Chapter Thirty Two

997 Words

  RACHAELLE   NAKANGITING nakaupo ako dito sa park habang tinitignan ang anak ko na nakikipaglaro sa ibang bata nang biglang may nagtakip ng mga mata ko bumilis naman ang t***k ng puso ko dahil pamilyar ang amoy nito hindi ako pwedeng magkamali si paris lang ang may pabango na ganoon pero patay na siya kaya imposible na siya ang taong nagtakip ng mata ko "Sino ka?" tanong ko at pilit na tinatanggal ang kamay niya kusa naman niyang inalis yon ganoon nalang ang gulat ko.   "Paris? Ikaw ba talaga yan? Hindi ba ako nanaginip?" nanginginig kong sabi kasabay ang pagpatak ng luha ko kinuha niya ang kamay ko at inililapat sa pisngi niya pinunasan naman ng kanang kamay niya ang luha ko. "Ako ito love, hindi ka nanaginip buhay ako"   "Pero paano? Ang buong akala namin patay kana"maluha luhang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD