Ms. Villainess Prince Charming

Kabanata 8

Dahil mukhang nawawala na ako sa sarili kong huwisyo nang dahil sa mga nababasa ko, ay napagdesisyunan kong lumabas muna ng guild at libotin ang border.

Masangsang na amoy agad ang sumalubong sa akin dahilan para ako ay magpakawala ng isang malalim na hininga. Sariwa pa rin sa aking ala-ala ang unang pagpunta ko rito na halos ako ay masuka nang dahil sa aking mga nakikita.

Talamak ang pagnanakaw at p*****n dito sa border, bihira rin lang umulan dito na siyang sanhi ng tagtuyot gano'n din ng malnutrisyon. Kung inaakala niyong puro patapon lang ang naririto, puwes do'n kayo nagkakamali. Maraming bentahan ng laman dito sa border, gayon din ang nga slavery store na halos puro babae ang binibenta—karamihan sa kanila ay galing pa sa loob ng Antimacassar Kingdom. Sila iyong mga babaeng bigla na lamang nawawala sa madilim na pasilyo o kahit saan na bihira lamang ang tao.

Ang mga naririto sa border ay may kakayahan pa ring maglabas pasok sa kaharian, sa tulong ng mga kawal na matakaw din sa laman—iyong tipong sa isang hubad na babae lang ay magbibigay agad ng daan.

"May bago akong sandata rito Nicolas!" Pagtawag sa akin ng isang mangangalakal.

Seryoso ko itong nilapitan at dito'y nakipagkamay. "Kamusta ang bentahan? Malakas ba?" Tanong ko.

"Kahit papaano nababawasan naman itong mga dala-dala ko," Pagtukoy nito sa mga nakahilirang espada na nasa harapan ko.

Isa-isa ko iyong sinuri at masasabi kong iyon ay magaganda, at bagsak presyo. Saan naman nila kaya ito nakuha? Ang border ay nahahati sa dalawa, kanan at kaliwa.

Sa kanang bahagi ng border ay maaliwalas at puno ng buhay. Samantalang dito sa kaliwa, na siyang kinaroroonan ko ay puno ng dahas at masangsang na amoy ng dugo. Sa gitnang bahagi kasi ng border ay mayroong death battlefield, na kung saan kada sasapit ang unang linggo ng buwan ay nagkakaroon ng paligsahan at madalas si Gaspar sumasali roon nang dahil sa one month food supplies na pabuya, samantalang ang perang kaakibat niyon ay mapupunta kay Uri.

"Magkano?" Pagtukoy ko sa espadang kumuha ng atensyon ko.

"Tatlong pilak na lang para sa 'yo Nicolas," May ngiti sa labing tugon nito.

"Tatlong pilak? Hindi na masama," Saad ko at binayaran ito.

"Ayon! Maraming salamat Nicolas, hulog ka talaga ng langit," malakas pa itong humalakhak.

Napailing na lamang ako ang nagsimula ng maglakad papalayo. Kilala ako bilang Nicolas dito sa border—na siyang pangalawang ngalan ko. Kahit saang panih yata ako ng border magpunta ay mayroong nakakakilala sa akin.

Gumuhit ang munting ngiti sa aking labi ng makita ang mga batang nagtatakbuhan. Hindi sila basta-bastang ordinaryong bata, dahil sa murang edad ay gumagawa na sila ng mga bagay na hindi dapat nila gawin—kagaya ng pagnanakaw at pagpatay para mayroon lamang makain.

Sa tuwing malaki ang perang nalilikom namin sa kalakalan at transaction ay pinauulanan ko sila ng karangyaan—karangyaang sa tanang buhay nila ay ngayon lang nila mararanasa kagaya na lamang ng masasarap na pagkain, bagong damit at laroan.

Gaspar originally lives here in the border, and ten years ago I defeated him in hand to hand combat kaya isinuko niya ang kaniyang sarili sa akin. At first I was like, no need I just to it for fun. But after our fight ay hindi niya na ako tinantanan, nakabuntot ito sa akin kahit saan ako magpunta hanggang sa hindi ko na natiis pa ang kakulitang taglay niya.

