A Deceitful Love To A Billionaire

Kabanta 1

“May darating daw na mayamang pamilya! may aampunin daw sila na isang bata galing dito!” sigaw ng isang batang sobrang daldal.

“Ako ‘yon ako ‘yon!” naka ngiting sigaw pa ng isa, agad namang nag angalan ang mga kasama niya.

“Well, sigurado namang ako ‘yon!” sigaw ng isang batang nag ngangalang Scarlett. Agad na umasim ang mukha ng mga batang naka rinig sa sinabi nito.

“Inggrata ka Scarlett! mas gugustuhin pa siguro ng mag asawa na ampunin ang kakambal mo kesa sa’yo, mas mabait at mas maganda ang kapatid mo kesa sa’yo!” sigaw ng isang bata. Agad naman itong tumingin sa batang nag salita at nilingon niya ang kakambal nitong tahimik na naka upo sa gilid.

Bago pa makapag salita si Scarlett ay pumasok ang madre na nag aalaga sakanila.

“Sadie, mag handa ka, ikaw ang napili ng mag asawang pupunta rito,” sambit ng madre. Na gulat naman si Sadie sa sinabi ng madre.

“Po? bakit po ako?” nak ngusong tanong ng batang si Sadie. Na tawa naman ang madre sa sinabi ni Sadie at nilapitan siya nito.

“Hindi mo ba gustong gumanda ang buhay mo?” naka ngiting tanong nito sa kanya. Agad namang napa tingin si Sadie sa kakambal niyang masama ang tingin sa kanya.

“Maiiwan po ang kapatid ko rito,” sambit ni Sadie kaya naman napa tingin ang madre kay Scarlett.

“Unfortunately, ikaw lang ang gustong ampunin ng mag asawa, Sadie,” malungkot na sagot ni Sister. Agad namang na lungkot si Sadie sa sinabi ng madre at tumango nalang at pumasok siya sa kwarto niya.

Habang nag lalakad siya pa punta sa kwarto niya ay na rinig niyang dumating na ang mga aampon sakanya kaya naman dali dali siyang nag punta sa kkwarto niya para mag impake. Sumunod naman ang kakambal niya sa kanya at tinulungan siya nitong mag impake.

“Kakayanin mo ba talagang iwan ako rito, Sadie?” malungkot na tanong ni Scarlett sa kakambal niya. Agad namang napa tingin si Sadie sa kambal niya.

“Hindi naman kita gustong iwan talaga Scar, pero wala naman tayong magagawa kung ako lang ang gustong ampunin ng mag asawa,” seryosong sambit ni Sadie at tinapos ang pag iimpake. Tumango naman si Scarlett at tumayo. Pero bago pa tuluyang maka labas si Sadie at tinulak siya ni Scarlett sa loob ng kwarto at ni lock niya sa labas ang pintuan kaya hindi maka labas si Sadie.

Agad namang kinabahan si Sadie at pinag hahampas niya ang pintuan ng kwarto niya. /

“Scarlett! buksan mo ang pintuan!” sigaw ni Sadie.

“Hind ikaw ang nababagay na maka alis ng ampunang ito, Sadie. Palagi nalang ikaw ang pinapaboran, ako naman ngayon kaya ma bulok ka diyan sa ampunan at ako ang mamumuhay prinsesa!” sigaw ni Scarlett at umalis na siya palayo sa kwarto iniwan si Sadie na tahimik na bumagsak sa may sahig ng kwarto niya.

“Hanggang kailan talaga, selfish siya,” sambit ni Sadie sa sarili niya at sumampa nalang sa kama niya at natulog nalang dahil wala naman din siyang ma gagawa pa kung iyon ang gusto ng kambal niya at tinanggap nalang niya dahil gusto na rin naman niyang ma hiwalay ang landas nila ng kakambal niya.

Magka kambal ang dalawa pero magka ibang magka iba ang ugali ng dalawa, maldita kung matatawag si Scarlett habang si Sadie naman at mabait at tahimik, palagi silang pinag kukumparang dalawa dahil palaging nakikipag away si Scarlett kaya naman palagi nila itong sina sabihan din na bakit hindi siya gumaya sakanyang kakambal an si Sadie na tahimik lamang.

Hindi namalayan ni Sadie na naka tulog na siya habang si Scarlett naman ay nasa harapan ng mag asawang aampon dapat sa kakambal niya.

"Bakit ikaw ang nandito, Scarlett?" tanong ni sister dahil nag tatakha ang lahat dahil siya nga ang anndito at hindi si Sadie.

"Sorry po sister, pero kina usap po kasi ako ni Sadie kanina na ayaw niya pong sumama at magpa ampon dahil napa mahal na raw po siya sa mga taong nandito, kaya naman naki usap po siya sa akin na kung pwedeng ako nalang po ang pumalit sakanya," naka ngiting sambit ni Scarlett. Hindi naman maka paniwalang tumingin si sister sa bata.

"I am so sorry, Mr. and Mrs. Zargoza, we will instantly check on Sadie," naka ngiting sambit ni sister na agad namang ikina kaba ni Scarlett. Pero agad namang umiling ang babae.

