SA PAGMULAT pa lang ni Seymor ng mga mata ay pinakiramdaman na niya ang sarili. Tumingin siya sa ibaba niya para lang masira kaagad ang araw niya: tulog pa rin ang p*********i niya.
Hindi lingid sa kaalaman ni Seymor na karamihan sa mga lalaki ay nagkakaroon ng morning wood. Pero sa halos tatlong dekada na pamumuhay niya sa mundo ay hindi niya kailanman naranasan iyon. Kaya bakit pa ba siya maiinis? Bakit ba siya umaasa?
Umiling si Seymor. Puwede na siyang umasa. May patunay na siya at sigurado siya roon. He saw his c**k alive for the first time yesterday. It might be just a few seconds but it was alive.
Pero hindi aalisin ni Seymor ang kanyang pagkainis. May pag-asa na siya pero nakakainis na kakaunting sandali lang ang ibinigay sa kanya.