I stops on walking when I saw new knights coming out of Antimacassar Kingdom's back gate. Nangunot ang aking noo ng makitang mamayroon ding eleganteng puting karwahe na lumabas roon at sa itaas niyon ay mayroong watawat na may disenyong asul na rosas.

"Familiar...weird," bulong ko.

Pamilyar sa akin ang simbolong naroroon pero hindi ko maalala kung saan ko iyon nakita.

"Uri," I called.

Kanina ko pa nararamdaman ang presensiya nito at kahit hindi ko ito lubos na nakikita alam ko kung saan ito nakapuwesto.

Kagaya ni Gaspar, hindi rin ako tinantanan ni Uri hangga't hindi ako pumapayag na kupkopin siya. I met Uri since I was thirteen years old at ngayon ay thirty-three na ako.

Uri originally came from Antimacassar Kingdom, pero dahil sa kasalanan ng kaniyang ama siya ay nagdurusa at pinatapon dito sa border ng walang puso nilang Hari.

"Yes my lord?" Tugon nito habang nakatago pa rin sa dilim.

"Is that symbol familiar to you?" Pagtukoy ko sa asul na rosas. "Stop hiding from the dark, you look like a creep."

"Of course my lord. I know that sign very well," tugon nito at nilapitan na ako.

Inabot ko rito ang espadang aking binili habang nakatitig pa rin sa eleganteng karwahe. Paniguradong maraming mata na ang nagkakainteres doon at paniguradong iyon ay nanakawin pagsapit ng dapit-hapon.

"Is it yours my lord?" Uri asks while staring at the rusty sword.

"No. It's for Spade, I'm going to get it fix as soon as possible."

"Oh I see," bahagya pa itong tumango "I thought it's yours,"

"As I've said it's not mine," may diin kong wika.

"I apologize my lord," Uri said then bow sixty degrees.

"Just talk about what you know about that flag," Naupo ako sa isang malaking bato habang nakatanaw pa rin sa karwahe.

Huminto ang karwahe sa ilalim ng isang malaking puno at mula roon ay may lumabas na lalaki. Hindi ko man lubos na makita ang mukha nito, ngunit ramdam ko naman ang mabigat niyang presensiya.

The man stood proud and tall, I can see some white hair on his head tanda na may edad na ito. I think he have high authority than those knights around him dahil na rin sa inuutosan niya ang mga ito na parang katulong.

"Well my lord, that symbol is quite famous that's why I'm surprised that you didn't know it," wika nito na siyang dahilan para mangunot ang noo ko.

"They're that famous to waste my time on them?" Tanong ko.

Humugot ng isang malalim na hininga si Uri at naupo sa tabi ko.

"You're familiar with the new countess of Heist right?" Saad nito na siyang kumuha ng atensyon ko.

"Yes, why? How does she relates to that flag?" Itinuro ko iyon.

"You see my lord, blue roses is the symbol of Heist Household. And the man that you saw earlier who's commanding the knights is the previous head of Heist," paliwanag nito.

At tila naman nagliwanag ang paligid ko noong aking maalala na iyon pala ay isa sa mga nabasa ko. Bakit ba ang bilis kong nakalimot? Is it because I am more focused on the Countess than the informations that I'm reading?

"Don't tell me he's that legendary knight a decade ago? I swear if it's him I'll let you do whatever you want,"

Bigla akong nagsisi nang dahil sa sinabi ko ng aking makita ang malawak na ngiti ni Uri sa labi.

"f**k! Binabawi ko—"

"You swear my lord. You can't just take it back," Uri cut my words. "A gentleman never take back his words you say," pang-aasar nito.

Marahas akong nagpakawala ng isang malalim na hininga, at inis kong ginulo ang aking buhok at tinapunan ito ng masamang tingin.

"Stop teasing me will you?" Inis na saad ko. "Just say what you want to say,"

"Chill my lord. Chill," Bahagya pa itong tumawa at pagkalaon ay tumikhim. "What you've said is right my lord. Ang lalaking iyan nga ang naturang legendary knight ng kahariang Antimacassar, dalawang dekada na ang nakakaraan."

"For real?" Nanlaki ang mga mata ko.

