Kabanata 5

2333 Words
"How's our guest Issac?" Tanong ko habang nakatanaw sa hardin. "He's not awake yet my lady," Issac replied while standing behind me. We are currently at my office, talking about the condition of our unexpected guest. And guess what? It's a boy—a teenager to be exact. I think he's sixteen or seventeen years of age. He got a long platinum blonde straight hair reaching his waist, and I think it's artificial because I can see the black roots of his hair. His skin is pale, he got thin yet sassy eyebrows, rosy cheeks, pointed nose and heart shaped lips—and also the reason why I mistakenly thought that he is a girl. But all in all, he looks handsome and angelic. "Do you think he's a noble my lady?" Tanong ni Issac. "I don't think so," Saad ko. "Hindi mo ba napansin Issac..." "Napansin ang alin my lady?" Kunot noong tanong nito at naupo sa harapan ko. "That child is wearing the same hood as those merchants inside of Viscountess Jessica's manor," Saad ko, at tela mayroong bumbilyang umilaw sa ulo ni Issac nang dahil doon. "You mean..." "Yes! We can investigate through that child!" I exclaimed happily. At last, I can conduct my own investigation. Kung may hindi man sila alam tungkol sa akin, iyon ay matagal ko ng pinapangarap na mapasama sa security department ng kaharian thou it's not for noble girls like me. "He's just a child my lady, you should be gentle towards him," Konsumeng saad ni Issac. "What? Am I that bad? Wala naman akong ibang gagawin kundi tanongin siya," Depensa ko. "I know you very well my lady," Seryoso saad ni Issac. "I can easily tell if you're lying or not," "Whatever," I rolled my eyes. It's been three days since Issac and I found that child. At hanggang ngayon ay hindi pa rin ito nagigising sa hindi malamang dahilan. I am dying to ask him questions kaya dapat na siyang magising. On the other hand, Ava and Naisha successfully get the painting that I want. And as a reward, I triple their wages and give them three day offs kaya si Issac ngayon ang nagbabantay at tumutulong sa akin. "Why am I stock with you again?" Issac asks out of nowhere. "Because Naisha and Ava isn't here. I don't have a choice but to choose you," Pang-aasar ko. "In all of the choices I am none of the above?" Gulat nitong tanong. "Bingo!" I replied as I clap my hands. Issac and I started on arguing again, wala na yata kaming ibang ginawa kundi ang mag-away nang mag-away. Well, I feel sorry for Issac's future lover. I put my hands in my palm and heave a sigh when I got nothing to do anymore. Well, I've got a lot of things in my plate and I have a lot of invitation but I am so lazy to read them. Dapat pala hindi ko na binigyan ng day off sila Naisha at Ava. "I'm bored Issac," I said while playing with my hair. "What do you want me to do then?" Tanong nito. I smiles at him sweetly and said, "Let me watch you train." "Say what?!" "I said let me watch you train captain Issac of Blue Thorn Knight..." I am laughing evilly as I saw Issac suffering. I am currently at the Blue Thorn Knight's training ground, watching Issac running for almost half an hour now. Sa tuwing napapadaan ito sa aking puwesto ay isang nakakamatay na tingin ang iginagawad nito sa akin na siyang kinagigiliwan ko. Issac is really pissed but he can't do anything because my words are absolute. And yes, the one who's running is only Issac dahil siya lang naman ang nais kong makita na nahihirapan—the rest, they're with me, watching Issac who's now sweaty and thirsty. "Go captain!" The knights cheers, ngunit imbes na matuwa ay mas lalo lamang hindi maipinta ang mukha ni Issac. "Shut up!" Issac shouted in top of his lungs. "Booo!" "Sore loser," "You deserves it captain!" "Run as fast as you can Captain Issac!" Ilan lamang iyan sa mga pangungutya't pang-aasar na aking narinig mula sa Blue Thorn Knight Order. Mukhang kagaya ko'y malaki rin ang galit nila kay Issac. I scanned them one by one and all I could say is that they are all attractive and masculine. They're all sweaty too, oh well...tumatakbo rin kasi sila no'ng pagkarating ko. My forehead crease when I didn't saw their vice captain, nasaan naman kaya ang isang 'yon? For sure he's in library again or worst, in the dungeon torturing someone again. The vice captain of the Blue Thorn Knight is very weird. We're