"No need sister, we wil just take this child, ayaw naming pilitin ang bata kung ayaw niya," naka ngiting sambit ni Zargoza. Ngumiti naman agad si sister at hinayaan na sumama si Scarlett sa kanila. Masaya namang sumama si Scarlett sa mag asawa.

"Scarlett, simula ngayon kami na ang magiging parents mo," naka ngiting sambit ni Mrs. Zargoza, ngumiti naman si Scarlett sa sinabi ni Mrs. Zargoza.

"Masaya po akong maging anak niyo," naka ngiting sagot ni Scarlett. Agad namang tumango ang mag asawa at inuwi na nga nila nang tuluyan si Scarlett.

Sa kabilang dako naman ay kaka gising lang ni Sadie at lumabas na siya nang kwarto niya, na datnan niya ang mga batang naka tingin sa kanya kaya nginitian niya ang mga ito.

"Anong meron?" naka ngiting tanong ni Sadie sakanila.

"Totoo bang ayaw mong magpa ampon, Sadie?" tanong ng isa sakanya.

"Oo, Kate. Kaya si Scarlett nalang pina sama ko, ayokong umalis ng orphanage," naka ngiting sagot ni Sadie. Hindi naman maka paniwalang napa tingin si Kate kay Sadie pero wala na itong sinabi pa. Kaya naman umupo si Sadie sa sofa habang pinag mamasdan ang mga kasama niyang bata rito sa orphanage.

"Kate?" tanong ni Sadie kay Kate nang lumapit ito sa kanya. Agad naman siyang tinignan ni Kate nang may nag tatanong na ekspresyon.

"Bakit, Sadie?" nag tatakhang tanong ni Kate kay Sadie.

"Gaano mo ka gustong umalis dito?" naka ngiting tanong ni Sadie kay Kate.

"Hindi ko gustong gusto, Sadie. Hindi sa lahat ng pagkakataon ay guma ganda ang buhay ng mga batang inaampon dito," naka ngiting sambit ni Kate kay Sadie. Tumango naman si Sadie sa sinabi ni Kate.

"Tama ka naman," naka ngiting sagot ni Sadie at dumiretso siya sa kusina para kumuha ng pagkain dahil pagka gising niya ay agad siyang naka ramdam ng gutom, na datnan naman niya si sister na nasa kusina, nag titimpla ng kape.

"Sadie, bakit si Scarlett ang nagpa ampon sa mag asawa? hindi ba ikaw ang pinili nila?" naka ngiting tanong ni sister sa kanya. Agad namang ngumiti nang tipid si sadie.

"Gusto po niya eh, kaya siya nalang po pina ampon, tsaka gusto ko na rin pong ma hiwalay sa kanya," naka ngiting sagot ni Sadie kay sister. Agad namang tumango si sister sa sinabi ni Sadie.

"Napapagod ka na bang ma kumpara sa kanya?" naka ngiting tanong ni sister sa kanya. Agad namang tumango si Sadie sa sinabi ni sister.

"Opo eh, nakaka pagod," naka ngiting sagot ni Sadie at tinapos ang sandwich na gina gawa niya.

"Sige na, sumama kana sa mga bata sa sala, tapos ka na ba sa pag gawa mo ng sandwich?" naka ngiting tanong ni sister kay Sadie. Agad namang tumango si Sadie at umalis na ng kusina pagka tapos may pa alam kay sister. Bumalik siya sa pwesto niya kanina at tahimik na pina nood ang mga kasamang omag kwentuhan habang siya naman ay tahimik na kuma kain sa pwesto niya.

"Sayang talaga Sadie, yayaman kana sana," naka ngusong sambit ni Elira. Agad namang napa ngiti si Sadie sa sinabi ni Elira.

"Kaya ko naman kitain ang pera kapag lumaki na ako, mas maganda nang si Scarlett ang ampunin nila dahil feeling ko hindi ko ma gagawa ang gusto ko in the future," naka ngiting sagot ni Sadie. Tumango naman si Elira sa sinabi niya at kinamot nito ang pisnge niya kaya na tawa si Sadie dahiil alam niyang gina gawa iyon ni Elira kapag na lilito siya.

"Pero sa tingin mo babalikan ka ng kambal mo para tulungan kapag kaya na niya?" tanong ni Chichi kay Sadie. Agad namang umiling si Sadie sa naging tanong niya.

"SCarlett is ungrateful, kahit kusang loob kong binigay sa kanya ang pwesto ko, alam kong kakalimutan niyang mag kakambal siya rito sa orphanage, she will cut out ties para hindi ako ma ugnay sa kanya, ganon ang ugali ni Scarlett, hindi ko alam kung saan niya na kuha ang ugali niyang 'yon," seryosong sambit ni Sadie pagka tapos ay kumagat siya sa sandwich na hawak niya.

Agad namang sumang ayon ang mga bata sa sinabi niya dahil sila mismo saksi kung paano maging maldita at masama ang ugali ni Scarlett sa mga batang nandito, kapag hindi niya gusto ay hindi niya gusto kaya naman wala na silang ma gawa kung hindi nalang siya intindihin kaysa mag away away pa sila at makarating pa sa mga madre na nag aalaga sakanila dahil ang pinak ayaw pa naman nila ay ang nag aaway.