"Magpahinga ka na," baling ko kay Chantle. Tinigil ko ang aking sasakyan sa tapat ng kanilang bahay. Ngumiti ako sa kanya at inayos ang kanyang buhok.
"H-hindi ko kayang harapin si Mommy at Daddy pagkatapos kong malaman ang lahat..." mahina niyang sabi.
"Di ba ang sabi ko sa 'yo kalimutan na natin 'yun? Nakaraan na 'yun, Chantle. We'll start anew, right?" inangat ko ang kanyang mukha para tumingin siya ng maayos sa 'kin. "Kakalimutan na natin 'yun."
"But--" I kissed her forehead to stop her.
"We'll forget the past and enjoy what we have now, right?" I tucked her hair behind her ears. "Kahit na anong gawin natin, hindi na natin mababago ang nakaraan. Pero pwede pa rin naman nating ayusin ang kasalukuyan, 'di ba?"
Unti-unting tumango si Chantle at binigyan ako ng isang matamis na ngiti.