"For real," tumango naman ito.

I can't believe it. I can't believe my eyes. I admire the legendary knight of the West ever since I was born in this world and he's here—in front of me, but in a few steps away. Kaya naman pala kakaiba ang awra nito gayon din ang tindig at lakas ng boses.

At mukhang mahihirapan ako sa trabahong tinanggap ko dahil ito pala ang ama ng countess na dapat kong pagbantaan at takotin. Paniguradong mahigpit ang seguridad sa manor nito dahil ayon sa nakasulat na impormasyon, halos lahat ng magigiting na knight ay nagmula sa Heist.

The Heist also got the most youngest captain knight on the century and in whole kingdom of Antimacassar, and that is Issac Heist. He is also known as the blood bath king of battlefield, because he shows no mercy in his enemies.

Base on the informations that Spade gathered, palagi raw itong nakabuntot sa bagong Countess na isa pang dahilan kung bakit ako mahihirapan sa kinuha kong trabaho. Bukod kasi sa magaling si Issac gumamit ng sandata ay magaling din ito sa hand to hand combat kaya nga hindi na nakapagtatakang ito ang bagong captain of all knights.

"What is he doing here anyway?" Tanong ni Uri na kumuha ng aking atensyon.

"Iyan din ang tanong ko," Tugon ko.

Nakapagtataka naman talagang makita ito rito, lalo na't wala namang nangyayaring kakaiba sa border bukod sa talamak na p*****n na siyang hinahayaan lang naman. Base rin kasi sa aking mga narinig, nagpapakita lamang ang legendary knight kapag nasa kapahamakan ang buong kaharian—so far, wala naman akong nakikitang kakaiba na magdudulot ng kapahamakan kaya talagang nakapagtatakang siya'y naririto.

"Isn't he worried about his daughter?" Hindi mapigilang inis na saad ko.

The idea of Countess Quynh being left alone keeps on lingering inside of my head, and that idea pissed me.

"Are you worried about the new Countess my lord?" Tanong ni Uri na puno ng malisya.

"Worried? Me? Of course not!" Depensa ko at tumingin sa malayo.

Bakit naman ako mag-aalala sa bagong countess? Panigurado namang marami iyong bantay at panigurado ring hindi ito iiwanan ni Issac. And for sure this legendary knight in front of me didn't leave his daughter unattended. Kaya bakit ako mag-aalala? Maraming nagbabantay sa kaniya.

"You sounds so defensive my lord," pansin nito at ginawaran ako ng isang nakakainis na ngiti.

Nang dahil sa labis na inis na aking nararamdaman ay itinulak ko si Uri mula sa batong kaniyang kinauupoan, dahilan para ito ay matumba na siyang malakas ko namang kinatawa.

"My lord!" Uri shouts in frustration.

"What?" Maang kong tanong. "I didn't pushed you,"

"Yes you are!" Sigaw nitong muli at mabilis na tumayo. "What if someone say me fall my lord? My reputation will surely be ruined,"

"You got a reputation to protect?" Kunwari'y gulat na tanong ko.

"Stop teasing me my lord," Uri sulk.

I chuckles as I stand up. I tap Uri's shoulder and started walking away. "Alright, it's my fault. I'm sorry for pushing you,"

"Just don't do it again my lord especially in front of ladies," Uri said full of concern.

"Why?" Tanong ko habang naglalakad pa rin.

"Because they might not like after they saw me fall. How can I found a perfect wife for me then?" Uri sounded so stress.

"There's no lady at the moment you see, so it's okay," binuksan ko ang pinto ng bar na madalas kong pinupuntahan.

Wala naman talagang mga babaeng nakakalat ngayon bukod doon sa nga batang babae na bagong silang at babaeng may mga asawa na. Kagaya nga ng sinabi ko kanina, ang mga dalaga rito ay inilalako pagdating ng hating gabi sa mga dayuhan gayon din sa mga kawal ng palasyo.

"It's not my lor—"

"Nicolas! Uri! It's nice seeing you here again," Bati sa amin ng may-ari ng bar.

I immediately sit on the bar's wooden round chair and rested both of my feet on the top of it's shabby wooden round table.

