Sinag Ng Pag-ibig

Kabanata XLVII: Binyag

Sina Alonzo

           ENGRANDENG kaganapan na namin ito sa buhay ko. Kita ko pa ang singsing na binigay sa akin ni Xian noong kasal namin. Nilagay ko ito dibdib ko at tumayong nakangiti sa higaan. Ngayon, gumising ako dahil sa panibago na namang ganap sa buhay namin.  

           “Diko, gumising na raw kayo riyan tanghali na!” Narinig ko na ang pagtawag sa amin ni Vhina sa labas ng pintuan ng kuwarto namin.

           Naglakad ako papunta roon at saka binuksan ang pintuan. “Good morning, bunso! Ang ganda-ganda naman ng ngiti mo ngayon,” bati ko sa kaniya.

           “Syempre, excited na ako sa binyagan mamaya,” maligalig na saad nito. Sumilip siya sa loob ng kuwarto, “ay natutulog pa pala ang cute kong pamangkin, kukurutin ko na sana ang matabang pisngi ang batang makulit.”