Selene
Hindi ko maiwasang hindi mapangiti habang naiisip ko ‘yung nangyari sa amin ni Louis kagabi, nasa biyahe kami ngayon papunta sa isa sa mga barangay na bibisitahin niya at hindi ko alam kung bakit niya ako sinama.
Hindi ko alam kung bakit pero randam ko ang teneyon at kabang nararamdaman ni Louis. They way he held my hands so tightly says alot and I know he is up to something.
“Hon, ayos lang ba talaga na sumama ako sa’yo sa trabaho? Hindi ba ako makakagulo?” Nag aalangan at basag ko sa katahimikang na namamagitan sa amin.
“Nakakaabala? Hindi ka kailanman naging at magiging abala sa akin.” Nakangiting sambit niya sa akin.
“Besides, I need my most qualified secretary back.” Napa angat ako ng tingin sa kaniya dahil sa sinabi niya.
“W-what do you mean?” Kunot noong tanong ko
