nandito kami kaya naman wag mo ng isipin pa si Fernando na iyon Mikay walang kwenta ang lakaking iyon binilog lang ang ulo mo tapos iniwan ka na at pinagpalit" panenermon ni mayang. Tumahimik naman ako at nakmasid lang sa umiiyak na si Mikay, "ang sakit lang kasi mga kakosa akala ko kasi yung pagmamahal niya too yun palahidni eh ang sakit sakit" anito pa. "o itungga mo na ito mikay ng makalimutan mo ang hinayupak' si Sita "alam kong mahirap Mikay" sabi ko bigla kaya napatigil ang nagkakaibigan at napatingin sa akin "pero hindi lang dapat sa kaniya umiikot ang mundo mo unahin mong mahalin ang sarili mo at pahalagahan ganun din ang mga kaibigan mo ang pamilya mo mas sila ang importante alam kong mahirap talaga sa umpisa pero hindi naman natin matuturuan ang puso kung sino ang gustio mahalin nito kahit pa mahal mo sya pero amy mahal siyang iba kailangan mo siyang pakawalan kai iyon ang tama ang oag ibig diba hindi dapat makasarili yan" sabi ko hindi ko napansin ilang butil ng luha na rin pala ang tumulo sa mga mata ko. "nasaktan ka na rin ba doc dahil sa pag ibig?" Higit pa doon higit pa.... sa isip isop ko lang ayaw ko ng idugtong pa kasi alam kong babalik na naman ang sakit na paulit ulit kong pinpatay na wag maradmaman. "kahit anong gawin mo you can't f*****g replace Prescious Gold in my heart sa kaniya at sa kanya pa rin ito titibok kaya itong pagpapakasal natin na ito sa papel lang to I will rather treat you a slave than a wife you don't deserve to be called my wife f**k it" "Ano yung narinig kong nakipag-away ka daw ha!? Wag kang umastang asawa ko sa ibang tao because they truly know what is our set up sinabi ko ako ang nagsabi sa kanila!" "this is the ony way you can f*****g ease my hatred towards to you my f*****g bed warmer yun lang ang role nagagampanan mo sa buhay ko wala ng iba!" "you don't f*****g deserve my surname f**k it!!!!" "you are such a wortless and a disgrace to this family Brillianna muntik pa akong mamatay matay ng ipanganak ka tapos ito lang ang igaganti mo sa akin! wala kang utang na loob!" "how many times to I have to tell you stop f*****g acting like my Wife! because you will never will be her! Never! naintindihan mo!?" "I will make your life a living hell!!!!!" "you such a worthless daughter!!!!" "nagsisi ako kung bakit binuhay pa kita" "doc nandito rin kami para sayo pag sibrang bigat na pwede mo kaming sumbungan Kosa at your servce doc" si Mayang at ang iba pa namumula na siguro ang mata ko sa pagpipigil ng iyak. Ngumiti lang ako sa kanila, ayos lang ako sanay na sanay na ako sa sakit manhid na nga eh kaya wala lang to immune na ako. "Doc baba ka daw bukas?" "oo" ani ko "sige Doc sasama kami". ~ Alas-kwatro pa lang ng umaga handa na ako sa pagbaba namin mabuti na ang maaga atleast maaga rin akong makakapunta sa computer shop kung saan may internet doon wala rin naman kasing kwenta kung bibili ako ng prepaid load dahil wala ring signal sa bundok. Madilim pa at malamig ang simoy ng hangin. "Sita, mikay kayo ang lumalalay kay Doc" sabi ni Mayang sa dalawa, "Okay kami bahala kapitana" ani naman ng dalawa. Mabilis kaming nakababa ng bundok at umarkila kami ng tatlong habal-habal pahatid sa sentro mayor una akong bumaba dahil malapit lang naman ang computershop dito pupuntang Mercado kasi sila mayang parang ibenta ang mga gulay at palay na naani nila kamakailan lang. '"ano doc balikan ka na lang namin mamaya?" "sige salamat mayang" Tumango lang ito at kumaway sa akin mukhang sarado pa ag computershop tumawid na lang ako sa kalapit kalsada kung saan may bakery bumili ako ng tatlong starbread at kinain iyon habang naghihintay na magbukas nag computershop. Sakatong pagkabubos ko ng starbread ang syang pagbukas ng computerhop. "open time lang manong dito na lang ako sa pc 3" "sige ma'am" aniya. "pabili rin ng globe na simcard" ani ko binigya niya naman iyon. At habang hinihintay magbukas ang pc nilagay ko muna sa cellphone ko ang bagong simcard at tinext ko si Cy kung ano na at kung kamusta siya Mabilis akong gumawa ng isang dummy account na sss at yundin ang ginamit ko sa paggawa ng dummy account na f*******:. Inaad ko si Cy at minessage nilike ko ang sss page ng school at tama nga ako live streaming nga sila, clinic ko ang live video. Mabuti na lang at ako lang ang tao sa computershop at mabilisbilis ang net. "and let's us all welcome Mr. Edward Bronze Rosales for his Speech he was our Magna Cumlaude from Business Education Department" ani ng lady of ceremony. I saw my borther coming up the stage wearing his toga and series of medal on his neck, he went to the flatform and to the microphone. "Congratulations graduates" paunang sabi niya. he greeted the faculty nd staff of the inviersity the parents at kung sino-sino pa doon but what caught my attention was the guest speaker they have and it was Evan Clark. "una sa lahat masaya ako na nakagraduate na tayong lahat at last we harvest the fruit of our hardwork, I just want to dedicate this" sabay turo niya sa medal na suot and this sa diploma "to the special person for me who sacrifice her own happiness just for this sa totoo lang I am grieving I am not happy because she was not here to celebrate this celebration for me but I know she is very proud of me and I am very proud too because we have her at alam kong hindi siya magiging masaya kung alam niyang nalulungkot ako I just want to say to my special someone thank you for everything thank you for all the sacrfices na kahit alam kong nahihirapan ka na for us you don't easily don't give up I always admire and always be here for you kaya kung nanood ka man nito ngayon kung nasaan ka man know that I am not be with here kung di dahil sa sakripisyo mo people will judge you but who cares this is what matter the most at proud na proud ako sayo laging mong tatandaan yan haters gonna hate, can't wait to see you again hold you embrace you see your funny smile your lame jokes namimis ko na rin yung pambabatok mo sa akin at pagsasaway" madamdaming ani ni Bronze I was half cry while listening to him. And he was crying too. He ended it with a smile on his face and I love you's to me. Natapos ko rin ang kapapanood no'n na masaya ako sa kapatid ko,. before I went out sa computershop cy send me a text message. Cy: Bree please be prepared bukas na ilalabas ng ilang agency ang advertisement mo at ang ibang product na iniendorse mo kaya keep safe okay... empressJIA
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD