Kabanata XXXVII : Hiling
Sina Alonzo PAGOD man, minulat ko ang mata ko dahil sa nagkakasunod na iyak ang tanging tunog maririnig mo sa buong silid. Kinusot ko ito, at kinapa ko ang taong katabi kong matulong ngunit malambot na kama lamang ang naramdaman ng kaliwang palad ko. “Over time na naman siguro siya.” Tumayo ako at agad na binuksan ang ilaw nang sa gayon ay maging magliwanag sa loob silid. “What happened baby boy, why are you crying?” Kinarga ko ang anak ko. Bigla naman siyang tumahimik nang mabungaran ang mukha ko. Isang taon na ang anak namin. Hindi pa siya nagsasalita. Inalis ko siya sa own crib niya at dinala sa kama. “Ang cute-cute talaga! Siguro nag-pooh-pooh kana naman no!?” Tinignan ko ang loob ng diaper niya ngunit wala naman akong nakitang dum
- Writer