"It's nice seeing you again Roger," bati ni Uri rito at naupo na sa harapan ko.

"We'll order our usual drink," saad ko habang inililibot ang tingin sa kabuoan ng bar.

Hindi kalakihan ang bar na ito, pero masasabi kong isa ito sa mga bar na may masasarap na alak dito sa border. Dito rin madalas na nagpupunta ang ibang mangangalakal at dayuhan na kagaya ko. I'm a regular customer here ever since I build my guild three years ago.

I heard Uri heave a sigh when he saw my position. "My lord don't seat like that,"

"Just relax Uri. Don't stress your self too much," saad ko at binuksan ang tatlong butones ng polong suot ko. "You're free to do whatever you want. Be at ease and do whatever you want," dugtong ko pa.

"But my lord it's eleven fifty in the morning yet your going to drink again? Hindi ba't kakatapos mo lang uminom sa guild?" Tila nahihirapang saad nito.

"What's wrong with that?" My forehead crease.

"Everything is wrong my lord," saad ni Uri, at may inilabas na listahan mula sa suot na brown chesterfield coat. "Look at this,"

Ibinaba ko ang aking paang nakapatong sa ibabaw ng mesa at tiningnan ang listahang pinakita nito. "Oh, anong meron?"

"It's the list of your debt here in the border my lord," nagpakawala ito ng isang malalim na hininga. "Sa bawat tindahang dinaanan natin kanina may utang ka, pati na rin dito sa bar. We're broke my lord yet you're drinking like there's no tomorrow,"

I gasps in shock because of what Uri said. Ako? May utang? Kailan? Ni hindi ko nga maalalang nangutang ako, baka nagkakamali na naman ang isang 'to.

"I'm indebted to whom? I can't remember anything," Kontra ko.

"Of course you can't remember!" Uri snaps.

"Are you shouting at me?" Kunwari'y galit na tanong ko.

Mabilis naman itong tumikhim at umayos ng pagkakaupo. "I'm sorry for that my lord. It's just that I'm pissed and frustrated at the same time," paghingi nito ng pasensya.

"I'm just teasing you," tugon ko at nginisihan ito. "Magkano na ba lahat ng utang ko?"

"Twenty golds and thirty silvers in total my lord," Uri replied as our orders arrived.

"Thanks," I said to Roger. "Ang dami ko naman yatang utang?" Saad ko kay Uri.

"Huwag ka ng magtaka my lord. Alam mo naman kasing wala tayong pera pero kung makaasta ka parang palaging may piyesta," Sermon nito. "That's why I'm telling you to not drink too much dahil kapag lasing ka, nangungutang ka. Hindi lang 'yan, may malaking utang ka rin sa kasino at ang paunang bayad ng kliyente mo ang ibinayad ko para mabawasan naman ang iniisip ko," mahabang saad nito na nagpatigil sa pag-inog ng mundo ko.

"What did you just say?" I slam my hands on the table.

"I've said that you hot a debt on a casino," nagugulohang pag-ulit nito.

"Not that!" Singhap ko. "The last one,"

"What last one my lord?" Kunot noong tanong nito. "I don't get what you want me to say,"

"The part where you say that you paid my debt," saad ko habang seryosong nakatingin dito.

Mabilis pa rin ang t***k ng aking puso sapagkat maaring tama ang pagkarinig at hinala ko. Pero sana hindi, dahil talagang maitatakwil ko si Uri ng wala sa oras.

"Ohh...that part,"

"Yes! That!" Sigaw ko at kulang na lamang ay sakalin ko si Uri upang makapagsalita na.

Uri heave a sigh, and takes a sip on the beer we ordered. "Well, I payed your debt using the money your client gave." Kibit balikat nitong tugon na halos ikaguho na ng mundo ko.

Nanghihina akong napaupo nang dahil sa sinabi nito. Ilang salita lamang iyon pero naubos ng buong enerhiya sa katawan ko. Hindi ito maaari. Marami na akong plano para sa perang iyon, using that money I'll be hiring a cook exclusively for our guild because we're getting busy lately and we don't have enough time to cook for ourselves. Hindi naman puwedeng hindi kami kumain lalo na't kasama namin si Spade. Malilintikan ako sa ate ko kung magkataong malaman nito ang pinaggagawa ko.

"Uri...how could you do such cruel thing?" Mahabag damdamin kong saad at isinubsob ko ang aking mukha sa sarili kong braso na nasa ibabaw ng mesa.

"It's not cruel my lord. I'm just paying your debt," Sagot ni Uri. "Ayaw mo naman sigurong magkaroon pa tayo ng ibang problema, hindi ba my lord? Paying our debt—no, I mean your debt, saves us from trouble."

"But it's my money!" I whined, sulking.

"And you got a debt," mabilis naman nitong sabi. "I can't believe that I'm working at you," may pagsisisi sa boses nito.

Nag-angat ako ng tingin at ito'y tiningnan ng masama. "Sino ba kasi ang may sabi sa 'yo na ipagpilitan mo ang sarili mo sa akin? I pushed you away several times right? Yet you keep on coming back just like what Gaspar did. Para kayong mga linta na ayaw ng umalis sa akin,"

"Well, I didn't regret choosing you as my lord. It's just that as time pass by your being more cruel than ever," Uri said then glare. "Bumabalik kami ni Gaspar sa iyo iyon ay dahil sa gusto ka naming maging amo, hindi dahil sa linta kami. Nakukuha mo ba my lord?"

"Why are you nagging me?" I lifted my brows. "Aren't I the boss here?"

"Well, you said that I can do whatever I want. So I'm doing the things that I want and that includes nagging you," Uri pointed out.

"Whatever," I replied and sits properly. "Are we that short of money?" I asks.

"Yes my lord," Uri quickly replied. "Too short that we can already sell our soul,"

"My soul won't probably accepted," I chuckles.

"That's for sure," gatong ni Uri at tumawa pa. "I'm still traumatized after that incident my lord,"

"What did I do? I'm innocent," inisang lagok ko ang beer na nasa kahoy na baso.

"Says who? You're the undefeated champion of the death battlefield my lord. You already killed dozen of jerks with your bare hands so stop acting innocent and pure," Ingos ni Uri.

My lively energy turns dark because of what he said. Nakangalumbaba ko itong tiningnan pagkalaon ay nginisihan.

"I am really pure and innocent a while ago. But you bring my true colors again without thinking about your life," wika ko at inisang suntok ang kahoy na mesang nasa aming harapan, sanhi para ito ay mahati sa dalawa.

"Innocent and pure doesn't suits you at all my lord," Uri replied as he calls Roger who's now in shock.

Maybe Roger overheard our conversation that's why he's not reacting at the moment. Well, I am really the undefeated champion of the death battlefield and no one knows except Gaspar, Spade and Uri.

I am wearing a full white mask that only shows my eyes during the battle and to hide my eye color, Uri purchased something luxurious to hide it at ang tawag doon ay contact lenses na nabili niya pa sa Antimacassar Kingdom.

"Poor Roger...he must be so shocked," Saad ko habang naglalakad patungo sa bar counter.

Kaming dalawa pa lang ni Uri ang kustomer ni Roger kaya walang makakaalam at makakakita sa gagawin ko ngayon. At ano nga ba ang gagawin ko? Iuuwi ko lang naman ang ilang alak ni Roger dito.

"My lord don't do that!" Uri shouted while running towards me.

"Do what?" Maang kong tanong habang may hawak-hawak na dalawang bote.

"Don't steal Roger's alcohols! That's inhumane," sermon nito.

"Who said that I am stealing? Add it to my debt," saad ko at lumabas na ng bar ni Roger.

Sa kalagitnaan ng aking paglalakad patungo sa aking guild ay ako'y napahinto sapagkat may nakatayong tao roon. Mariin akong napalunok sapagkat pamilyar ang likod ng naturang lalaki.

"Who are you?" I asks seriously as I walk towards that person. "Why are you in front of my guild?"

As that person faces me, my whole world stops as I saw his familiar golden brown eyes—walang duda, mag-ama nga silang dalawa.

The man didn't smile at me. He just stares at me seriously from head to toe and at the moment I wonder what I look like. Am I presentable? Or not?

"Are you the owner?" The legendary knight asks flatly.

"Yes," tugon ko at binuksan ang pinto. "What do you want from me?"

I can feel his presence behind me, tanda na pumasok din ito sa loob ng guild. I am keeping my guards up because he might do something to harm me, or maybe he already knew that someone hired me to threaten and harm his daughter.

"They said that you're a good information seeker. Is it true?" Tanong nito dahilan para kumunot ang aking noo.

"Why did you asked?" Inilapag ko ang dalawang bote ng alak sa working table ni Uri.

"Just answer my question. Are you a good information seeker or not?" Mariin nitong tanong.

I heave a sigh because I don't have a choice but to answer his question. Lalo na't mukhang nauubosan na ito ng pasensya, at malilintikan ako ng wala sa oras.

"Yes why?" Pinakiramdaman ko ito.

"I'll pay you two thousand gold coins as a down payment. Will you accept my request?" With that, I faces the legendary knight with a wide smile on my lips.

Kung kanina pa nito sinabi na babayaran niya ako ng malaki edi sana naipagtimpla ko pa siya ng kape.

"I'm good at everything name it!" I boast proudly and offer the legendary knight as sit but he refuses.

"I don't need you to be good at everything. All I want you to do is to search a suitable husband for my daughter,"

"I'm all ears," seryosong saad ko.

A suitable husband for her daughter? Hindi ba't kagagaling lamang sa heartbreak ng anak niya? His daughter doesn't even need a husband. She can live in her own. Her future husband will be surely useless.

"I want you to search a perfect husband for my daughter. He needs to be responsible, loving, kind, patience, knows how to cook, handsome and he must respect my daughter. I need you to search for a man that will not cheat on my daughter. A man that can keep his words, and a man who can protect her in all cost. You must prepare a list after you do searching," He pause. "The list must have a picture on it okay? Para makilatis ko sila ng maayos. And oh, this conversation of ours must remain private. Is everything clear?"

"Yes sir!" Tila sundalong tugon ko. "May I ask why are you searching a husband for your daughter?" Hindi mapigilang tanong ko.

"It's none of your business," masungit na tugon nito.

"You see sir, your daughter can live without a man. Kaya hindi ko makita kung para saan ang lalaki kung kaya namang gawin ng anak mo lahat,"

"How did you know that my daughter can do anything?" His voice turns more colder and bolder.

"Aren't you the previous Count of Heist Household and the legendary knight? Your family is quite famous even here in the border," I just shrug my shoulders.

"Just do what I say and I'll pay you trice the original price after," saad nito at binato sa akin ang isang supot na siyang aking nasalo.

Binuksan ko iyon at halos maghugis pera ang mga mata ko ng makita ang napakaraming ginto.

"That's my down payment. And I almost forgot, don't search at Antimacassar Kingdom."

Namaang ako nang dahil sa sinabi nito. "What do you mean?" Tanong ko.

"Antimacassar Kingdom is full of idiot nobles, and for you to be able to search for my daughter's perfect husband. You need to search on the North..."

"In the Zahir Kingdom..." We said in unison, and I almost lost my composure because of it.

I was left inside of my guild dumbfounded. I can't collect my thoughts because of our last conversation. To the North? To the Zahir Kingdom for real? I'm dumb.

Zahir Kingdom is a open kingdom with a responsible King and Queen. But I'm afraid I can't search there freely because of something personal. And really? He even required a photograph? At saan ko naman ibabawas ang pambayad sa kukuha ng litrato? Dito? Dito sa paunang bayad niya? Para niya lang din akong ginisa sa sarili kong mantika.

"Aish dang it!" I shouted in frustration at sakto naman ang pagpasok ni Uri.

Nagtataka ako nitong tiningnan ngunit nanatili akong walang kibo sapagkat ako'y labis na nagugulohan. Samu't saring problema at impormasyon ang naglalaro sa aking isipan at ang tanging sulosyon lamang ay ang beer na nasa aking harapan. Iyon lang at wala ng iba.

"My lord no!" Uri shouted as I opened the beer.