TWENTY ONE
Callus
I gazed at my people with a blank face as Lynel wrap the bandages on my hands. Nakaigting ang aking panga at walang emosyong ipinapakita kahit na ang ilan sa mga tao ko ay nagsisimula nang maiyak dahil sa takot.
"Kailangan ba talaga ito, Alpha? Kaya naman nating lumaban." Untag ni Meilyn na bakas ang pag-aalala.
Peke akong ngumiti. "Kailangan to nang matapos na. If I'd back down, the war for Nirvana will never come to an end. I have to face their challenge for all of us..."
Hindi na nakakibo si Meilyn. Yumuko siya at pilit kinontrol ang sariling maiyak. I know they care about me. Masaya akong sa kabila ng panget na imaheng mayroon ako sa mata ng iba, ang tingin ng pack ko sa akin, 'yon ang mahalaga.
Some of them were slaved by the other packs. Kapag tumutulong ako