childhood friends back then and he is also my puppy love. Sa tuwing naaalala ko na minsan ko itong iniyakan ay nasusuka ako, though we're okay now. Sometimes we cross each others path and sometimes not. Sa tuwing nagkikita naman kaming dalawa ay napapangiti na lamang ako ng walang dahilan nang dahil sa nakakatawang personality nito. Para itong ibang tao kapag ako ang kausap. "Where's your weird vice captain?" Hindi mapigilang tanong ko. "A-anong kailangan mo sa lalaking 'yon?" Habol hiningang tanong ni Issac na nakatayo na pala sa akong harapan. Hindi ko man lang ito napansin nang dahil sa lalim ng iniisip ko. "Is there something wrong if I asked where the vice captain is?" I look at him seriously while crossing my legs. "Yes there is," Seryosong tugon ni Issac. "Oh come on, stop over acting," I huff. "Para namang hindi mo kilala si Naeton," Dugtong ko pa. "Naeton who? Wala akong kilalang Naeton," Masungit nitong wika at naupo sa paanan ko. Napasintido na lamang ako nang dahil sa katigasan ng ulo nito. Naeton is Naisha's older cousin, kagaya ni Naisha ay mayroon din itong salamin. But he is more ruthless than Naisha, sadyang pagdating sa akin lang siya naiiba. How should I describe it? Hmm...he's a double faced bastard at ako pa lang ang nakakaranas ng kaniyang sweet side. Naeton have a complex personality and I am his tranquilizer for some reason. Kahit gano'n ay maayos itong magtrabaho, malinis at mabilis. Wala kang ibang masasabi sa serbisyong ibinibigay niya kundi the best. The reason why Issac hated Naeton is that, he also made me cry. Well, Naeton is seven years older than us kaya no'ng nagkaroon ito ng karelasyon ay hindi ko matanggap. Issac witnessed it. He witnessed how I cried because of the foolish puppy love. At kahit hindi naman iyong big deal ay dinamdam naman iyon ni Issac. Kahit madalas kaming nag-aaway at hindi nagkakasundo, there's still something that stays the same—Issac loves me more than anything. I am lucky to have him even though he's a big baby. "Naeton my first love," I said in singsong way. Bago pa man makapagsalita at makapagreklamo si Issac ay hinigit ko na ang buhok nito dahilan para ito'y mapadaing. "Stop moving, I'm going to dry your hair," Saad ko at inabot ang puting pamunas na nasa gilid ko. Marahan ko munang sinuklay ang buhok nito pagkatapos ay saka ko iyon pinunasan, pababa sa kaniyang leeg habang ito ay pinapagalitan. Issac is much younger than me—mas bata siya sa buwan, in short—he's a baby. Sa likod ng matigas nitong katawan, ay ang iyakin nitong katangian. Issac and I are both twenty six years old. Ava is twenty nine, and Naisha is thirty. "Hey," A soft yet creepy voice whispers into my ears. Mabilis kong pinalaya ang buhok ni Issac at ito'y binalingan. Lumawak ang ngiti sa aking labi ng ako ay inabotan nito ng wine na siyang mabilis ko namang tinanggap. "You really knew me vice captain," I said as I opened the wine bottle. "Of course!" Maagap na tugon ni Naeton at hinagkan ang likod ng kamay ko. "It's been a while my lady," "Stay away from my cousin!" Issac hissed and pushes Naeton away. I just heave a sigh, take a sip from the bottle wine and watch them argue in front of me. Naeton is smiling while talking to Issac, on the other hand my cousin is as red as tomato. He can't contain his anger towards Naeton kahit wala naman itong kasalanan. Sa totoo niyan, si Naeton dapat talaga ang captain ng knight order iyon nga lang ay natalo ito ni Issac sa isang duwelo. Issac got an insane sword ability and so as physical attributes na ayon sa aking ama ay nananalaytay na talaga sa dugo ng mga Heist. Nagpakawala na lamang ako ng isang malalim na hininga ng makitang kapwa ng may hawak na espada ang dalawa. Mukhang hindi na nadala sa usapan ang sagotan nila. At imbes na suwayin ang mga ito ay nakipagpustahan pa ako. "Stay away from my cousin!" Issac shouted while swaying his sword. "Why would I? My lady is the one I must protect!" Naeton shouted too while gritting his teeth. "I said stay away!" "No! I need my lady!" "Bastard!" "Imbecile!" Sa bawat tunog na nililikha ng mga espada nitong nagtatama ay ako'y napapangiti, sapagkat kapwa silang determinadong manalo kahit na iisa lang naman ang layunin nila—walang iba kundi ang protektahan ako. Sa gitna ng kasiyahan ay may kumuha ng atensyon ko, iyon ay walang iba kundi ang katulong na pinagbantay ko sa nakita naming binata. Mukhang may magandang balita itong dala. "My lady," The servant greeted while bowing lightly. "Rise your head," Wika ko na siyang mabilis naman nitong sinunod. "Gising na po ang binata," saad nito na siyang nagpaliwanag ng aking mukha. Mabilis pa sa alas kwatro ng tumayo ako mula sa aking kinauupoan at walang lingon-lingon kong tinahak ang daan patungo sa silid na kinaroroonan ng binatang nais kong makuhanan ng panayam. Hindi na ako nag-abala pang tawagin ang pansin ni Issac sapagkat pipigilan lamang ako nito sa nais kong gawin. He is so kill joy to the point na gusto ko na siyang ilibing ng buhay...kung puwede lang talaga, matagal ko ng ginawa. As we reach the second annex of our manor ay mas lalong naging mabilis ang mga sumunod na hakbang ko. Bakit ba kasi sa kadulo-dulohan ko inilagay ang binatang 'yon? Ako tuloy ang naghihirap ngayon. "At last..." I whispers as I catch my breathe. Sa wakas ay tuloyan ko na ring narating ang silid nito. Without thinking twice I open the door, and there I saw a fine young man staring outside the window. Mukhang hindi nito napansin ang pagdating ko. "Ehem!" I cough to get his attention, and I succeed. As our eyes meet, I gasps when I saw how beautiful his eyes is. It's a pretty common eye color actually but still I can't help but to get amaze on how it looks good on him—it suits him very well. The young man got a tantalizing blue pair of eyes that captivated my soul. Bigla kong nakalimutan ang rason kung bakit ako nandito nang dahil sa magaganda't nangungusap na mga mata nito. "Ikaw ba ang nagligtas sa akin mahal na binibini?" Malamyos nitong tanong na siyang aking kinasinghap. Inilang hakbang ko ang pagitan ng pinto at kaniyang kama nang dahil sa labis na kasiyahan ko. He got a really nice voice for his age. If he is a host—all noble ladies will bow unto him excluding me. "Oh god...I won't dare questioning you again. Will you stay in my manor as my story teller?" Nagniningning mga matang tanong ko. I like his voice, it's similar to those story teller in the black market that I wasn't able to purchase because it's illegal. "I am very grateful to your help but I would like to say no my lady," Magalang nitong tugon at bahagya pang ngumiti. I am not into children but, oh god! This boy got charms! I cleared my throat and asks, "W-why?" "You see, I am a merchant my lady. Ang buhay ko ay nakalaan sa kalakal at hindi sa malaking mansion," tugon nito. My mood turns sour nang dahil sa sinabi nito, but he got a point. Hindi ko siya puwedeng sisihin dahil mukhang iyon na ang nakagisnan niyang trabaho, though he sounded like a royalty to me. "I see..." Tumango ako. "I can't force you then," "Thank you my lady," He responded. "May I know your name?" Tanong ko habang taimtim na nakatitig dito. Issac thought me how to determine liar from not liar by looking at their eyes and gestures. So far, he's not lying. "They call me Spade my lady," He said proudly. "What is the thing you usually do as a merchant?" Tanong ko. "I am in charge in getting informations about our client my lady," And now he's shy. I can't help but to smile genuinely when I saw how his cheeks turns even more red. He looks super shy, pero bago pa man nito maitago ang buong mukha sa akin ay sinapo ko na iyon at taimtim siyang tinitigan sa mata. "Nice to meet you Spade the information seeker. I am Countess Quynh," I said softly as I started caressing his chin gently. I gasps in surprise when Spade suddenly pass out, and my loud laughter echoes around because of it. Looks like he is in puberty stage. I instructed the servants to move Spade to the main annex para hindi na ako mahirapan pa sa oras na ito ay muling nagising. Inihabilin ko na rin na pakainin ito, paligoan at bilhan ng bagong damit sapagkat ayaw kong nakikita itong nakasuot ng hood—he can't hide his pretty face. He should be proud of it! I quickly glance behind me when I feel something staring at me. Ngunit wala akong ibang nakita kundi ang may kadilimang pasilyo gayon din ang ibang mga katulong na kasama ko. Weird. Who might is be? A spy? Definitely not. Walang nakakaligtas na ispiya kay Naeton at Issac. Or maybe, I am just being delusional again...baka nga.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD